tag:blogger.com,1999:blog-49821821621734473092012-01-31T22:41:36.189+07:00ประวัติ และ วัตถุมงคลพระอาจารย์หรีด วัดปาโมกข์ จ.พังงาSakda Karnwigitnoreply@blogger.comBlogger16101100tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-80305975526937813642012-12-30T07:04:00.000+07:002012-01-28T00:35:43.727+07:00<span style="font-size: large;"><b>พระครูบุญญาภินันท์ หรือพระอาจารย์หรีด</b></span> นามเดิม "วัชรินทร์ ณ.นคร" เป็นบุตรของนายอนันต์ ณ นคร และนาง สุรีย์ ณ นคร เกิดเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ที่บ้าน อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา เมื่อครั้งวัยเยาว์ได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัด คีรีเขต อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา เมื่ออายุครบ 20 ปี ได้อุปสมบทเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ณ วัดศรีนิคม อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา โดยพระครูพิริยพงษ์พิทักษ์ เจ้าคณะอำเภอกะปง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูโสภณวิริยาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดปาโมกข์ เป็นพระกรรมวาจารย์ พระครูอินทรคุณูปถัมป์ วัดอินทภูมิ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา " จิรปุญโญ"<br /><br />ต่อมาพระ อาจารย์หรีดได้ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมจนได้นักธรรมเอกแล้ว ได้เดินทางไปศึกษาด้านสมถวิปัสสนากัมมัฏฐาน ที่ วิเวกอาศรม ในสำนักวัดมหาธาตุฯ กรุงเทพมหานคร โดยมีพระอาสภมหาเถระ เจ้าคุณพระพิมลธรรม พระเทพสิทธิมุนี (โชดก) เป็นพระอาจารย์ด้านวิปัสสนากัมมัฏฐาน<br /><br />หลังจากนั้นได้ธุดงค์วัตรไปอยู่ตามภูเขาเลาเนาไพรทางภาคเหนือ แถบอำเภอจอมทอง อำเภอ ฝาง จำพรรษากับพระอาจารย์บุญช่วย ประมาณ 7 ปี ได้ไปศึกษาเล่าเรียนและเจริญสมาธิภาวนากับ ครูบาธรรมจักรสังวร วัดพระพุทธบาทตากผ้า จ.ลำพูน เป็นต้น<br /><br />ต่อมาพระ อาจารย์หรีดได้เดินทางกลับภาคใต้ ไปเล่าเรียนวิชากับ พ่อท่านคลิ้ง จันทสิริ วัดถลุงทอง พ่อท่านมุ่ย วัดป่าระกำเหนือ จ.นครศรีธรรมราช ตลอดจนครูบาอาจารย์สายเขาอ้อ ทั้งบรรพชิตและฆราวาส<br /><br />จากนั้นได้มาจำ พรรษาอยู่ที่ <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/11/blog-post_1420.html">วัดปาโมกข์</a> กับพระครูโสภณวิริยาภรณ์ เจ้าอาวาส และเมื่อเจ้าอาวาส มรณภาพลง พระ อาจารย์หรีดได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสในลำดับต่อมา ได้ใช้วิชาความรู้สร้าง และพัฒนาวัดปาโมกข์ให้เจริญรุ่งเรืองตลอดมาจนถึง ปัจจุบัน จนได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรที่ “พระครูบุญญาภินันท์”<br /><br />วันที่ 21 มกราคม 2552 ได้รับ<a href="http://www.andaman-amulet.com/2009/03/blog-post_06.html" target="_blank">เลื่อน จากพระครูเจ้าคณะตำบล ชั้นตรี เป็นชั้นโท</a><br />วันที่ 6 กุมพาพันธ์ 2552 ได้รับ<a href="http://www.andaman-amulet.com/2009/02/blog-post_62.html" target="_blank">การแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์</a><br />ล่าสุด เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2554 ที่ผ่านมา พระครูบุญญาภินันท์ ได้รับก<a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" target="_blank">ารแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอกะปง</a><br /><br /><b>ด้านวัตถุมงคล</b><br /><br />พระอาจารย์หรีดได้สร้างไว้ให้ลูกหลาน ญาติโยม รุ่นแรกๆ ได้แก่ หลวงพ่อทวด วัดช้างให้ ลูกไฟปะลัยกัลป์ เหรียญรูปเหมือน รุ่น “บุญสูง” สร้างพญาครุฑ และเหรียญหลวงพ่อทวดวัดช้างให้ รุ่น “บุญสูง” ในงานยกช่อฟ้า เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ – 4 มีนาคม พ.ศ. 2549<br /><br />เมื่อ 4 ตุลาคม 2551 ที่ผ่านมา อาจารย์หรีด ได้จัดทำวัตถุมงคล รุ่นเสาร์ห้า โดยมีวัตถุประสงค์จัดตั้งทุนการศึกษา " บุญญาภินันท์ " วัตถุมงคลที่ทำการปลุกเสก ได้แก่<br /><br />1) <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/09/1.html">เครื่องรางผานไถ </a><br />2) <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/09/2_27.html">ลูกไฟปะลัยกัลป์</a> <br />3) <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/09/3.html">เหรียญนารายณ์ทรงครุฑ</a> <br />4) <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/09/4.html">ขุนแผนบุญญาภินันท์</a> <br />5) <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/09/blog-post_27.html">ตะกรุดผงกระบือชนเสือ</a> <br /><br />ล่าสุด ได้มีการจัดสร้าง <b><a href="http://www.andaman-amulet.com/2010/06/andaman-amulet-150610.html">วัตถุมงคลพระผงเนื้อว่านรูปเหมือน (รุ่นแรก) พระครูบุญญาภินันท์ (อาจารย์หรีด)</a> </b>โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ<br /><div style="color: red;"><b></b></div><br />1. สร้างห้องสมุดโรงเรียนวัดอินทนิน หมู่ 6 ต.ทุ่งมะพร้าว อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา<br />2. เป็นกองทุนการศึกษากองทุนพระครูบุญญาภินันท์<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-8030597552693781364?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-31042659504805542812012-12-29T07:06:00.000+07:002012-01-28T00:36:02.154+07:00<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2008/11/blog-post_1420.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-jKUSWggIh4I/Tujuu3evdoI/AAAAAAAAIQQ/Hz_R5GHXg90/s400/2.JPG" width="400" /></a></div><br /><br />วัดปาโมกข์เป็นวัดที่สร้างในสมัยใด ไม่ปรากฏหลักฐาน จากการสันนิษฐานมีอายุมากกว่า 100 ปี ในระยะแรกๆ คงมีพระธุดงค์มาแสวงหาความสงบ ปักกลดพักใกล้หมู่บ้าน ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ราบ มีคลองสองสายมาบรรจบกัน คือ คลองกะปงกับคลองพู่ ทั้งสองสายไหลไปสู่อำเภอตะกั่วป่า จึงเกิดเป็นปากคลองขึ้น คือ ปากคลองพู่ เป็นที่ตั้งบ้านปากพู่ เมื่อชาวบ้านนิมนต์พระอยู่ประจำจึงได้ร่วมกันก่อสร้างที่พักสงฆ์ขึ้น เมื่อพ.ศ. 2470 และได้ขึ้นทะเบียนเป็นวัดประเภทสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ.2498 วัดนี้มีที่ดินทั้งหมด 50 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ.2513 ปัจจุบันมี พระครูบุญญาภินันท์ หรือพระ <a href="http://andaman-amulet.blogspot.com/2008/11/blog-post_02.html">อาจารย์หรีด</a> เป็นเจ้าอาวาส<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ที่ตั้งวัดปาโมกข์</span><br /><br />วัดปาโมกข์ ตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงา 82170 โทร : 076-499999 <br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-3104265950480554281?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-8386744326191681152012-12-28T19:25:00.000+07:002012-01-28T00:36:17.507+07:00<b>ขอเชิญร่วมสั่งจองบูชาวัตถุมงคลพระผงเนื้อว่านรูปเหมือน (รุ่นแรก) พระครูบุญญาภินันท์ (อาจารย์หรีด)</b> รายได้ทั้งหมดคณะศิษย์ถวายบูชาพระคุณครูบาอาจารย์ พระครูบุญญาภินันท์ (พระอาจารย์หรีด)<br /><br /><div style="color: red;"><b>วัตถุประสงค์ในการจัดสร้าง</b></div><br />1. สร้างห้องสมุดโรงเรียนวัดอินทนิน หมู่ 6 ต.ทุ่งมะพร้าว อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา<br />2. เป็นกองทุนการศึกษากองทุนพระครูบุญญาภินันท์<br /><br /><div style="color: red;"><b>รายการจัดสร้างดังนี้</b></div><br /><b>1. พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (กดพิมพ์นำฤกษ์ตะกรุดทองคำ)</b> จำนวน 59 เหรียญ บูชา 2,000 บาท<br /><b>2. พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 3 กษัตริย์)</b><br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 3 กษัตริย์) เนื้อดินผสมผงว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 999 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 3 กษัตริย์) เนื้อว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 999 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 3 กษัตริย์) เนื้อดำผสมผงว่านนำฤกษ์ จำนวน 100 เหรียญ บูชา 999 บาท<br /><b>3. พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 2 กษัตริย์)</b><br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 2 กษัตริย์) เนื้อดินผสมผงว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 499 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 2 กษัตริย์) เนื้อว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 499 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุด 2 กษัตริย์) เนื้อดำผสมผงว่านนำฤกษ์ จำนวน 100 เหรียญ บูชา 499 บาท<br /><b>4. พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุดดีบุก 1 ดอก)</b><br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุดดีบุก 1 ดอก) เนื้อดินผสมผงว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 299 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุดดีบุก 1 ดอก) เนื้อว่าน จำนวน 100 เหรียญ บูชา 299 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (พิเศษตะกรุดดีบุก 1 ดอก) เนื้อดำผสมผงว่านนำฤกษ์ จำนวน 100 เหรียญ บูชา 299 บาท<br /><b>5. พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (ไม่มีตะกรุด)</b><br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (ไม่มีตะกรุด) เนื้อดินผสมผงว่าน จำนวน 1,500 เหรียญ บูชา 99 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (ไม่มีตะกรุด) เนื้อว่าน จำนวน 1,500 เหรียญ บูชา 99 บาท<br />- พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (ไม่มีตะกรุด) เนื้อดำผสมผงว่านนำฤกษ์ จำนวน 1,500 เหรียญ บูชา 99 บาท<br /><br /><b style="color: red;">สั่งจองได้ที่</b> วัดปาโมกข์ ต.ท่านา อ.กะปง จ.พังงา 82170 ธนาณัติสั่งจ่าย ปณ.กะปง (เพิ่มค่าจัดส่ง 50 บาท)<br />ติดต่ออาจารย์ประวิทย์ โทร 081-9569220<br /><br />* สั่งจองทั้งชุด 5,688 บาท สมนาคุณ พระผงรูปเหมือนพ่อท่านหรีด (แบบไม่มีตะกรุด) ทั้ง 3 เนื้อเพิ่มอีกอย่างละ 2 เหรียญ<br /><br /><span style="color: red;">* รายการที่ 1 จองเต็มแล้ว </span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zlgC1hcNXLE/TJodTSzmqUI/AAAAAAAAHMM/YMJSrUN88jc/s1600/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%94+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_zlgC1hcNXLE/TJodTSzmqUI/AAAAAAAAHMM/YMJSrUN88jc/s400/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%94+1.jpg" width="296" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zlgC1hcNXLE/TJodTdRhqSI/AAAAAAAAHMQ/YADsnanvwAk/s1600/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%94+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_zlgC1hcNXLE/TJodTdRhqSI/AAAAAAAAHMQ/YADsnanvwAk/s400/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%94+2.jpg" width="297" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-838674432619168115?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-7340114405298950162012-01-31T22:33:00.002+07:002012-01-31T22:34:48.106+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EeUKR_Rgs-c/TygH99TWwuI/AAAAAAAAI4k/RwyBEU-wglQ/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-0.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" src="http://2.bp.blogspot.com/-EeUKR_Rgs-c/TygH99TWwuI/AAAAAAAAI4k/RwyBEU-wglQ/s320/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-0.jpg" width="320" /></a></div><b>&nbsp;เหรียญหลวงพ่อเนตร วัดชนาธิการาม หรือวัดสำนักปรุ จังหวัดพังงา พ.ศ. ๒๕๒๐</b><br /><br />ถือว่าเป็นอีกเหรียญหนึ่งของจังหวัดพังงา ที่ไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยนัก สร้างพร้อม<a href="http://www.andaman-amulet.com/2012/01/2520.html" target="_blank">เหรียญหลวงพ่อกลับปี ๒๕๒๐</a> โดยหลวงพ่อเนตรถือเป็นเจ้าอาวาสวัดสำนักปรุก่อนหลวงพ่อกลับ และยังเป็นเจ้าคณะจังหวัดพังงาในขณะนั้นด้วย เอามาให้ได้ชม ได้เป็นความรู้ได้ศึกษากันครับ<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-k3_rVbUlRZE/TygH-ZwYjkI/AAAAAAAAI4o/BMA_U_mn9IQ/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/-k3_rVbUlRZE/TygH-ZwYjkI/AAAAAAAAI4o/BMA_U_mn9IQ/s640/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-1.JPG" width="424" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fTfTZihtRec/TygH-VJh3oI/AAAAAAAAI4w/1Zfl7zuUJ0k/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-fTfTZihtRec/TygH-VJh3oI/AAAAAAAAI4w/1Zfl7zuUJ0k/s640/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3+2520-2.JPG" width="424" /></a></div><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-734011440529895016?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-91584071159373117522012-01-28T00:34:00.000+07:002012-01-28T00:38:00.633+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2012/01/2520.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-N4jMDfAIN9o/TyLep7e4g3I/AAAAAAAAI3M/4veZ_1SBcjk/s320/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A+2520-101-horz.jpg" width="320" /></a></div><br />เหรียญหลวงพ่อกลับ วัดชนาธิการาม หรือวัดสำนักปรุ จังหวัดพังงา พ.ศ. ๒๕๒๐ ถือเป็นอีกเหรียญหนึ่งของจังหวัดพังงา ที่เป็นที่นิยมผู้คนในท้องที่เก็นหมด ไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยนัก สำหรับเหรียญสภาพเดิมๆ <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2012/01/2520.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-avLhX4xyVLM/TyLepLf6a2I/AAAAAAAAI3I/FErTKRrhoR0/s640/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A+2520-101.JPG" width="480" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2012/01/2520.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-wZ7CGBboGzM/TyLepwWtTNI/AAAAAAAAI3Q/ZHnda74dgag/s640/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A+2520-201.JPG" width="480" /></a></div><br />เอามาให้ได้ชมกันครับ โชว์อย่างเดียวครับ<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-9158407115937311752?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-32080069603087130212011-12-26T07:10:00.000+07:002011-12-26T07:10:06.229+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๙ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๗๑๕] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์ประพฤติอนาจารแล้ว เมื่อ<br />การกสงฆ์ทำกรรมแก่ภิกษุแต่ละรูปอยู่ ย่อมคัดค้าน ครั้นสงฆ์ประชุมกันด้วยกรรมบางอย่างที่สงฆ์<br />จะต้องทำ พระฉัพพัคคีย์สาละวนทำจีวรกรรมกันอยู่ ได้ให้ฉันทะไปแก่พระรูปหนึ่ง ทันใด สงฆ์<br />จึงกล่าวว่า อาวุโสทั้งหลาย ภิกษุรูปนี้เป็นพวกพระฉัพพัคคีย์มารูปเดียว ฉะนั้น พวกเราจะทำ<br />กรรมแก่เธอ ดังนี้ แล้วได้ทำกรรมแก่พระฉัพพัคคีย์รูปนั้น เมื่อเสร็จแล้ว ภิกษุฉัพพัคคีย์รูปนั้น<br />ได้เข้าไปหาพระฉัพพัคคีย์ พระฉัพพัคคีย์ถามภิกษุรูปนั้นว่า อาวุโส สงฆ์ได้ทำอะไร?<br />ภิกษุรูปนั้นตอบว่า สงฆ์ได้ทำกรรมแก่ผม ขอรับ.<br />พระฉัพพัคคีย์กล่าวว่า อาวุโส เราไม่ได้ให้ฉันทะไปเพื่อหมายถึงกรรมนี้ว่า สงฆ์จักทำ<br />กรรมแก่ท่าน ถ้าเราทราบว่า สงฆ์จักทำกรรมแก่ท่าน เราจะไม่พึงให้ฉันทะไป.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน พระฉัพพัคคีย์<br />ให้ฉันทะเพื่อกรรมอันเป็นธรรมแล้ว จึงได้ถึงความบ่นว่าในภายหลังเล่า ... แล้วกราบทูลเรื่อง<br />นั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอให้ฉันทะ<br />เพื่อกรรมอันเป็นธรรมแล้ว ได้ถึงความบ่นว่าในภายหลัง จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอให้ฉันทะ<br />เพื่อกรรมอันเป็นธรรมแล้ว จึงได้ถึงความบ่นว่าในภายหลังเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น<br />ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่<br />เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๘. ๙. อนึ่ง ภิกษุใด ให้ฉันทะเพื่อกรรมอันเป็นธรรมแล้ว ถึงธรรมคือ<br />ความบ่นว่าในภายหลัง เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๗๑๖] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />กรรมอันเป็นธรรม ๔ อย่าง<br />ที่ชื่อว่า กรรมอันเป็นธรรม ได้แก่ อุปโลกนกรรม ๑ ญัตติกรรม ๑ ญัตติทุติยกรรม ๑<br />ญัตติจตุตถกรรม ๑ ที่สงฆ์ทำแล้วตามธรรม ตามวินัย ตามสัตถุศาสน์ นี้ชื่อว่ากรรมอัน<br />เป็นธรรม.<br />ภิกษุให้ฉันทะไปแล้ว บ่นว่า ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br />[๗๑๗] กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม ให้ฉันทะไปแล้ว บ่นว่า<br />ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุสงสัย ให้ฉันทะไปแล้ว บ่นว่า ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม ให้ฉันทะไปแล้ว บ่นว่า ไม่ต้องอาบัติ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม ... ไม่ต้องอาบัติ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๗๑๘] ภิกษุรู้อยู่ว่า สงฆ์ทำกรรมโดยไม่ถูกธรรม เป็นพวกหรือทำแก่ภิกษุมิใช่ผู้ควร<br />แก่กรรม บ่นว่า ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๙ จบ.</b><br /><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13797&amp;Z=13847" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13797&amp;Z=13847</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-3208006960308713021?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-11795286987635375072011-12-20T22:00:00.005+07:002012-01-04T09:17:50.192+07:00เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2554 ที่วัดปาโมกข์ ต.ท่านา อ.กะปง จ.พังงา ได้มีงานฉลองตราตั้ง พระครูบุญญาภินันท์หรือพระอาจาร์หรีด เป็นเจ้าคณะอำเภอกะปง จ.พังงา จะได้นำภาพถ่ายบรรยากาศในงานมาให้ชมกัน<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-tXA5cwJU1hU/TwLml5Y3CdI/AAAAAAAAIsg/fod-ti7p4lE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-7aOTuBCRZxA/TwLmns_ehHI/AAAAAAAAIs4/HCTYevotaCU/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25282%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-R9eu-hKiiLk/TwLmmR3NRfI/AAAAAAAAIsk/DYnyD7zKT-s/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25283%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-NvAJHiRKEbY/TwLmn908_RI/AAAAAAAAIs0/XqVAh6BE79A/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25284%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-jhj0rF1RkXI/TwLmntQOsDI/AAAAAAAAIsw/yMS7Y5vp9_8/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25285%2529.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-a2iWvEI4_hI/TwLmona05iI/AAAAAAAAItE/kI8DR_Gqio4/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25286%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-jEpHOhEkMr8/TwLmpqEm23I/AAAAAAAAItM/M91r-WD3aYc/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25287%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-I6uzlDeKNsc/TwLmpvf2MbI/AAAAAAAAItU/jl76Et9ODks/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25288%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-rVywQjh7s-M/TwLmpypSFaI/AAAAAAAAItQ/gfgc_ZnXg0Y/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%25289%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-eRJTmpJqw7Q/TwLmtjvz9mI/AAAAAAAAIto/NZlRhgBLRTw/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252810%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-mBX9iiKJCJg/TwLm49Wf7_I/AAAAAAAAIt0/_Cd42lESCMM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252811%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-NH-qiKeBF5g/TwLm4xvO4jI/AAAAAAAAItw/Q_EXzvVONgE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252812%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-RLLVI8hVHvw/TwLm5bjBxqI/AAAAAAAAIt4/MOLUunJcqIQ/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252813%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-ko0NYQd-JwI/TwLm5hDUZDI/AAAAAAAAIuA/ITn5Ysd0OB4/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252814%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-mM5_Fj14_2w/TwLm6lVzvGI/AAAAAAAAIuQ/ekZ669kfzfg/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252815%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-tmTVmq8tH7Y/TwLm6StsSUI/AAAAAAAAIuM/PAjCAArDjzg/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252816%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-fNIhWZF5Uek/TwLm62r4Q6I/AAAAAAAAIuU/FBSQ80Sii94/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252817%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-1IDgqOXffJA/TwLm72QNYPI/AAAAAAAAIuc/avSjM4DGTNA/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252818%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-6Knu-vyHUbI/TwLnFU4Yx2I/AAAAAAAAIv4/YH589Dbd7l0/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252819%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Sy_45I0erro/TwLm8alGgvI/AAAAAAAAIuk/5-dQ-YiAs4s/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252820%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-4boIF2rEEbs/TwLm9GS0TnI/AAAAAAAAIus/c04l-ZetazM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252821%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-UsdQ8DVOHtY/TwLm9tsj_KI/AAAAAAAAIu0/uBoNBUC49c8/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252822%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZPJySkftdEk/TwLm-ALrhkI/AAAAAAAAIu4/W26X13f_MWU/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252823%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-GkTu0jEAkDM/TwLm-pB16HI/AAAAAAAAIu8/RKzjwyGVvo4/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252824%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-2K3JiroKUpU/TwLm_uCj3cI/AAAAAAAAIvU/dZUuXlo8iVs/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252825%2529.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-_ulU2QMHOEo/TwLm_o8qOzI/AAAAAAAAIvQ/jnEsY00n9ho/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252826%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-MIoGN789uwI/TwLnAvpub4I/AAAAAAAAIvc/8cJtzFuCuW0/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252827%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-pZQGaFhm5TA/TwLnBJbE-RI/AAAAAAAAIvg/Dq1Or8R0n94/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252828%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-GoU-AHQcXkM/TwLnCPJNEgI/AAAAAAAAIvk/BRv4XxuO7SE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252829%2529.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-eKqB1h0hPhw/TwLnCZShELI/AAAAAAAAIvw/m2CTEryXpws/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252830%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-5bKByRGt11M/TwLnMdNfzqI/AAAAAAAAIwI/VRcXAHboUmY/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252831%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-CksH16NQCQA/TwLnMofE8_I/AAAAAAAAIwM/kjMImjlSVhg/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252832%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-WV006W7hFTo/TwLnM6i2RWI/AAAAAAAAIwg/VPfVDX8QMuE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252833%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Y7Ha1GQ9URo/TwLnNXWcPiI/AAAAAAAAIwY/HOdoU97ru0w/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252834%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-_34sXZTJ6R0/TwLnNjRK5II/AAAAAAAAIwc/skhi-e6TgM8/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252835%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-TBE_pRAoBwM/TwLnOlbaRRI/AAAAAAAAIwo/HY3xR8L982U/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252836%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-uZChJVlf7-s/TwLnO0B20mI/AAAAAAAAIws/LkyIC6tAbZk/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252837%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-4Vl6TCYOtNE/TwLnYudAiDI/AAAAAAAAIyU/Ie3vRX-GU7k/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252838%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-vP5B1IlsQzw/TwLnQX309zI/AAAAAAAAIxA/PU-ufNV2ynM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252839%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-pRkvrdZ4lbk/TwLnQb5QAEI/AAAAAAAAIxE/T3xLfWs_7Jk/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252840%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-B2CM1vBVBNs/TwLnRZcAlSI/AAAAAAAAIxQ/D-yxcjIUlUw/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252841%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-iFl0DV7xNyA/TwLnRlx6r8I/AAAAAAAAIxc/-H62-WE-mNo/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252842%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-ESsoq72kjUQ/TwLnSg2ALVI/AAAAAAAAIxg/U6CYd73S6Vs/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252843%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-EnUeSMsShFU/TwLnUZBhhsI/AAAAAAAAIxo/Lxj_OrqqMdM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252844%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-RLrPbvPPSGg/TwLnUsFx-jI/AAAAAAAAIx0/sv6vtI_Jx6k/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252845%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-iLO8ZV90CU8/TwLnVe2njMI/AAAAAAAAIxw/d3UmaQpIecU/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252846%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-YIHFaDOh4sE/TwLnVzvGiBI/AAAAAAAAIx8/PZIqEVTiuSo/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252847%2529.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZA5xf7NHZPI/TwLnZ4mtaEI/AAAAAAAAIyk/hVrWnCMnVAk/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252848%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-A3JoMIL4omw/TwLnXFYW6UI/AAAAAAAAIyI/svRdDXsO6gA/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252849%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-9gTyhCWX2qw/TwLnYhR_lNI/AAAAAAAAIyQ/zcfSLdU5-eY/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252850%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-wXcsPGv3i94/TwLnh7j2QlI/AAAAAAAAIy0/B7Q0b20Zf2g/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252851%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-Cd2JCDMg6OE/TwLnhpKuIZI/AAAAAAAAIyw/gt4NiV2hx7c/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252852%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Cr9SoM7Cr2Q/TwLnjE696tI/AAAAAAAAIzI/p0_VoGShzJI/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252853%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-JSgcSGOLnls/TwLniR7GIqI/AAAAAAAAIzE/TvBBN73scZE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252854%2529.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-KrDKmXHYyYU/TwLnk0F_OhI/AAAAAAAAIzQ/s8tBEOzKKnM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252855%2529.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-XKv9UcHRn3s/TwLnkXQIy0I/AAAAAAAAIzk/0ZWQOSHlMI0/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252856%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-odTpNxq2CHY/TwLnlIlmSnI/AAAAAAAAIzY/At_cO5-mxt8/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252857%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-0uuM8Dh2LK8/TwLnmNQo-HI/AAAAAAAAIzg/ybfDzZmLKJI/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252858%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-ozFIVHWkv2w/TwLnmwXPM-I/AAAAAAAAIzw/ZPMJl_NoYUk/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252859%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-Fyxl_ig2evQ/TwLnn40JBAI/AAAAAAAAIz0/0igXrGpIM08/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252860%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-H8AbGlYABv4/TwLnp43KcXI/AAAAAAAAI0Y/ZTGcbCfmn_c/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252861%2529.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-aEqm9SWuH7s/TwLnonfDLSI/AAAAAAAAI0A/Wpoio8fHIBM/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252862%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/--1l38F-JyzY/TwLnpLfZ5uI/AAAAAAAAI0I/vtkDg7H5a50/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252863%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-bz0MBJ6OePQ/TwLnpmxrpQI/AAAAAAAAI0U/dwJgVrAlgb0/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252864%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-JVXclJP4evE/TwLnsL4qjPI/AAAAAAAAI04/9C4UoxLzK7c/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252865%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-duGdeTmWgsc/TwLnroecwfI/AAAAAAAAI0o/QBOQHL3Dw2w/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252866%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-dk4pUiHXFXA/TwLnr1YnEXI/AAAAAAAAI0k/m1nEgLoVobU/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252867%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-qc1xMaO1N0w/TwLntOIafUI/AAAAAAAAI0w/07w9t098mLc/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%2594+-+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2593%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A0%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2587++%252868%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />ภายในงานมีแจกเหรียญที่ระลึกฉลองตราตั้งด้วยสำหรับผู้ไปร่วมงาน (ไม่มีให้เช่าบูชานะครับ)<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-QuSyYXrNoMs/TvCiypsuRBI/AAAAAAAAId0/tpkG3rvPY7I/s400/101.JPG" width="301" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-lP10zmgmUQg/TvCiz0_fstI/AAAAAAAAId8/V9ieYcsraGo/s400/201.JPG" width="350" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/12/blog-post_20.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-GAOJDtJ1wys/TvCi07by6OI/AAAAAAAAIeE/5cosq_-HXkU/s400/202.JPG" width="340" /></a></div><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-1179528698763537507?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-28080188806966356152011-12-19T18:00:00.000+07:002011-12-19T18:00:07.246+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๘ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๗๑๑] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์ทะเลาะกับพวกภิกษุมีศีลเป็นที่รัก<br />พวกภิกษุมีศีลเป็นที่รักกล่าวสนทนากันอยู่อย่างนี้ว่า อาวุโสทั้งหลาย พระฉัพพัคคีย์<br />พวกนี้เป็นอลัชชี พวกเราไม่อาจจะทะเลาะกับพระพวกนี้ได้.<br />พระฉัพพัคคีย์กล่าวต่ออย่างนี้ว่า อาวุโสทั้งหลาย ทำไม พวกท่านจึงได้เรียกพวกเราด้วย<br />ถ้อยคำว่าอลัชชี.<br />พวกภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รักถามว่า อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านได้ยินมาแต่ที่ไหน?<br />พระฉัพพัคคีย์ตอบว่า เรายืนแอบฟังพวกท่านอยู่.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า เมื่อภิกษุทั้งหลายเกิด<br />หมางกัน เกิดทะเลาะกัน ถึงการวิวาทกัน ไฉนพระฉัพพัคคีย์จึงได้ยืนแอบฟังอยู่เล่า แล้ว<br />กราบทูลเนื้อความนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า เมื่อภิกษุทั้ง<br />หลายเกิดหมางกัน เกิดทะเลาะกัน ถึงการวิวาทกัน พวกเธอได้ยืนแอบฟังอยู่ จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย เมื่อภิกษุทั้งหลายเกิด<br />หมางกัน เกิดทะเลาะกัน ถึงการวิวาทกัน ไฉนพวกเธอจึงได้ยืนแอบฟังอยู่เล่า การกระทำ<br />ของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใส<br />ยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๗. ๘. อนึ่ง ภิกษุใด เมื่อภิกษุทั้งหลายเกิดหมางกัน เกิดทะเลาะกัน<br />ถึงการวิวาทกัน ยืนแอบฟังด้วยหมายว่าจักได้ฟังคำที่เธอพูดกัน ทำความหมายอย่างนี้<br />เท่านั้นแลให้เป็นปัจจัย หาใช่อย่างอื่นไม่ เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๗๑๒] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่<br />ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า เมื่อภิกษุทั้งหลาย ได้แก่ ภิกษุพวกอื่น.<br />คำว่า เกิดหมางกัน เกิดทะเลาะกัน ถึงการวิวาทกัน คือเกิดอธิกรณ์ขึ้น.<br />คำว่า ยืนแอบฟัง คือ เดินไปด้วยความตั้งใจว่า เราจักฟังคำของภิกษุเหล่านี้ แล้วจัก<br />ท้วง จักเตือน จักฟ้อง จักให้สำนึก จักทำให้เก้อเขิน ดังนี้ ต้องอาบัติทุกกฏ ยืนอยู่ในที่ใด<br />ได้ยิน ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />เมื่อเดินไปข้างหลัง รีบเดินให้ทันด้วยตั้งใจว่า จักฟัง ต้องอาบัติทุกกฏ ยืนอยู่ในที่ใด<br />ได้ยิน ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />เมื่อเดินไปข้างหน้า ลดเดินให้ช้าลงด้วยตั้งใจว่า จักฟัง ต้องอาบัติทุกกฏ ยืนอยู่ในที่ใด<br />ได้ยิน ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />บังเอิญเดินผ่านมาถึงสถานที่ที่ภิกษุยืนก็ดี นั่งก็ดี นอนก็ดี เมื่อเขาพูดงุบงิบกันอยู่<br />ต้องกระแอมไอให้เขารู้ตัว ถ้าไม่กระแอมไอ หรือไม่ให้เขารู้ตัว ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />คำว่า ทำความหมายอย่างนี้เท่านั้นแลให้เป็นปัจจัย หาใช่อย่างอื่นไม่ ความว่า<br />ไม่มีเหตุอะไรอื่นที่จะยืนแอบฟังความ.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๗๑๓] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ยืนแอบฟัง ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย ยืนแอบฟัง ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ยืนแอบฟัง ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>จตุกกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุยืนแอบฟังถ้อยคำของอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๗๑๔] ภิกษุเดินไปหมายว่า จักฟังถ้อยคำของภิกษุเหล่านี้แล้ว จักงด จักเว้น จัก<br />ระงับ จักเปลื้องตน ดังนี้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๘ จบ.</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13737&amp;Z=13796" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13737&amp;Z=13796</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-2808018880696635615?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-44086689088622917152011-12-14T06:47:00.000+07:002011-12-14T06:47:27.850+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๗๐๗] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์แกล้งก่อความรำคาญให้แก่<br />พระสัตตรสวัคคีย์ ด้วยพูดว่า อาวุโสทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติสิกขาบทไว้ว่า สงฆ์<br />ไม่พึงอุปสมบทบุคคลมีอายุหย่อน ๒๐ ปี ดังนี้ ก็พวกท่านมีอายุหย่อน ๒๐ ปี อุปสมบทแล้ว<br />พวกท่านเป็นอนุปสัมบันของพวกเรา กระมัง พระสัตตรสวัคคีย์เหล่านั้นร้องไห้.<br />ภิกษุทั้งหลาย จึงถามอย่างนี้ว่า อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านร้องไห้ทำไม?<br />พระสัตตรสวัคคีย์ตอบว่า อาวุโสทั้งหลาย พระฉัพพัคคีย์เหล่านี้แกล้งก่อความรำคาญให้<br />แก่พวกผม.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์<br />จึงได้แกล้งก่อความรำคาญให้แก่ภิกษุทั้งหลายเล่า แล้วกราบทูลเนื้อความนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอแกล้ง<br />ก่อความรำคาญให้แก่ภิกษุทั้งหลาย จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉนพวกเธอจึงได้แกล้ง<br />ก่อความรำคาญให้แก่ภิกษุทั้งหลายเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใส<br />ของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๖. ๗. อนึ่ง ภิกษุใด แกล้งก่อความรำคาญแก่ภิกษุด้วยหมายว่า ด้วย<br />เช่นนี้ ความไม่ผาสุกจักมีแก่เธอแม้ครู่หนึ่ง ทำความหมายอย่างนี้เท่านั้นแลให้เป็น<br />ปัจจัย หาใช่อย่างอื่นไม่ เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๗๐๘] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า แก่ภิกษุ คือ แก่ภิกษุรูปอื่น.<br />บทว่า แกล้ง คือรู้อยู่ รู้ดีอยู่ จงใจ ตั้งใจ ละเมิด<br />บทว่า ก่อความรำคาญ ความว่า ก่อความรำคาญเป็นต้นว่า ชะรอยท่านมีอายุหย่อน<br />๒๐ ฝน อุปสมบทแล้ว ชะรอยท่านบริโภคอาหารในเวลาวิกาลแล้ว ชะรอยท่านดื่มน้ำเมาแล้ว<br />ชะรอยท่านนั่งในที่ลับกับมาตุคามแล้ว ดังนี้เป็นต้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />คำว่า ทำความหมายอย่างนี้เท่านั้นแลให้เป็นปัจจัย หาใช่อย่างอื่นไม่ คือ<br />ไม่มีเหตุอะไรอื่นที่จะก่อความรำคาญให้.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๗๐๙] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน แกล้งก่อความรำคาญให้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย แกล้งก่อความรำคาญให้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน แกล้งก่อความรำคาญให้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>จตุกกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุแกล้งก่อความรำคาญให้แก่อนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๗๑๐] ภิกษุไม่ประสงค์จะก่อความรำคาญ พูดแนะนำว่า ชะรอยท่านจะมีอายุไม่ครบ<br />๒๐ ฝน อุปสมบทแล้ว ชะรอยท่านจะบริโภคอาหารในเวลาวิกาลแล้ว ชะรอยท่านจะดื่มน้ำเมาแล้ว<br />ชะรอยท่านจะนั่งในที่ลับกับมาตุคามแล้ว ท่านจงรู้ไว้เถิดว่า ความรำคาญใจในภายหลังอย่าได้มี<br />แก่ท่าน ดังนี้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๗ จบ.</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13683&amp;Z=13736" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13683&amp;Z=13736</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-4408668908862291715?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-61656893205344384612011-12-10T07:21:00.000+07:002011-12-10T07:21:17.978+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๖ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๗๐๓] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์โจทภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสส<br />ไม่มีมูล บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์จึง<br />ได้โจทภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูลเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอโจท<br />ภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอจึงได้โจท<br />ภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูลเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใส<br />ของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๕. ๖. อนึ่ง ภิกษุใด กำจัดซึ่งภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสหามูลมิได้ เป็น<br />ปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๗๐๔] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า ซึ่งภิกษุ คือ ซึ่งภิกษุอื่น.<br />ที่ชื่อว่า หามูลมิได้ คือ ไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ได้รังเกียจ.<br />บทว่า ด้วยอาบัติสังฆาทิเสส คือ ด้วยอาบัติสังฆาทิเสส ๑๓ สิกขาบท สิกขาบทใด<br />สิกขาบทหนึ่ง.<br />บทว่า กำจัด คือ โจทเองก็ดี ให้ผู้อื่นโจทก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๗๐๕] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้อง<br />อาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้องอาบัติ<br />ปาจิตตีย์.<br /><b>ปัญจกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุโจทด้วยอาจารวิบัติก็ดี ด้วยทิฏฐิวิบัติก็ดี ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ภิกษุโจทอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โจท ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โจท ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โจท ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๗๐๖] ภิกษุสำคัญว่ามีมูล โจทเองก็ดี ให้ผู้อื่นโจทก็ดี ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ<br />อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๖ จบ. </b><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13638&amp;Z=13682" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13638&amp;Z=13682</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-6165689320534438461?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-3916165781455657202011-11-28T06:40:00.002+07:002011-11-28T06:41:34.637+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ddnfn_lDPH0/TtLF5AWPRfI/AAAAAAAAIMw/KvS_gNr9B_E/s1600/Hevajra.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ddnfn_lDPH0/TtLF5AWPRfI/AAAAAAAAIMw/KvS_gNr9B_E/s400/Hevajra.jpg" width="283" /></a></div><b>เหวัชระ</b>จัดอยู่ในกลุ่มยิดัมหรือเทพผู้พิทักษ์พุทธศาสนามหายาน ซึ่งปรากฏขึ้นในสมัยพุทธตันตระ มีหน้าที่ในการปราบภูตผีปิศาจสิ่งชั่วร้ายต่างๆ ไม่ให้ทำอันตรายมนุษย์ พระสงฆ์ในนิกายมหายานตันตระทุกรูปจะต้องมียิดัมประจำตัวสำหรับบูชาโดยเฉพาะ ยิดัมมีอยู่ด้วยกันหลายตน เช่น เหวัชระ คุหยสมาช มหามายา สังวร กาลจักร ชัมภล ซึ่งแต่ละตนมีลักษณะดุร้ายน่ากลัว<br /><br />เหวัชระถือเป็นยิดัมหรือเทพผู้พิทักษ์ตนหนึ่งที่ได้รับการนับถืออย่างกว้างขวางในกลุ่มผู้นิยมพุทธตันตระ ดังปรากฏรูปเคารพจำนวนมากทั้งในรูปเดี่ยวและร่วมกับศักติหรือบุคคลอื่น<br /><br />ลักษณะทางประติมานวิทยาของเหวัชระที่สังเกตได้คือ วรรณะ (ผิวกาย) สีฟ้า สวมเครื่องทรงแบบพระโพธิสัตว์หรือธรรมบาล (ธรรมบาลมีตำแหน่งเทียบเท่าพระโพธิสัตว์ มีอยู่ด้วยกัน ๘ องค์ มีหน้าที่ทำสงครามปราบปรามปีศาจและยักษ์มารต่างๆ ซึ่งเป็นศัตรูของพุทธศาสนา) มักปรากฏกายในรูปตันตระ คือ มี ๘ เศียร ๑๖ กร ๔ บาท<br /><br />เศียรทั้ง ๘ จัดเรียงกันโดยมีเศียร ๓ เศียรอยู่ด้านข้างทั้งสองของเศียรกลาง และเศียรที่ ๘ อยู่บนเศียรกลาง แต่ละเศียรจะมีสามเนตร กรทั้ง ๑๖ กรถือหัวกะโหลก โดยแปดถ้วยข้างขวาบรรจุสัตว์โลกต่างๆ มีช้าง ม้า ลา โค อูฐ มนุษย์ กวาง และแมว ส่วนถ้วยด้านซ้ายบรรจุเทพประจำแผ่นดิน น้ำ ลม ไฟ พระอาทิตย์ พระจันทร์ พระพรหม และท้าวไวศรวรรณ (ท้าวชัมภลหรือกุเวร)<br /><br />พระบาททั้ง ๔ นั้น สองบาทหน้าเหยียบร่างมนุษย์ (หรือซากศพ) ไว้ ส่วนอีกสองบาทหลัง เต้นรำท่าอรรธปรยังก์ โดยงอพระชงฆ์ซ้ายและพับพระชงฆ์ขวาขึ้นไว้ใต้พระเพลาซ้าย<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gN2jPuIgtQo/TtLJH8j8CqI/AAAAAAAAINE/8VdQepUzG30/s1600/Hevajra+2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-gN2jPuIgtQo/TtLJH8j8CqI/AAAAAAAAINE/8VdQepUzG30/s400/Hevajra+2.JPG" width="275" /></a></div>(<b>ยิดัม</b> คือเทพผู้พิทักษ์ที่เห็นพระพุทธรูปอุ้มสตรีในทิเบต หรือในภูฏาน ยิดัมนี้อาจจะเป็นธยานิโพธิสัตว์อวตารมาเพื่อปราบปีศาจร้ายก็ได้ หรือเป็นปีศาจร้ายที่เลื่อมใสพระพุทธศาสนาแล้วเลื่อนมาเป็นยิดัม ลามะชั้นสูงบางรูปอาจจะมียิดัมคอยอารักษ์ ลามะอาจเชิญมาพิทักษ์เอง หรือยิดัมปรากฏให้เห็นขณะทำภาวนาอยู่ก็ได้ ส่วนฆราวาสที่อยากมียิดัมคอยพิทักษ์ ต้องให้ลามะเชิญเท่านั้น อีกนัยหนึ่ง ยิดัม คือพระโพธิสัตว์อุ้มตำรา หรือแม้แต่พระพุทธรูปอุ้มศักติ)<br /><br />เหวัชระมีเทพสตรีหรือที่เรียกว่านางโยคินีแปดตนเป็นบริวาร นางโยคินีเหล่านี้มีหน้าที่ทำลายล้างอวิชชาหรือสิ่งชั่วร้ายและรักษาทิศทั้งแปดของจักรวาล ถือกำเนิดขึ้นจากญาณของเหวัชระเรียงกันตามลำดับทิศหลักและทิศรอง โดยเริ่มจาก<br /><br />Gauri กำเนิดขึ้นเป็นตนแรกทางทิศตะวันออก มีผิวกายสีดำ สัญลักษณ์ประจำตัวคือ มีดและปลา ซึ่งถืออยู่ในกรขวาและซ้ายตามลำดับ<br />Cauri กำเนิดขึ้นทางทิศใต้ มีผิวกายสีแดงราวกับพระอาทิตย์ สัญลักษณ์คือกลองและหมี หรือหมูป่า (Boar)<br />Vetali กำเนิดขึ้นทางทิศตะวันตก มีผิวกายสีทองสุกสว่าง สัญลักษณ์คือเต่าและหัวกะโหลก<br />Ghasmari กำเนิดขึ้นทางทิศเหนือ มีผิวกายสีเขียวมรกต สัญลักษณ์คืองูและชาม<br />Pukkasi กำเนิดขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีผิวกายสีคราม (Sapphire) สัญลักษณ์คือสิงโตและขวาน<br />Savari กำเนิดขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีผิวกายสีขาว (Moonstone) สัญลักษณ์คือพระ (นักบวช) และพัด<br />Candali กำเนิดขึ้นทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีผิวกายสีดำหมอกเมฆ สัญลักษณ์คือจักร (Wheel) และคันไถ (Plough)<br />Dombi กำเนิดขึ้นเป็นคนสุดท้ายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีผิวกายสีทอง สัญลักษณ์คือวัชระในกรขวา ส่วนกรซ้ายแสดงอาการชี้นิ้ว<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-COzJRkpdyjI/TtLIz4kb-BI/AAAAAAAAIM8/QhU-p9eZ38o/s1600/Heywatchara++%25282%2529.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-COzJRkpdyjI/TtLIz4kb-BI/AAAAAAAAIM8/QhU-p9eZ38o/s400/Heywatchara++%25282%2529.JPG" width="342" /></a></div><br /><br />องค์กลางคือพระเหวัชระ ในปางปาฎิหารย์คือมีพระกรมากมาย ถืออาวุธต่าง ๆ พระเหวัชระมีพระกรมาก มีหลายพระพักตร์ ซึ่งแสดงถึงความยิ่งใหญ่และมีฤทธิ์เดชมาก ซ้ำยังกำลังร่ายรำเหยียบย้ำอยู่บนกองซากศพ ซึ่งหมายถึงพญามาร สื่อแสดงว่าเป็นการ " ชนะมาร "<br /><br />พระพิมพ์นี้ เป็นพิมพ์ปางตรัสรู้ตามความเชื่อของพุทธศาสนามหายาน<br /><br />องค์ซ้ายคือ พระพุทธเจ้า ขณะทรงบำเพ็ญเพียรภาวนา ตากแดดตากฝนอย่างไม่ย่อท้อ จนกระทั่งพญานาคเจ็ดเศียร มาแผ่แม่เบี้ย บังแดดให้ด้วยศรัทธา ในขณะที่มีมารต่าง ๆมาผจญ ทางหินยานเชื่อว่ามีพระแม่ธรณี มาบีบน้ำออกจากมวยผม ท่วมกองทัพพญามารให้ต้องพ่ายแพ้ไป แต่ส่วนในความเชื่อของขอม คือ ชัยวรมันที่ ๗ หรือทางหินยาน พระเหวัชระ เป็นผู้ปราบพญามารและกองทัพภูติผีปีศาจ ให้ต้องพ่ายแพ้ไปในที่สุด <br /><br />และเมื่อทรงตรัสรู้แล้ว มีความรู้แจ้งเห็นจริง คือ อริยสัจสี่ และมีความรู้เจนจบไตรภพ รูปแสดงเป็นพระนางอมิตตาปารมี เทวีผู้เปี่ยมไปด้วยความรอบรู้ทั้งหลายทั้งปวงจึงปรากฏอยู่ทางเบื้องขวาของพระพิมพ์นี้<br /><br />ซึ่งการสร้างในสมัยโบราณนั้น เชื่อว่าต้องเป็นการสร้างโดยชนชั้นระดับพระมหากษัตริย์ ส่วนที่มีการนำมาบรรจุกรุ หรือฝังเอาไว้ เป็นไปตามแนวความเชื่อทางไสยเวทย์ วัตถุประสงค์เพื่อสยบและเพื่อให้ปกครองได้อย่างสงบราบรื่น ปางตรัสรู้ ปางชนะมาร ก็คืออีกอาถรรพ์วัตถุ ที่นำมาฝังกรุไว้ตามหัวเมืองต่าง ๆ เพื่อเพิ่มอำนาจในการปกครองและอำนวยให้พ้นอุปสรรคต่าง ๆ รวมทั้งสยบเหล่าภูติผีปีศาจ หรือสิ่งอาถรรพ์ต่างๆ ที่คนโบราณเชื่อถือว่าเป็นวัตถุมงคลที่สำเร็จด้วยกฤตานุภาพในองค์พระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ หรือทางพุทธมหายาน เพื่อเป็นกำลังใจในการทำงานที่อยู่เหนือสิ่งที่วิสัยเยี่ยงมนุษย์ จักจัดการได้ คือการ ขอพึ่งพุทธคุณและพระบารมีของพระองค์ท่านเพื่อให้ประสพความสำเร็จ<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%8A%E0%B8%A3%E0%B8%B0" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a>, <a href="http://www.pramuangnue.com/main/shop/productshow.php?product=3699" rel="nofollow" target="”_blank“">www.pramuangnue.com</a>, <a href="http://www.muangboranjournal.com/modules.php?name=Sections&amp;op=viewarticle&amp;artid=34" rel="nofollow" target="”_blank“">www.muangboranjournal.com</a><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-391616578145565720?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-48627386262401144652011-11-17T17:55:00.000+07:002011-11-17T17:55:20.711+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br /><br />[๖๙๙] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่า<br />มือขึ้นแก่พระสัตตรสวัคคีย์ พระสัตตรสวัคคีย์ หลบประหารแล้วร้องไห้ ภิกษุทั้งหลายถามว่า<br />อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านร้องไห้ ทำไม?<br />พระสัตตรสวัคคีย์ตอบว่า อาวุโสทั้งหลาย พระฉัพพัคคีย์เหล่านี้โกรธ น้อยใจ เงื้อ<br />หอกคือฝ่ามือขึ้นแก่พวกผม.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน พระฉัพพัคคีย์<br />จึงได้โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นแก่ภิกษุทั้งหลายเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มี<br />พระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอโกรธ<br />น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นแก่ภิกษุทั้งหลาย จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอจึงได้โกรธ<br />น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นแก่ภิกษุทั้งหลายเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อ<br />ความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๔. ๕. อนึ่ง ภิกษุใด โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นแก่ภิกษุ เป็น<br />ปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๗๐๐] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่<br />ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า แก่ภิกษุ คือ แก่ภิกษุอื่น.<br />คำว่า โกรธ น้อยใจ คือ ไม่พอใจ แค้นใจ เจ็บใจ.<br />คำว่า เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้น ความว่า เงือดเงื้อกายก็ดี ของเนื่องด้วยกายก็ดี โดย<br />ที่สุดแม้กลีบอุบล ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๗๐๑] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้น<br />ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้น ต้องอาบัติ<br />ปาจิตตีย์.<br /><b>จตุกกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุ โกรธ น้อยใจ เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นแก่อนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๗๐๒] ภิกษุถูกใครๆ เบียดเบียน ประสงค์จะป้องกันตัว เงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้น ๑<br />ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๕ จบ. </b><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13590&amp;Z=13637" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13590&amp;Z=13637</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-4862738626240114465?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-3357886705107016272011-11-06T15:33:00.000+07:002011-11-06T15:33:08.410+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๖๙๕] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์ โกรธ น้อยใจ ให้ประหาร<br />แก่พระสัตตรสวัคคีย์ พระสัตตรสวัคคีย์ร้องไห้ ภิกษุทั้งหลายถามว่า อาวุโสทั้งหลาย พวกท่าน<br />ร้องไห้ทำไม?<br />พระสัตตรสวัคคีย์ตอบว่า อาวุโสทั้งหลาย พระฉัพพัคคีย์เหล่านี้โกรธ น้อยใจ ให้<br />ประหารแก่พวกผม.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน พระฉัพพัคคีย์<br />จึงได้โกรธ น้อยใจ ให้ประหารแก่ภิกษุทั้งหลายเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอโกรธ<br />น้อยใจ ให้ประหารแก่ภิกษุทั้งหลาย จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอจึงได้โกรธ<br />น้อยใจ ให้ประหารแก่ภิกษุทั้งหลายเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อม<br />ใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๓. ๔. อนึ่ง ภิกษุใด โกรธ น้อยใจ ให้ประหารแก่ภิกษุ เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๙๖] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่<br />ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า แก่ภิกษุ คือ แก่ภิกษุอื่น.<br />คำว่า โกรธ น้อยใจ คือ ไม่พอใจ แค้นใจ เจ็บใจ.<br />คำว่า ให้ประหาร ความว่า ให้ประหารด้วยกายก็ดี ด้วยของเนื่องด้วยกายก็ดี ด้วย<br />ของที่โยนไปก็ดี โดยที่สุด แม้ด้วยกลีบอุบล ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๖๙๗] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โกรธ น้อยใจ ให้ประหาร ต้องอาบัติ<br />ปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โกรธ น้อยใจ ให้ประหาร ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โกรธ น้อยใจ ให้ประหาร ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>จตุกกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุโกรธ น้อยใจ ให้ประหาร แก่อนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๙๘] ภิกษุถูกใครๆ เบียดเบียน ประสงค์จะป้องกันตัว ให้ประหาร ๑ ภิกษุวิกล<br />จริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๔ จบ.</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&A=13544&Z=13589" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&A=13544&Z=13589</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-335788670510701627?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-26891837707877819822011-11-01T21:53:00.000+07:002011-11-01T21:53:27.714+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๓ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๖๘๙] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์ ประพฤติอนาจารแล้วตั้งใจ<br />อยู่ว่า ขอภิกษุทั้งหลายจงทราบว่า พวกเราเป็นผู้ต้องอาบัติด้วยอาการที่ไม่รู้ แล้วเมื่อพระวินัยธร<br />ยกปาติโมกข์ขึ้นแสดง กล่าวอย่างนี้ว่า พวกผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เองว่า ธรรมแม้นี้ก็มาในพระ<br />สูตร เนื่องในพระสูตร มาสู่อุเทศทุกกึ่งเดือน บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ<br />ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน พระฉัพพัคคีย์เมื่อพระวินัยธรสวดปาติโมกข์อยู่ กล่าวอย่างนี้ว่า<br />พวกผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เองว่า ธรรมแม้นี้ก็มาในพระสูตร เนื่องในพระสูตร มาสู่อุเทศทุกกึ่ง<br />เดือน ดังนี้ ... แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า เมื่อพระวินัยธร<br />สวดปาติโมกข์อยู่ พวกเธอได้กล่าวอย่างนี้ว่า ธรรมแม้นี้ก็มาในสูตร เนื่องในสูตร มาสู่อุเทศ<br />ทุกกึ่งเดือน ดังนี้ จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอเมื่อพระ<br />วินัยธรสวดปาติโมกข์อยู่ จึงกล่าวอย่างนี้ว่า พวกผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เองว่า ธรรมแม้นี้ก็มาใน<br />สูตร เนื่องในสูตร มาสู่อุเทศทุกกึ่งเดือน ดังนี้เล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อ<br />ความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๒. ๓. อนึ่ง ภิกษุใด เมื่อพระวินัยธรสวดปาติโมกข์อยู่ทุกกึ่งเดือน<br />กล่าวอย่างนี้ว่า ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า เออ ธรรมแม้นี้ก็มาแล้วในสูตร เนื่องแล้ว<br />ในสูตร มาสู่อุเทศทุกกึ่งเดือน ถ้าภิกษุทั้งหลายอื่นรู้จักภิกษุนั้นว่า ภิกษุนี้เคยนั่งเมื่อ<br />ปาติโมกข์กำลังสวดอยู่ ๒-๓ คราวมาแล้ว กล่าวอะไรอีก อันความพ้นด้วยอาการที่<br />ไม่รู้ หามีแก่ภิกษุนั้นไม่ พึงปรับเธอตามธรรมด้วยอาบัติที่ต้องในเรื่องนั้น และพึง<br />ยกความหลงขึ้นแก่เธอเพิ่มอีกว่า แน่ะเธอ ไม่ใช่ลาภของเธอ เธอได้ไม่ดีแล้ว ด้วย<br />เหตุว่าเมื่อปาติโมกข์กำลังสวดอยู่ เธอหาทำในใจให้สำเร็จประโยชน์ดีไม่ นี้เป็น<br />ปาจิตตีย์ ในความเป็นผู้แสร้งทำหลงนั้น.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๙๐] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า ทุกกึ่งเดือน คือ ทุกวันอุโบสถ.<br />บทว่า เมื่อพระวินัยธรกำลังสวดปาติโมกข์อยู่ คือ เมื่อภิกษุกำลังยกปาติโมกข์<br />ขึ้นแสดงอยู่.<br />บทว่า กล่าวอย่างนี้ ความว่า ภิกษุประพฤติอนาจารมาแล้ว ตั้งใจอยู่ว่า ขอภิกษุทั้ง<br />หลายจงรู้ว่า เราเป็นผู้ต้องอาบัติด้วยอาการที่ไม่รู้ เมื่อภิกษุกำลังสวดปาติโมกข์อยู่ กล่าวอย่างนี้<br />ว่า ผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เองว่า เออ ธรรมแม้นี้ก็มาในพระสูตร เนื่องแล้วในพระสูตร มา<br />สู่อุเทศทุกกึ่งเดือน ดังนี้ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />[๖๙๑] คำว่า ถ้า ... นั้น อธิบายว่า ภิกษุเหล่าอื่นรู้จักภิกษุผู้ปรารถนาแสร้งทำหลงว่า<br />ภิกษุนี้เคยนั่งเมื่อพระวินัยธรสวดปาติโมกข์อยู่ ๒-๓ คราวมาแล้ว พูดมากไปทำไมอีก อัน<br />ความพ้นจากอาบัติด้วยอาการที่ไม่รู้ หามีแก่ภิกษุนั้นไม่ พึงปรับเธอตามธรรมด้วยอาบัติที่ต้อง<br />เพราะประพฤติอนาจารนั้น และพึงยกความหลงขึ้นแก่เธอเพิ่มอีก.<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพึงยกขึ้นอย่างนี้:-<br />ภิกษุผู้ฉลาด ผู้สามารถ พึงประกาศให้สงฆ์ทราบด้วยญัตติทุติยกรรมวาจา ว่าดังนี้:-<br />กรรมวาจาลงโมหาโรปนกรรม<br />ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ภิกษุมีชื่อนี้ผู้นี้ เมื่อพระวินัยธรสวด<br />ปาติโมกข์อยู่ หาทำในใจให้สำเร็จประโยชน์ด้วยดีไม่ ถ้าความพร้อมพรั่งของสงฆ์<br />ถึงที่แล้ว สงฆ์พึงยกความหลงขึ้นแก่ภิกษุมีชื่อนี้ นี่เป็นญัตติ.<br />ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ภิกษุมีชื่อนี้ผู้นี้ เมื่อพระวินัยธรสวด<br />ปาติโมกข์อยู่ หาทำในใจให้สำเร็จประโยชน์ด้วยดีไม่ สงฆ์ยกความหลงขึ้นแก่ภิกษุ<br />มีชื่อนี้ การยกความหลงขึ้นแก่ภิกษุผู้มีชื่อนี้ ชอบแก่ท่านผู้ใด ท่านผู้นั้นพึงเป็นผู้นิ่ง<br />ไม่ชอบแก่ท่านผู้ใด ท่านผู้นั้นพึงพูด ความหลงอันสงฆ์ยกขึ้นแก่ภิกษุมีชื่อนี้แล้ว<br />ชอบแก่สงฆ์ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าทรงความนี้ไว้ด้วยอย่างนี้.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br />[๖๙๒] เมื่อสงฆ์ยังไม่ยกความหลงขึ้น ภิกษุแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />เมื่อสงฆ์ยกความหลงขึ้นแล้ว ภิกษุยังแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๖๙๓] กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติ<br />ปาจิตตีย์.<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุมีความสงสัย แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ติกะทุกกฏ</b><br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุมีความสงสัย แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม แสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๙๔] ภิกษุยังไม่ได้ฟังโดยพิสดาร ๑ ภิกษุฟังโดยพิสดารไม่ถึง ๒-๓ คราว ๑ ภิกษุ<br />ผู้ไม่ปรารถนาจะแสร้งทำหลง ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๓ จบ.</b><br /><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13470&amp;Z=13543" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13470&amp;Z=13543</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-2689183770787781982?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-18193248275543208742011-10-16T14:20:00.001+07:002011-10-16T14:20:52.183+07:00<b>พระนางจามเทวี</b> เป็นสตรีซึ่งปรากฏพระนามในเอกสารต่างๆ ซึ่งระบุว่าพระนางจามเทวีทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรหริภุญชัย อันเป็นอาณาจักรโบราณในภาคเหนือของประเทศไทยปัจจุบัน<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-V6_yYS6z1jM/TpqFeYsFFOI/AAAAAAAAIIc/EbSGYuo2pgo/s1600/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-V6_yYS6z1jM/TpqFeYsFFOI/AAAAAAAAIIc/EbSGYuo2pgo/s400/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B5.jpg" width="300" /></a></div><br />ตำนานต่างๆ ที่กล่าวถึงพระนางจามเทวีระบุศักราชไว้ไม่ตรงกัน ปรากฏบันทึกและการสอบศักราชโดยบุคคลต่างๆ เช่น<br /><br />หนังสือชินกาลมาลีปกรณ์ ระบุว่าทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1205 อยู่ในราชสมบัติ 7 ปี<br /><br />มานิต วัลลิโภดม สอบค้นว่าประสูติเมื่อ พ.ศ. 1166 ครองราชย์ พ.ศ. 1205 ครองราชย์อยู่ 17 ปี สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 1258 รวมพระชันษาได้ 92 ปี<br /><br />ชาติกำเนิดของพระนางจามเทวีนั้น ในตำนานจามเทวีวงศ์และตำนานมูลศาสนากล่าวว่า ทรงเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์แห่งกรุงละโว้ แต่ตำนานมุขปาฐะพื้นบ้านแห่งหนึ่งกล่าวว่า พระองค์เป็นธิดาของคหบดีชาวหริภุญชัยซึ่งมีเชื้อสายชาวเมง (ตำนานเรียกว่า เมงคบุตร) อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นหมู่บ้านหนองดู่ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน พระนางจามเทวีเมื่อแรกประสูติไว้ว่าตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 ปีมะโรง พ.ศ. 1176 เวลาจวนจะค่ำ <br /><br />ขณะเมื่อพระนางยังมีพระชนม์ได้ 3 เดือนนั้น มีนกยักษ์ตัวหนึ่งโฉบเอาพระนางขึ้นไปบนฟ้า เมื่อนกนั้นบินผ่านหน้าสุเทวฤๅซึ่งบำเพ็ญตบะอยู่ ณ เขาอุจฉุตบรรพต (แปลว่าเขาไร่อ้อย เชื่อว่าคือดอยสุเทพในปัจจุบัน) ท่านจึงได้แผ่เมตตาจิตให้นกนั้นปล่อยทารกน้อยลงมา แล้วรับเอาเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรม พร้อมทั้งตั้งชื่อให้ว่า นางวี ด้วยถือเอานิมิตที่พระฤๅษีใช้พัด (ภาษาถิ่นเรียกว่า "วี") รองรับพระนางเนื่องจากพระฤๅษีอยู่ในสมณเพศ ไม่อาจถูกตัวสตรีได้ ต่อมาพระนางได้ร่ำเรียนสรรพวิชาการต่างๆ จากสุเทวฤๅษี<br /><br />ท่านสุเทวฤๅษีจึงได้ผูกดวงและตรวจสอบชะตา ทราบว่ากุมารีผู้เป็นบุตรบุญธรรมของท่านจะมีวาสนาเป็นถึงจอมกษัตริย์ ปกครองบ้านเมืองอันใหญ่โตซึ่งจะรุ่งเรืองไปในภายภาคหน้า จึงตกลงใจว่าจะต้องส่งเด็กหญิงไปสู่ราชสำนักเพื่อรับการอภิเษกขึ้นเป็นเชื้อพระวงศ์ให้สมควรแก่การที่จะได้เป็นใหญ่ต่อไป และที่เหมาะสมในสายตาท่านฤๅษีคือ ราชสำนักแห่งกรุงละโว้ ซึ่งเป็นราชสำนักที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดแห่งหนึ่งในสุวรรณภูมิเวลานั้น<br /><br />จนกระทั่งเมื่อพระนางมีพระชนมายุได้ 13 พรรษา ท่านสุเทวฤๅษีจึงได้เนรมิตแพขึ้น ส่งกุมารีน้อยล่องไปตามน้ำจากเมืองเหนือ โดยพญากากะวานรและบริวารจำนวน ๓๕ ตัวโดยสารแพไปด้วย อีกทั้งยังฝากหนังสือไปฉบับหนึ่งเพื่อกราบทูลพระเจ้ากรุงละโว้ (ลวปุระ) ว่ากุมารีน้อยนี้จะไปช่วยละโว้ประหารศัตรู เด็กหญิงและวานรทั้งหลายล่องตามลำน้ำไปเป็นเวลานานหลายเดือนจึงเข้าสู่เขตกรุงละโว้ ประชาชนชาวละโว้สองฝั่งลำน้ำได้โจษขานถึงแพเล็กๆ นี้ด้วยความประหลาดใจครั้นถึงท่าน้ำหน้าวัดชัยมงคล แพเนรมิตก็มิได้ล่องตามน้ำต่อไปกลับลอยวนเวียนอยู่บริเวณนั้น ประชาพลเมืองได้เห็นต่างโจษขานกันอึงคนึง บ้างก็เข้าไปพยายามดึงนาวาเข้าฝั่ง แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ชาวบ้านเห็นเหตุเป็นอัศจรรย์และต่างพากันชื่นชมเด็กหญิงซึ่งมีผิวพรรณผุดผ่องน่ารักน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง ความทราบถึงบรรดาขุนนาง จึงได้ไปตรวจดูที่ฝั่งน้ำ เห็นความจริงประจักษ์แก่ตาจึงรีบกลับเข้าพระราชวังกราบบังคมทูล พระเจ้าจักวัติ ผู้ครองกรุงละโว้ ให้ทรงทราบทันที<br /><br />เจ้าแผ่นดินกรุงลวปุระได้เสด็จไปยังท่าน้ำหน้าวัดชัยมงคลพร้อมด้วยมเหสีในทันทีนั้น เมื่อได้ทอดพระเนตรเห็นความเป็นไปทั้งหมด พระองค์ทรงมีรับสั่งให้ทหารที่ตามเสด็จชะลอแพเนรมิตเข้าสู่ฝั่ง แต่เหตุการณ์อันไม่มีใครคาดคิดก็บังเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง กำลังของเหล่าทหารแห่งกรุงลวปุระไม่อาจชักลากแพเข้าสู่ท่าน้ำได้ ไม่ว่ากษัตริย์จะมีพระบัญชาให้เพิ่มจำนวนทหารมากขึ้นสักเท่าใดก็ตาม การณ์อันเป็นไปโดยอัศจรรย์ดังนี้ ทำให้เจ้าแผ่นดินทรงประจักษ์แจ้งแก่พระปรีชาญาณว่า กุมารีแรกรุ่นในท่ามกลางฝูงวานรบนแพนี้คงจะเป็นผู้มีบุญญาธิการมากมาย และแพนั้นก็คงจะเป็นแพวิเศษที่สามัญชนจะไปแตะต้องมิได้ พระองค์จึงเสด็จจากที่ประทับพร้อมด้วยพระมเหสีและทรงยึดเชือกที่ผูกแพนั้นไว้ด้วยพระหัตถ์ของทั้งสองพระองค์<br /><br />และแล้วเหตุอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้นอีกเป็นคำรบสาม พระเจ้ากรุงลวปุระและพระมเหสีเพียงแต่ทรงชักเชือกนั้นด้วยแรงเฉพาะสองพระองค์ แพวิเศษก็ลอยเข้าสู่ท่าน้ำได้โดยง่าย และดูราวกับเทพยดาฟ้าดินจะทรงอำนวยพรให้แก่ประพฤติเหตุอันอัศจรรย์นี้ เพราะเมื่อแพวิเศษลอยเข้าเทียบท่าน้ำ ได้มีฝนโปรยปรายเป็นละอองบางเบา ยังความสดชื่นแก่ทุกคนในที่นั้น ประชาชนทั้งสองฝั่งลำน้ำได้เห็นต่างก็พากันชื่นชมพระบารมีของทั้งสองพระองค์ และสรรเสริญบุญญานุภาพของกุมารีน้อยไปทั่วทั้งพระนคร<br /><br />พระเจ้ากรุงละโว้และพระมเหสีได้รับกุมารีน้อยไว้ด้วยความเสน่หาอย่างยิ่ง พระมเหสีนั้นถึงกับเสด็จเข้าไปสวมกอดและจุมพิตกุมารีตั้งแต่แรกขึ้นสู่ฝั่ง พระเจ้ากรุงละโว้ผู้เต็มไปด้วยความปิติในพระหฤทัยได้ทรงน้ำกุมารีผู้น่ารักขึ้นประทับบนราชรถ และต่างพากันเสด็จเข้าสู่ราชสำนักกรุงละโว้ ท่ามกลางประชาชนที่มาเฝ้าชมพระบารมีสองข้างทางด้วยความชื่นชมยินดีโดยทั่วหน้า และได้ตั้งพระนามให้ใหม่ว่า พระนางจามเทวี<br /><br />กุมารีได้รับการผลัดเปลี่ยนฉลองพระองค์ให้งดงามสมพระเกียรติ ครั้นแล้วได้เสด็จสู่ท้องพระโรงอันเป็นที่ประชุมเหล่ามุขมนตรีเสนาอำมาตย์ทั้งหลาย กษัตริย์และพระมเหสีก็เสด็จออกประทับบนพระบัลลังก์ มีพระราชดำรัสให้พระราชครูพยากรณ์ดวงชะตาของเด็กหญิง พระราชครูได้คำนวณกาลชะตาโดยละเอียดแล้วถวายคำพยากรณ์ว่า<br /><br />“ขอเดชะ กุมารีน้อยผู้นี้เป็นผู้ทรงไว้ซึ่งบุญญานุภาพและพระบารมีอันยิ่งใหญ่ ต่อไปภายหน้าจักได้เป็นถึงจักรพรรดินีครองแว่นแค้น ปรากฏพระเกียรติยศเกริกไกรไปทั่ว แม้ว่าพระราชาและเจ้าชายพระองค์ใดได้เสกสมรสด้วยก็จักเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยรัตนะทั้ง 7 ประการอย่างแน่นอน”<br /><br />พระเจ้ากรุงละโว้ทรงทราบดังนั้นก็ทรงเปี่ยมด้วยความโสมนัสอย่างยิ่ง เพราะได้ประจักษ์แก่พระปรีชาญาณว่าเทพยดาฟ้าดินได้ประทานกุมารีผู้นี้แด่พระองค์และกรุงลวปุระ ทั้งพระองค์เองและพระมเหสียังมิได้ทรงมีพระโอรสธิดา จึงทรงมีพระราชโองการให้จัดพระราชพิธีอภิเษกกุมารีวี ขึ้นดำรงพระยศเป็นพระธิดาแห่งกรุงละโว้ และได้ทรงเฉลิมพระนามใหม่ประกาศไว้ในพระสุพรรณบัฏว่า เจ้าหญิงจามเทวี ศรีสุริยวงศ์ บรมราชขัตติยนารี รัตนกัญญา ลวะปุรีราเมศวร<br /><br />ตำนานว่า วันประกอบพิธีอภิเษกนั้นเป็นวันที่ 3 ภายหลังพระนางจามเทวีเสด็จเข้าสู่ราชสำนักลวปุระ ตรงกับวารดิถีอาทิตยวารขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ปีมะเมีย พุทธศักราช 1190 เวลานั้นทรงมีพระชนมายุได้ 14 พรรษา เจ้าหญิงพระองค์แรกแห่งนครลวปุระทรงถวายสัตย์ปฏิญาณเป็นปฐมว่า<br /><br />“ข้าฯ ขอกล่าวต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์อันพิทักษ์รักษากรุงละโว้ว่าข้าฯ จะเป็นมิตรที่ดีต่อท่านทั้งหลาย จะขอปกปักษ์พิทักษ์รักษาอาณาจักรละโว้ด้วยชีวิต จะปฏิบัติทุกทางที่จะยังความสุขให้ทั่วพระราชอาณาจักรแห่งนี้”<br /><br />สิ้นพระราชดำรัส ปวงเสนาอำมาตย์และพสกนิกรทั้งหลายต่างพากันแซ่ซ้องถวายพระพรพระธิดาพระองค์ใหม่ ทั้งราชสำนักและบ้านเมืองกระหึ่มด้วยเสียงมโหรีปี่พาทย์ที่บรรเลงเพลงสรรเสริญ มีการบังเกิดพระพิรุณโปรยปรายเป็นละอองชุ่มเย็นไปทั่วเมืองละโว้เป็นกาลอัศจรรย์อีกครั้งหนึ่ง<br /><br />ภายหลังพระราชพิธีอภิเษก พระเจ้ากรุงละโว้ได้พระราชทานพระธิดาในพระเจ้าทศราชแห่งกรุงรัตนปุระ 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงปทุมวดี และเจ้าหญิงเกษวดี ให้เป็นพระพี่เลี้ยงคอยถวายการดูแลพระธิดาพระองค์ใหม่ รวมทั้งเป็นผู้ถวายการสอนวิชาศิลปะศาสตร์แขนงต่างๆ เพิ่มเติมแก่พระธิดาน้อยด้วย<br /><br />เจ้าหญิงจามเทวีได้เสด็จประทับในราชสำนักกรุงลวปุระ และเจริญพระชันษาขึ้นโดยเป็นที่รักใคร่เสน่หาของพระราชา พระมเหสี พระบรมวงศานุวงศ์ ตลอดจนเสนาอำมาตย์และประชาชนชาวละโว้ทั้งหมด เวลาได้ล่วงเลยจนพระองค์ทรงเจริญพระชนมายุได้ 20 พรรษา ปรากฏว่าทรงมีพระสิริโฉมงดงามเป็นที่เลื่องลือไปยังทุกอาณาจักรอันใกล้เคียง พระปรีชาญาณและบุญญานุภาพแห่งพระองค์นั้นก็แผ่ไพศาล เป็นที่หมายปองของเจ้าครองนครต่างๆ<br /><br />ความงดงามในพระรูปแห่งพระองค์หญิงจามเทวีนั้น เป็นที่เล่าลือกันว่าไม่มีหญิงใดจะทัดเทียมทั้งสิ้น ดังมีบรรยายไว้ในตำนานต่างๆ ว่า<br /><br />“ดวงพระพักตร์เป็นรูปไข่ พระเนตรดำซึ้งเป็นแวววาวและต้องผู้ใดแล้วยังผู้นั้นให้งงงวยไปด้วยพิษเสน่หา พระขนงโก่งเรียวยาวประดุจคันธนูขณะน้าวสาย พระนาสิกโด่งคมสันรับกับพระพักตร์ ริมพระโอษฐ์แดงระเรื่อดุจชาดป้าย พระทนต์เรียบขาวสะอาดเป็นเงางามดุจไข่มุก ขณะยุรยาตรพระวรกายอันอ่อนไหวให้ชวนพิศ เวลาก้าวพระบาทนั้นประดุจพระนางหงส์เมื่อเยื้องย่างกราย พระวรกายหอมดังกลิ่นดอกบัวหลวง หาสตรีใดเทียบมิได้”<br /><br />เมื่อพระนางจามเทวีมีพระชนมายุได้ 20 พรรษา พระเจ้ากรุงละโว้จึงได้กระทำพิธีหมั้นหมายพระนางจามเทวีไว้กับเจ้าชายรามราชแห่งเมืองรามบุรีซึ่งเป็นเจ้าชายจากแว่นแคว้นใกล้เคียง ทว่าด้วยกิตติศัพท์ความงดงามของพระนางจามเทวีนั้นเป็นที่เลื่องลือทั่วไป เจ้าชายแห่งเมืองโกสัมพี (เชื่อว่าคืออาณาจักรมอญหรือพม่าในเวลานั้น) จึงได้ส่งบรรณาการมาสู่ขอพระนางจามเทวีกับพระเจ้ากรุงละโว้ แต่พระเจ้ากรุงละโว้ได้ตอบปฏิเสธเพราะเจ้าหญิงทรงมีพระคู่หมั้นอยู่แล้ว เจ้าชายแห่งเมืองโกสัมพีรู้สึกแค้นพระทัย จึงได้ยกทัพเมืองโกสัมพีและทัพจากเมืองต่างเข้าต่อรบกับละโว้เพื่อชิงพระนางจามเทวี<br /><br />ตามตำนานกล่าวว่ากองทัพของฝ่ายโกสัมพีมีจำนวนมากกว่าฝ่ายละโว้มาก กองทัพละโว้จึงประสบความปราชัย ฝ่ายขุนนางเมืองละโว้จึงปรึกษากันว่าจำต้องยอมรับไมตรีจากเมืองโกสัมพีเพราะสู้ไม่ได้ แต่พระนางจามเทวีกลับตัดสินพระทัยที่จะรบโดยพระนางจะเป็นผู้นำทัพเอง เมื่อพระเจ้ากรุงละโว้ผู้เป็นพระราชบิดาทรงอนุญาตแล้ว พระนางจึงจัดทัพหน้าเป็นหญิง 500 คน ชาย 1,000 คน (บ้างก็ว่า 2,000 คน) และกำลังจากเมืองพันธมิตรอื่นๆ เข้าทำการรบโดยล่อกองทัพข้าศึกให้เข้ามาในที่แคบแล้วจึงตีกระหนาบ กระทั่งเมื่อกองทัพทั้งสองฝ่ายต่างเสียหายอย่างหนัก พระนางจึงตัดสินพระทัยให้นายทัพของแต่ละฝ่ายเข้าดวลอาวุธกันตัวต่อตัว ตัวพระนางเองดวลอาวุธกับเจ้าชายแห่งโกสัมพีจนได้รับชัยชนะ เจ้าชายจึงเชือดพระศอพระองค์เองด้วยขัตติยะมานะ กองทัพฝ่ายโกสัมพีที่เสียจอมทัพจึงยอมแพ้<br /><br />ชัยชนะของพระนางเป็นที่ยกย่องสรรเสริญของชาวละโว้อย่างยิ่ง แต่พระนางเองมิได้ยินดีในชัยชนะนั้น กลับรู้สึกสลดพระทัยที่ต้องมีคนตายในสงครามนี้มากมาย พระนางจึงตรัสสั่งให้สร้างวัดขึ้นในบริเวณสมรภูมิขึ้นวัดหนึ่งเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่ผู้ที่ตายในการรบ พร้อมทั้งทรงจัดการพระศพของบรรดาเจ้านายเมืองต่างๆ ทั้งสองฝ่าย ที่สิ้นชีวิตในการรบอย่างสมเกียรติ หลังเหตุการณ์สงบแล้ว งานอภิเษกของพระนางจามเทวีจึงมีขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ตำนานบางฉบับก็ได้กล่าวว่า พระเจ้ากรุงละโว้ได้เวนราชสมบัติให้แก่เจ้าชายรามราชในคราวเดียวกัน บางฉบับกล่าวแต่เพียงว่าเจ้าชายรามราชได้เข้ามาอยู่ในราชสำนักละโว้เท่านั้น<br /><br />ตำนานได้ระบุว่า สงครามเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1196 และการอภิเษกนั้นได้มีขึ้นในอีก 2 ปีถัดมา<br /><br />ประมาณปี พ.ศ. 1202 สุกกทันตฤๅษี ซึ่งเป็นสหายกับสุเทวฤๅษี ได้เดินพร้อมกับนายควิยะผู้เป็นทูตของสุเทวฤๅษี มายังกรุงละโว้ เพื่อทูลขอพระนางจามเทวีจากพระเจ้ากรุงละโว้ เพื่อไปเป็นกษัตริย์ปกครองเมืองใหม่ที่สุกทันตฤๅษีกับสุเทวฤๅษีสร้างขึ้น ซึ่งก็คือเมืองหริภุญไชยหรือเมืองลำพูนในปัจจุบันนี้ <br /><br />เมื่อพระนางจามเทวีปรึกษากับพระราชบิดากับพระสวามีแล้วทั้งพระสวามีกับพระราชบิดาต่างก็อนุญาต พระนางจึงได้เดินทางออกจากเมืองละโว้ตามคำทูลเชิญของพระฤๅษี แต่ในตำนานจามเทวีวงศ์ได้กล่าวความต่างไปอีกอย่าง คือ ในเวลานั้นเจ้าชายรามราชได้ออกบวชเสียแล้ว พระนางจึงทรงอยู่ในฐานะไร้พระสวามี ทางลำพูนจึงได้ส่งสาส์นมาทูลขอดังกล่าว ตำนานพื้นบ้านว่าเจ้าหญิงจามเทวีทรงรับที่จะครองเมืองลำพูนเพราะว่าเมืองลำพูนเวลานั้นราษฎรเดือดร้อนด้วยขาดผู้นำ และพระนางก็ระลึกถึงพระคุณท่านสุเทวฤๅษีที่เคยชุบเลี้ยงมาแต่ก่อน<br /><br />ในการเดินทางจากละโว้ไปสู่เมืองลำพูนนั้น พระนางได้เชิญพระเถระ 500 รูป หมู่ปะขาวทั้งหลายที่ตั้งอยู่ในเบญจศีล 500 คน บัณฑิต 500 คน หมู่ช่างแกะสลัก 500 คน ช่างแก้วแหวน 500 คน พ่อเลี้ยง 500 คน แม่เลี้ยง 500 คน หมู่หมอโหรา 500 คน หมอยา 500 คน ช่างเงิน 500 คน ช่างทอง 500 คน ช่างเหล็ก 500 คน ช่างเขียน 500 คน หมู่ช่างทั้งหลายต่างๆอีก 500 คน และช่างโยธา 500 คน<br /><br />ให้ร่วมเดินทางกับพระนางเพื่อไปสร้างบ้านแปงเมืองแห่งใหม่ให้มั่นคงยิ่งขึ้น โดยเดินทางด้วยการล่องเรือไปตามแม่น้ำปิง กินระยะเวลานาน 7 เดือน พร้อมกันนี้พระนางยังได้เชิญพระพุทธรูปสำคัญมาด้วย 2 องค์ คือ <br />1) พระแก้วขาว ซึ่งว่ากันว่าเป็นองค์เดียวกับที่ประดิษฐาน ณ วัดเชียงมั่น จังหวัดเชียงใหม่ ในปัจจุบัน <br />2) พระรอดหลวง ซึ่งประดิษฐานที่วัดมหาวัน จังหวัดลำพูน<br /><br />เมื่อพระนางเดินทางมาถึงเมืองหริภุญชัยแล้ว สุเทวฤๅษีและสุกทันตฤๅษีจึงกระทำพิธีราชาภิเษกพระนางขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งหริภุญชัย ทรงพระนามว่า "พระนางเจ้าจามเทวี บรมราชนารี ศรีสุริยวงศ์ องค์บดินทร์ ปิ่นธานีหริภุญชัย" หลังจากวันราชาภิเษกไปแล้ว 7 วัน พระนางจึงประสูติพระราชโอรสซึ่งติดมาในพระครรภ์ตั้งแต่ยังทรงอยู่เมืองละโว้ 2 พระองค์ พระโอรสองค์โตมีพระนามว่าพระมหันตยศหรือพระมหายศ ส่วนองค์รองมีพระนามว่าพระอนันตยศหรือพระอินทวร<br /><br />ในรัชกาลของพระองค์นั้น นครหริภุญชัยมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง ประชาราษฎรต่างอยู่ร่วมกันด้วยความร่มเย็นเป็นสุข พระพุทธศาสนาได้รับการทำนุบำรุงอย่างดียิ่ง ตามตำนานได้กล่าวว่า พสกนิกรต่างมีใจศรัทธาสร้างวัดขึ้นเป็นจำนวนถึง 2,000 แห่ง และกาลต่อมาวัดทั้ง 2,000 แห่งก็มีภิกษุจำพรรษาทุกแห่ง อนึ่ง ในเวลาต่อมา ภายหลังสงครามขุนวิลังคะชาวลัวะได้ผ่านไปแล้ว พระนางจามเทวียังได้สร้างวัดประจำเมืองขึ้น 4 วัดเพื่อเป็นพุทธปราการ ได้แก่<br /><br />วัดอรัญญิกกรัมมการาม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของพระนคร<br />วัดอาพัทธาราม ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของพระนคร<br />วัดมหาวนาราม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระนคร<br />วัดมหารัดาราม ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของพระนคร<br /><br />ในตำนานมูลศาสนาและจามเทวีวงศ์กล่าวว่า หลังสิ้นสงครามชาวลัวะแล้ว พระนางจามเทวีก็ได้ทรงอภิเษกพระมหันตยศซึ่งมีพระชนม์มายุ 7 พรรษาขึ้นเป็นกษัตริย์ครองหริภุญชัยแทนพระนาง และอภิเษกพระอนันตยศขึ้นเป็นพระอุปราช รวมเวลาที่พระนางทรงเสวยราชย์ในกรุงหริภุญชัยได้ 7 ปี เมื่อพระมหันตยศได้เสวยราชย์แล้ว ทรงดำเนินตามรอยเบื้องพระยุคลบาทแห่งพระมารดาทุกประการ นครหริภุญชัยจึงยิ่งเจริญรุ่งเรืองและร่มเย็นเป็นสุข ทว่าฝ่ายพระอุปราชอนันตยศหามีความพอพระทัยไม่ ด้วยทรงมีพระดำริว่าพระเชษฐาธิราชประสูติมาพร้อมกัน เมื่อพระเชษฐาธิราชได้เสวยราชสมบัติแล้วพระองค์ก็น่าจะได้ครองเมืองบ้าง จึงกราบทูลพระนางจามเทวีตามพระดำรินั้น เมื่อพระนางจามเทวีได้ทราบดังนั้น จึงให้บัณฑิตผู้หนึ่งพาพระอนันนตยศไปปรึกษากับสุเทวฤๅษีเรื่องการสร้างเมืองใหม่ก่อน<br /><br />เมื่อสุเทวฤๅษีทราบเรื่องดังกล่าวแล้ว จึงถวายคำแนะนำแก่พระอนันตยศให้ไปไหว้ฤๅษีพุทธชฏิลที่ดอยโชติบรรพต ไปหาพรานเขลางค์ที่ดอยลุทธบรรพต และไปกราบท่านสุพรหมฤๅษี ที่ดอยเขางามริมแม่น้ำวังกะนที เพื่อขอให้ช่วยสร้างพระนครแห่งใหม่ พระอนันตยศทรงดำเนินการตามนั้นทุกอย่าง จึงได้ท่านสุพรหมฤๅษีและพรานเขลางค์ไปช่วยกันสร้างเมือง ท่านสุพรหมฤๅษีได้ตรวจดูทำเลอันเหมาะสมแล้วจึงใช้อำนาจเนรมิตเมืองใหญ่ขึ้นแห่งหนึ่ง แล้วเอาชื่อพรานเขลางค์มาตั้ง เรียกว่าเมืองเขลางค์นคร (ปัจจุบันคือเมืองลำปาง) จากนั้นสุพรหมฤๅษีก็ถวายการราชาภิเษกพระเจ้าอนันตยศขึ้นเสวยราชสมบัติในพระนครแห่งใหม่<br /><br />หลังจากนั้นพระนางจามเทวีจึงเสด็จมายังเมืองเขลางค์นครตามคำทูลเชิญของพระโอรส พระองค์ได้กระทำพิธีราชาภิเษกพระราชโอรสอีกครั้งอย่างมโหฬาร และได้ประทับอยู่ที่เมืองนี้ต่ออีก 6 เดือน ตามคำทูลขอของพระอนันตยศ แต่ในจามเทวีวงศ์ว่าต้องทรงอยู่ถึง 6 ปี จึงได้เสด็จกลับเมืองหริภุญชัย โดยระหว่างนั้นพระนางยังได้สร้างเมืองอาลัมพางค์นครขึ้นอีกเมืองหนึ่ง<br /><br />แต่ในตำนานพื้นเมืองกลับกล่าวถึงเรื่องนี้ไปอีกอย่างหนึ่ง ต่างกับจามเทวีวงศ์ และตำนานมูลศาสนาดังที่กล่าวมาแล้วอย่างสิ้นเชิง โดยกล่าว่าพระนางจามเทวีได้ครองสิริราชสมบัติบริหารราชการแผ่นดินนครหริภุญชัยไปถึงต้นเดือน 8 ปีกุน พ.ศ. 1231 จึงทรงสละราชสมบัติพระราชทานพระเจ้ามหันตยศขึ้นครองหริภุญชัยแทน และในวันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3 ปีเดียวกัน ก็มีการราชาภิเษกพระเจ้าอนันตยศขึ้นครองเขลางค์นคร เวลานั้นพระนางทรงมีพระชนมายุได้ 55 พรรษาแล้ว และก็มิได้กล่าวถึงรายละเอียดการสร้างเขลางค์นคร และการที่พระนางเสด็จประทับทั้งในเขลางค์นครและอาลัมพางค์นคร<br /><br />ครั้นบ้านเมืองสงบสุขภายใต้การปกครองของพระเจ้ามหันตยศแล้ว ในปี พ.ศ. 1236 พระนางจามเทวีซึ่งทรงมีพระชนมายุได้ 60 พรรษาแล้ว จึงทรงละจากการกำกับดูแลราชการแผ่นดินทั้งปวง และทรงสละเพศฆราวาสฉลองพระองค์ขาวเสด็จไปประทับทรงศีลที่วัดจามเทวี และทรงเอาพระทัยใส่ต่อการทำนุบำรุงพระศาสนายิ่งขึ้นอีกมากมาย กระทั่งถึง พ.ศ. 1294 จึงเสด็จสวรรคต รวมพระชันษาได้ 98 พรรษา<br /><br />ส่วนในตำนานมูลศาสนา และจามเทวีวงศ์กล่าวแตกต่างออกไปว่า พระนางจามเทวีได้ทรงเสวยราชย์ในนครหริภุญชัยเพียง 7 ปี แล้วสละราชบัลลังก์พระราชทานพระเจ้ามหันตยศ จากนั้นเสด็จไปประทับที่เขลางค์นครกับอาลัมพางค์นครกับพระเจ้าอนันตยศอีก 6 ปี ครั้นเริ่มประชวรเสด็จกลับมายังหริภุญชัย ทรงเสด็จพระราชดำเนินเลียบพระนครโดยทักษิณาวรรตแล้วทรงศีลต่อไปอีกเพียง 8 วัน พระโรคาพาธก็กำเริบแรงกล้าจนถึงเสด็จสวรรคต หลังสวรรคคตแล้วพระองค์ก็ได้ไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดุสิต<br /><br />หลังจากนั้น พระเจ้ามหันตยศจึงโปรดฯ ให้จัดพิธีบูชาสักการะพระศพเป็นการใหญ่ 7 วัน แล้วจึงก่อพระเมรุมาศสำหรับถวายพระเพลิง จัดให้มีการสมโภชพระศพเป็นการใหญ่ 7 วัน แล้วจึงถวายพระเพลิง หลังเสร็จการถวายพระเพลิงพระศพแล้วจึงได้เชิญพระอัฐิไปบรรจุไว้ในสุวรรณจังโกฏิเจดีย์ (ปัจจุบันเรียกกันเป็นสามัญว่า เจดีย์กู่กุด) ภายในวัดจามเทวี อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูนในปัจจุบัน <br /><br />อนุสาวรีย์พระนางจามเทวี ตั้งอยู่ตำบลในเมือง จังหวัดลำพูน บริเวณสวนสาธารณะหนองดอกเทศบาลเมืองลำพูน<br /><br /><b>คำกราบไหว้พระนางจามเทวี</b><br /><br />ยา เทวี จามะเทวีนามิกา อภิรูปา อโหสิ ทัสสะนียา ปาสาทิกา พุทธสาสเน จะ อะภิปะสันนา, สา อตีเต เมตตายะ เจวะ ธัมเมนะ จะ หะริภุญชะยะธานิยา รัชชัง กาเรสิ, หะริภุญชะยานะคะระวาสีนังปิ มะหันตัง หิตะสุขัง อุปาเทสิ, อะหัง ปะสันเนนะ เจตะสา ตัง วันทามิ สิระสา สัพพะทาฯ<br /><br />พระเทวีพระนามว่า จามะเทวี มีพระรูปเลอโฉม ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก, ในอดีตกาล พระนางได้ครองเมืองหริภุญชัยด้วยพระเมตตา และเป็นธรรม, สร้างสรรค์ประโยชน์สุข แก่ชาวเมืองหริภุญชัยอย่างมากมาย, ข้าพเจ้ามีใจเลื่อมใจศรัทธา ขอกราบไหว้พระนางด้วยเศียรเกล้าตลอดกาลฯ <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A7%E0%B8%B5" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-1819324827554320874?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-10254028842912466182011-10-10T06:44:00.000+07:002011-10-10T06:44:36.594+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๖๘๕] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคตรัสวินัยกถา ทรงพรรณนา<br />คุณแห่งพระวินัย ตรัสอานิสงส์แห่งการเรียนพระวินัย ทรงยกย่องโดยเฉพาะท่านอุบาลีเนืองๆ<br />แก่ภิกษุทั้งหลาย โดยอเนกปริยาย ภิกษุทั้งหลายพากันกล่าวว่า พระผู้มีพระภาคตรัสวินัยกถา<br />ทรงพรรณนาคุณแห่งพระวินัย ตรัสอานิสงส์แห่งการเรียนพระวินัย ทรงยกย่องโดยเฉพาะท่าน<br />พระอุบาลีเนืองๆ โดยอเนกปริยาย อาวุโสทั้งหลาย ดั่งนั้น พวกเราพากันเล่าเรียนพระวินัย<br />ในสำนักท่านพระอุบาลีเถิด ก็ภิกษุเหล่านั้นมากเหล่า เป็นเถระก็มี เป็นมัชฌิมะก็มี เป็นนวกะ<br />ก็มี ต่างพากันเล่าเรียนพระวินัยในสำนักท่านพระอุบาลี.<br />ส่วนพระฉัพพัคคีย์ได้หารือกันว่า อาวุโสทั้งหลาย บัดนี้ ภิกษุเป็นอันมาก ทั้งเถระ<br />มัชฌิมะและนวกะ พากันเล่าเรียนพระวินัยในสำนักท่านพระอุบาลี ถ้าภิกษุเหล่านี้จักเป็นผู้รู้พระ-<br />*บัญญัติในพระวินัย ท่านจักฉุดกระชากผลักไสพวกเราได้ตามใจชอบ อย่ากระนั้นเลย พวกเรา<br />จงช่วยกันก่นพระวินัยเถิด เมื่อตกลงดั่งนั้น พระฉัพพัคคีย์จึงเข้าไปหาภิกษุทั้งหลาย กล่าว<br />อย่างนี้ว่า จะประโยชน์อะไรด้วยสิกขาบทเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ที่ยกขึ้นแสดงแล้ว ช่างเป็นไป<br />เพื่อความรำคาญ เพื่อความลำบาก เพื่อความยุ่งเหยิงนี่กระไร.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน พระฉัพพัคคีย์<br />จึงได้พากันก่นพระวินัยเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอช่วยกันก่น<br />วินัย จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉนพวกเธอจึงได้พากัน<br />ก่นวินัยเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส<br />หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๑. ๒. อนึ่ง ภิกษุใด เมื่อมีใครสวดปาติโมกข์อยู่ กล่าวอย่างนี้ว่า<br />ประโยชน์อะไรด้วยสิกขาบทเล็กน้อยเหล่านี้ที่สวดขึ้นแล้ว ช่างเป็นไปเพื่อความรำคาญ<br />เพื่อความลำบาก เพื่อความยุ่งเหยิงนี่กระไร เป็นปาจิตตีย์ เพราะก่นสิกขาบท.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๘๖] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />คำว่า เมื่อมีใครสวดปาติโมกข์อยู่ ความว่า เมื่อมีผู้ใดผู้หนึ่งยกปาติโมกข์ขึ้นแสดง<br />อยู่ก็ดี ให้ผู้อื่นยกขึ้นแสดงอยู่ก็ดี ท่องบ่นอยู่ก็ดี.<br />คำว่า กล่าวอย่างนี้ ความว่า ก่นพระวินัยแก่อุปสัมบันว่า ก็จะประโยชน์อะไรด้วย<br />สิกขาบทเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ที่ยกขึ้นแสดงแล้ว ช่างเป็นไปเพื่อความรำคาญ เพื่อความ<br />ลำบาก เพื่อความยุ่งเหยิงนี่กระไร ความรำคาญ ความลำบาก ความยุ่งเหยิง ย่อมมีแก่พวก<br />ภิกษุจำพวกที่เล่าเรียนพระวินัยนี้ แต่จำพวกที่ไม่เล่าเรียนหามีไม่ สิกขาบทนี้พวกท่านอย่ายกขึ้น<br />แสดงดีกว่า สิกขาบทนี้พวกท่านไม่สำเหนียกดีกว่า สิกขาบทนี้พวกท่านไม่เรียนดีกว่า สิกขาบท<br />นี้พวกท่านไม่ทรงจำดีกว่า พระวินัยจะได้สาบสูญ หรือภิกษุพวกนี้จะได้ไม่รู้พระบัญญัติ ดังนี้<br />เป็นต้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๖๘๗] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ก่นพระวินัย ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย ก่นพระวินัย ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ก่นพระวินัย ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ปัญจกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุก่นธรรมอย่างอื่น ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ภิกษุก่นพระวินัยหรือพระธรรมอย่างอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน ก่นพระวินัย ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสงสัย ก่นพระวินัย ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน ก่นพระวินัย ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๘๘] ภิกษุผู้ไม่ประสงค์จะก่น พูดตามเหตุว่า นิมนต์ท่านเรียนพระสูตร พระคาถา<br />หรือพระอภิธรรมไปก่อนเถิด ภายหลังจึงค่อยเรียนพระวินัย ดังนี้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ<br />อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๒ จบ</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13408&amp;Z=13469" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13408&amp;Z=13469</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-1025402884291246618?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-79344058474955790902011-10-02T11:52:00.005+07:002011-10-07T20:46:50.102+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-bFr_VQiNE9U/TofqmB59iqI/AAAAAAAAIGA/bukKCbeaKvk/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya++%25281%2529.jpg" width="267" /></a></div><b>วัดราชบูรณะ พระนครศรีอยุธยา</b> ตั้งอยู่ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณเชิงสะพานป่าถ่าน ติดกับวัดมหาธาตุทางบริเวณทิศตะวันออก ห่างจากพระราชวังโบราณ เพียงเล็กน้อย จัดเป็นหนึ่งในวัดที่ใหญ่และมีความเก่าแก่มากที่สุดในพระนครศรีอยุธยา <br /><br />วัดราชบูรณะสร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 หรือเจ้าสามพระยา ในปี พ.ศ. 1967 ในบริเวณพื้นที่และตำแหน่งเดิมที่พระองค์ได้ทรงถวายพระเพลิงศพให้กับเจ้าอ้ายพระยาและเจ้ายี่พระยา พระเชษฐาทั้งสองพระองค์ที่สิ้นพระชมน์ภายในหลังจากการกระทำยุทธหัตถี เพื่อแย่งชิงราชสมบัติของสมเด็จพระนครอินทราธิราชพระราชบิดาที่ทรงเสด็จสวรรคตลงในปี พ.ศ. 1967<br /><br /><b>โบราณสถาน</b><br />พระปรางค์วัดราชบูรณะมีกรุใหญ่และลึก กรมศิลปากรทำการขุดเรียบร้อยแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2500 ในปัจจุบันเปิดให้เข้าไปชมกรุได้ตามปกติ กรุพระปรางค์วัดราชบูรณะมีทั้งหมด 4 ห้องใหญ่ๆ เรียงกันลงไปแนวดิ่ง โดยชั้นล่างสุดอยู่ในแนวระดับพื้นดิน ดังนี้<br /><br /><b>กรุชั้นที่ 1</b> เป็นชั้นที่อยู่บนสุด เดิมมีผนังก่อปิดภาพทั้งหมด (ภาพคนจีน เทพชุมนุม ฯลฯ) หลังผนังทำเป็นช่องเล็กๆ ใส่พระพิมพ์ และ พระพุทธรูปไว้จนเต็ม และในนั้น คนร้ายพบพระพุทธรูปทองคำขนาดหน้าตัก 1 ศอก อยู่ 3-4 องค์<br /><br /><b>กรุชั้นที่ 2</b> เป็นชั้นกลาง มีถาดทองคำ 3 ใบเต็มไปด้วยเครื่องทอง กรมศิลปากรได้รื้อพื้นออก จึงทำให้กรุห้องที่ 2 และ 3 เชื่อมกัน มีจิตรกรรมเป็นภาพอดีตชาติพระพุทธเจ้า วาดอยู่ในช่องสี่เหลี่ยม และ รอบๆมีโต๊ะสำริดเล็กๆตั้งอยู่ทุกซุ้มเว้นด้านใต้ ใช้วางเครื่องทอง และ ผ้าทองที่ขโมยให้การว่าแค่แตะก็ป่นเป็นผงแล้ว<br /><b><br /></b><br /><b>กรุชั้นที่ 3</b> เป็นห้องที่อยู่ในสุด เป็นห้องที่สำคัญที่สุด บรรจุพระบรมธาตุ ซึ่งเก็บรักษาอย่างดีในเจดีย์ทองคำ และ รอบๆยังเต็มไปด้วยพระพุทธรูปต่างๆ<br /><br /><b>กรุแตก</b> <br />การค้นพบพระกรุวัดราชบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2499 เป็นข่าวโด่งดังไปทั่วประเทศ ปีถัดมาทำให้มีขโมยกลุ่มใหญ่ลักลอบมาขุดกรุวัดราชบูรณะ พบเครื่องทองและอัญมณีจำนวนมหาศาล แต่ทว่าฝนตกหนักและรับเร่ง กลุ่มขโมยจึงขนของไปไม่หมด เจ้าหน้าที่ตำรวจใช้เวลาไม่กี่วันก็จับและยึดของกลางได้บางส่วน<br /><br />หลังจากนั้นกรมศิลปากรได้เข้ามาขุด ปรากฏว่าพบสิ่งของกว่า 2000 รายการ พระกรุวัดราชบูรณะเป็นพระพิมพ์กว่า แสนองค์ ทองคำกว่า 100 กิโลกรัม ครั้งนั้นมีพระกรุวัดราชบูรณะบางส่วน นำออกจำหน่ายให้ประชาชนส่วนหนึ่ง เพื่อนำรายได้เป็นกองทุนสร้างพิพิธภัณฑ์เจ้าสามพระยา เพื่อเก็บรักษาสมบัติต่างๆ ที่ขุดได้จากกรุนี้ <br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-wiascx2txWc/Tofq9bCx41I/AAAAAAAAIGE/6jTBgHed-4Y/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya++%25282%2529.jpg" width="350" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">พระคชาธารทองคำประดับอัญมณ </td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-HNJwXMBjiaw/Tofq-AU2bqI/AAAAAAAAIGI/vCk2lbeoYlk/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya++%25283%2529.jpg" width="242" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">แผ่นทองคำดุนลายประดับทับทิมพระพุทธรูปปางมารวิชัยประทับในซุ้มเรือนแก้วใต้ร่มโพธิ์</td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-HXjrdNvwZ7I/Tofq-p7omtI/AAAAAAAAIGM/zR6hDeNNq8c/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya++%25284%2529.jpg" width="250" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">เจดีย์จำลองทองคำประดับอัญมณี&nbsp; ภายในบรรจุพระพุทธรูปทองคำ&nbsp; เจดีย์จำลองแก้วผลึกและจารึกลานทอง</td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="232" src="http://3.bp.blogspot.com/-rqfLIv_uoCM/Tofq_Eg4PSI/AAAAAAAAIGQ/RndMvUoaF84/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya++%25285%2529.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">แผ่นทองคำฉลุรูปม้า</td></tr></tbody></table><br />พระกรุวัดราชบูรณะทองคำและเงินที่ใช้ในการสร้างสรรค์งานปราณีตศิลป์เหล่านี้ สันนิษฐานว่ามีที่มาจากการรวบรวมทองคำและเงินเพื่อกิจการต่างๆ ของราชสำนัก อาทิ การส่งส่วย ภาษีอากรการค้าขาย แลกเปลี่ยน การส่งราชบรรณาการ ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีการพบแหล่งทองคำ เช่น ในรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศราวพุทธศักราช ๒๒๙๑ โปรดฯ ให้ตั้งกองร่อนทองคำ ณ ตำบลบางสะพาน แขวงเมืองกุยบุรี ครั้งนั้นได้เนื้อทองคำถึง ๙๐ ชั่งเศษ ทรงมีพระราชศรัทธาให้ตีทองคำที่ร่อนได้ทั้งหมดเป็นประทากล้อง (แผ่นทองคำเปลวเนื้อบรืสุทธิ์ชนิดหนา) เพื่อประดับบนพระมณฑปพระพุทธบาท เมืองสระบุรี<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-JFH3zefZdqI/To8AjSxx6sI/AAAAAAAAIGk/uen1jqWEWaE/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%25286%2529.jpg" width="312" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-q3t8X2KNCmU/To8Ajx8LxiI/AAAAAAAAIGo/9pUEI51hYm4/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%25287%2529.jpg" width="372" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="313" src="http://2.bp.blogspot.com/-jA2PX-VaS6g/To8AklDP8TI/AAAAAAAAIGs/ttmJhtyK_pc/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%25288%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-5oHuWSAzwUU/To8AlUjPI1I/AAAAAAAAIGw/24ljJHj3W5k/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%25289%2529.jpg" width="301" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-nM7x3HxgV94/To8AmfTY1XI/AAAAAAAAIG0/hBzfxrCBEs8/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252810%2529.jpg" width="328" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-UtJrjgoRtd4/To8AnHUTwaI/AAAAAAAAIG4/VDWyZWUJIzE/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252811%2529.jpg" width="330" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-gjHALt-gTZI/To8An4kaD0I/AAAAAAAAIG8/0tuauSv59-M/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252812%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-EQJffCDKhUQ/To8Ap-lYdDI/AAAAAAAAIHE/bt1dHWUPjWo/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252814%2529.jpg" width="336" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-TZN7QPyuNGE/To8ArerHq7I/AAAAAAAAIHM/9SYy0wAA0GM/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252816%2529.jpg" width="323" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-qSSeyMIGnd8/To8AsALxObI/AAAAAAAAIHQ/1KJzCkwe5ug/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252817%2529.jpg" width="251" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/-Jlp9fiV_QrQ/To8AtD73arI/AAAAAAAAIHU/Fk1oCaU8_bc/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252818%2529.jpg" width="227" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-uVgUg3f--YI/To8AuYZzf8I/AAAAAAAAIHc/DdmgWRFefUc/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252820%2529.jpg" width="306" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="http://2.bp.blogspot.com/-9webZ-RzkDM/To8AtsHe6oI/AAAAAAAAIHY/aZWLWzVgsho/s400/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252819%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/10/wat-ratburana-ayuthaya.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="339" src="http://2.bp.blogspot.com/-t8dPD2CMbvU/To8Aopo3lTI/AAAAAAAAIHA/Ho6kx5TPkCA/s640/Wat+Ratburana+Ayuthaya+%252813%2529.jpg" width="640" /></a></div><br /><br />นอกจากเครื่องทองและพระทองคำแล้ว ยังปรากฏพระกรุวัดราชบูรณะ ในลักษณะเนื้อชินเงิน ซึ่งปรากฏในตลาดพระเครื่องจำนวนมากมายหลายพิมพ์ อย่างไรก็ตามปัจจุบันนี้พระเก๊มีมาก สามารถถอดพิมพ์ทำพระเก๊ได้ไม่ยาก แต่สิ่งที่ทำไม่ได้ คือ ธรรมชาติ ความเก่าของเนื้อพระ โดยเฉพาะพระเนื้อชิน อายุนับร้อยปี จะต้องมีรอยปะทุ (หรือรอยระเบิด) ทุกองค์ รอยปะทุจะเกิดจากข้างในออกมานอก ไม่ใช่เอาน้ำกรดสาดใส่ ซึ่งจะทำให้รอยระเบิดเกิดจากข้างนอกลงไปข้างใน หลักการพิจารณานี้ ใช้ได้กับพระเนื้อชินทุกอย่าง ดูพระกรุวัดราชบูรณะได้ พระอย่างอื่นๆ ก็ดูได้<br /><br />ปัจจุบันพระกรุวัดราชบูรณะเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยาเป็นส่วนใหญ่<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B0_%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%98%E0%B8%A2%E0%B8%B2" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><span style="font-style: italic;"> :</span> <a href="http://www.oknation.net/blog/phaen/2007/08/10/entry-1" rel="nofollow" target="”_blank“">www.oknation.net/blog/phaen</a><span style="font-style: italic;"> :</span> <a href="http://www.tumsrivichai.com/index.php?lay=show&amp;ac=article&amp;Id=538723556&amp;Ntype=52" rel="nofollow" target="”_blank“">www.tumsrivichai.com</a>: <a href="http://www.inform.collection9.net/index.php?doc=doc_detail&amp;id=0042" rel="nofollow" target="”_blank“">www.inform.collection9.net</a><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-7934405847495579090?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-1836128381695081882011-09-23T23:14:00.000+07:002011-09-23T23:14:57.163+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระฉันนะ </span><br /><br />[๖๘๐] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ โฆสิตาราม เขตพระนคร<br />โกสัมพี. ครั้งนั้น ท่านพระฉันนะ ประพฤติอนาจาร ภิกษุทั้งหลายพากันว่ากล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส<br />ฉันนะ ท่านอย่าได้ทำการเห็นปานนั้น การทำอย่างนั้น นั่นไม่ควร.<br />ท่านกล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ฉันยังไม่ได้<br />สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย.<br />บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉน ท่านพระฉันนะ<br />อันภิกษุทั้งหลายกล่าวว่าอยู่โดยชอบธรรม จึงได้กล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขา<br />บทนี้ ตลอดเวลาที่ยังไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย ดังนี้เล่า แล้วกราบทูลเนื้อ<br />ความนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามท่านพระฉันนะว่า ดูกรฉันนะ ข่าวว่า เธออันภิกษุทั้งหลาย<br />ว่ากล่าวอยู่โดยชอบธรรม ได้กล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้, ตลอด<br />เวลาที่ยังฉันไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย ดังนี้ จริงหรือ?<br />ท่านพระฉันนะทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษ ไฉน เธออันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าว<br />อยู่โดยชอบธรรม จึงได้พูดอย่างนี้ว่า อาวุโส ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ยัง<br />ไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย ดังนี้เล่า การกระทำของเธอนั่นไม่เป็นไปเพื่อความ<br />เลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๒๐. ๑. อนึ่ง ภิกษุใด อันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่โดยชอบธรรม กล่าว<br />อย่างนี้ว่า แน่ะเธอ ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ยังไม่ได้สอบถาม<br />ภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย เป็นปาจิตตีย์.<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย อันภิกษุผู้ศึกษาอยู่ ควรรู้ทั่วถึง ควรสอบถาม ควรตริตรอง<br />นี้เป็นสามีจิกรรมในเรื่องนั้น.<br /><b>เรื่องพระฉันนะ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๘๑] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรง<br />ประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า อันภิกษุทั้งหลาย ได้แก่ ภิกษุเหล่าอื่น.<br />ที่ชื่อว่า ชอบธรรม คือ สิกขาบทใดที่พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติไว้ นั่นชื่อว่าชอบธรรม<br />ภิกษุผู้อันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่โดยชอบธรรมนั้น กล่าวอย่างนี้ คือ กล่าวว่า แน่ะเธอ<br />ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ยังไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย<br />เป็นบัณฑิต มีปัญญา เป็นพหูสูต เป็นธรรมกถึก ดังนี้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๖๘๒] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัยอยู่ กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ปัญจกะทุกกฏ</b><br />ภิกษุผู้อันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่ ตามสิกขาบทที่มิได้ทรงบัญญัติไว้ กล่าวอย่างนี้ว่า<br />สิกขาบทนี้ ไม่เป็นไปเพื่อความขัดเกลา ไม่เป็นไปเพื่อความกำจัด ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใส<br />ไม่เป็นไปเพื่อความไม่สะสม ไม่เป็นไปเพื่อปรารภความเพียร และซ้ำพูดว่า แน่ะเธอ เธอจักยัง<br />ไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ยังไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย เป็นบัณฑิต<br />มีปัญญา เป็นพหูสูต เป็นธรรมกถึก ดังนี้, ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ภิกษุผู้อันอนุปสัมบันว่ากล่าวอยู่ตามสิกขาบทที่ทรงบัญญัติไว้ก็ตาม ที่มิได้ทรงบัญญัติไว้<br />ก็ตาม พูดอย่างนี้ว่า สิกขาบทนี้ ไม่เป็นเพื่อความขัดเกลา ไม่เป็นไปเพื่อความกำจัด ไม่เป็นไป<br />เพื่อความเลื่อมใส ไม่เป็นไปเพื่อความไม่สะสม ไม่เป็นไปเพื่อปรารภความเพียร, และซ้ำ<br />กล่าวว่า แน่ะเธอ ฉันจักยังไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ตลอดเวลาที่ยังไม่ได้สอบถามภิกษุอื่น<br />ผู้ฉลาด ผู้ทรงวินัย เป็นบัณฑิต มีปัญญา เป็นพหูสูต เป็นธรรมกถึก ดังนี้, ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัยอยู่ กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />[๖๘๓] บทว่า ผู้ศึกษาอยู่ คือ ผู้ใคร่จะสำเหนียก.<br />บทว่า ควรรู้ทั่วถึง คือ ควรทราบไว้.<br />บทว่า ควรสอบถาม คือ ควรไต่ถามดู ว่าสิกขาบทนี้เป็นอย่างไร สิกขาบทนี้มีเนื้อ<br />ความเป็นอย่างไร.<br />บทว่า ควรตริตรอง คือ ควรคิด ควรพินิจ.<br />คำว่า นี้เป็นสามีจิกรรมในเรื่องนั้น ความว่า นี้เป็นความถูกยิ่งในเรื่องนั้น.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๘๔] ภิกษุกล่าวว่า จักรู้ จักสำเหนียก ดังนี้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑<br />ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สหธรรมิกวรรค สิกขาบท ที่ ๑ จบ.</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13339&amp;Z=13407" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13339&amp;Z=13407</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-183612838169508188?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-59299553804339065862011-09-12T21:32:00.002+07:002011-09-12T21:49:26.448+07:00<b>วัดท่าเรือ </b>ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนาฏศิลป์ เมืองนครศรีธรรมราช แต่จากหลักฐานในหนังสือใบลานผูก เขียนแบบสมุดข่อย ซึ่งสันนิษฐานว่าเขียนขึ้นโดยบัณฑิตในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ระบุว่าวัดท่าเรือ หรือวัดท่าโพธิ์นี้ สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าจันทรภาณุศรีธรรมาโศกราช โดยพระองค์ทรงสถาปนาวัดท่าเรือร่วมกับพระภิกษุชาวลังกา เพื่อประดิษ ฐานวิหารพระเจดีย์ รวมทั้งสร้างพระพิมพ์ ขนาดต่างๆ ขึ้น เพื่อฉลองสมโภชพระมหาเจดีย์ที่ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ.1773<br /><br />นอกจากนี้ ยังใช้เป็นเครื่องคุ้มครองป้องกันอันตรายแก่ผู้ที่อาราธนาติดตัว โดยเฉพาะผู้มีหน้าที่ป้องกันชาติบ้านเมือง พระเจ้าจันทรภาณุศรีธรรมาโศกราชทรงมีสายพระเนตรอันยาวไกลที่จะให้ชนรุ่นหลังผู้ทำหน้าที่รักษาบ้านเมือง ได้นำติดตัวออกไปป้องกันภัยเมื่อยามจำเป็น จึงทรงผูกลายแทงไว้คู่กับวัดท่าเรือ<br /><br />ต่อมาทวดศักดิ์สิทธิ์ วัดศาลามีชัย ได้แก้ลายแทงขุมทรัพย์วัดท่าเรือให้เจ้าพระยานคร (น้อย) และให้ทหารขุดเอาพระกรุท่าเรือไปป้องกันตัวในสงครามปราบกบฏเมืองไทรบุรี-กลันตันเป็นครั้งแรก ในปลายสมัยรัชกาลที่ 2 พระกรุวัดท่าเรือได้แสดงปาฏิหาริย์สามารถประกาศชัยชนะสยบศัตรูได้อย่างราบคาบ เจ้าพระยานคร (น้อย) ได้รับความดีความชอบเลื่อนยศขึ้นเป็นเจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช (น้อย) องค์สุดท้ายของประวัติศาสตร์เมืองนครศรีธรรมราช<br /><br />หลังจากนั้นได้อาราธนาพระกรุท่าเรือติดตัวในการทำสงครามอีกหลายต่อหลายครั้ง อาทิ สงครามมหาเอเชียบูรพา ปี พ.ศ.2484 เหล่าศัตรูเกรงขามในความคงกระพันชาตรีของทหารเมืองนครศรีฯ เป็นอย่างมาก แต่ในสมัยก่อนนั้น เมื่อเสร็จสิ้นสงครามแต่ละครั้งเหล่าทหารก็จะนำพระกลับไปคืนเก็บไว้ที่วัดดังเดิม โดยใส่ไหใส่ตุ่มฝังไว้บ้าง โยนไว้แถวเจดีย์ ใต้ต้นไม้ หรือบริเวณลานวัดบ้าง ด้วยยังเชื่อถือกันเคร่งครัดว่าพระต้องอยู่วัดเท่านั้น<br /><br />กาลเวลาผ่านพ้นไป วัดท่าเรือได้แปรสภาพเป็นวัดที่รกร้างมาเป็นเวลายาวนาน ศาสนสถานและศาสนวัตถุต่างๆ ปรักหักพังเสื่อมโทรม องค์พระที่ทับถมอยู่ตามบริเวณต่างๆ ภายในวัด จนเมื่อกรมศิลปากรทำการปรับที่ดิน เพื่อสร้างวิทยาลัยนาฏศิลป์ประมาณปี พ.ศ.2519 ได้ขุดพบซากพระอุโบสถและอื่นๆ ตามที่ระบุในใบลานทุกอย่าง รวมทั้ง พระกรุวัดท่าเรือ เมื่อพุทธคุณเป็นที่ปรากฏก็ยิ่งเป็นที่สนใจแสวงหากันเพิ่มยิ่งขึ้น สนนราคาก็ขึ้นสูงตาม<br /><br /><b>พระกรุท่าเรือ</b> ขุดพบจาก 2 แหล่ง คือ วัดโพธิ์ และวัดหัวมีนา ตำบลท่าเรือ อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช โดยเป็นพระพิมพ์ที่ได้รับความนิยมเคียงคู่กับ<a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/08/blog-post_21.html">พระนาคปรกกรุวัดนางตรา</a> จึงมักนิยมเรียกขานชื่อเรียงตามลำดับว่า พระนางตราท่าเรือ ทำให้นักสะสมเข้าใจผิดคิดว่าเป็นพระกรุเดียวกัน<br /><br />หากเป็นพระที่ขุดพบจากวัดโพธิ์ จะมีพระแผงพิมพ์ต่าง ขึ้น เช่น พิมพ์ผาลไถ, พิมพ์ปรกโพธิ์ พิมพ์ใหญ่, พิมพ์ปรกโพธิ์ พิมพ์เล็ก, พิมพ์วงเขน, พิมพ์ตรีกาย และพระปิดตา เป็นต้น น่าจะมีราว ๆ 16 พิมพ์ จะมีลักษณะเนื้อที่หยาบ และมีแร่กรวดทรายเจือปนอยู่มาก ที่เป็นพระเนื้อชินมีเป็นส่วนน้อยมาก ลักษณะพุทธศิลปะเป็นแบบอยุธยาตอนต้น แต่ถ้าเป็นกรุวัดหัวมีนา พิมพ์จะมีพระพิมพ์พุทธชินราช พิมพ์ใหญ่ และ พิมพ์เล็ก 2 แม่พิมพ์เท่านั้น จะมีเนื้อขาวน้ำนม และแดงมันปูออกสีไปทางกำแพง มีเนื้อละเอียดหนึกนุ่มกรวดทรายน้อย ความคมลึกชัดเจนดีมาก<br /><br />แต่ที่นับว่าเป็น "พิมพ์นิยม" ได้รับการยอมรับและจัดให้เป็นพระอันดับหนึ่งในพระชุดไตรภาคี คือ "พิมพ์ปรกโพธิ์ พิมพ์ใหญ่" หรือ "พระซุ้มชินราช พิมพ์ใหญ่" ลักษณะองค์พระตัดกรอบแบบสี่เหลี่ยม พุทธลักษณะงดงามสง่า องค์พระประธานประทับนั่ง แสดงปางสมาธิ บนฐานบัวสองชั้น อยู่ภายในซุ้มเรือนแก้วแบบซุ้มชินราช มีปรกโพธิ์ปกคลุมเหนือซุ้ม บางครั้งจึงเรียกว่า "พระซุ้มชินราช"<br /><br />จุดแตกต่างระหว่าง พระกรุท่าเรือ พิมพ์ใหญ่ และ พิมพ์เล็ก คือเสาซุ้ม ทั้ง 2 ข้าง หากเสาซุ้มที่คล้ายแจกัน ตั้งจรดที่กรอบพิมพ์ด้านล่างเป็นพิมพ์ใหญ่ แต่หากซุ้มจรดที่หัวเข่าทั้งสองด้านเป็นพิมพ์เล็ก<br /><br />พระกรุท่าเรือพิมพ์ใหญ่มีจุดสำคัญอยู่ที่ซอกแขนด้านซ้าย จะมีเส้นแตกคู่ขนานแนวนอน 2 เส้น เป็นเส้นเรียวเล็กคมชัด ยากแก่การปลอมแปลง นอกจากนั้น ซุ้มเรือนแก้ว 2 เส้น ชั้นใจเส้นจะเล็กมาก และต่ำกว่าชั้นนอก รวมทั้ง เสาซุ้มด้านซ้าย (ขององค์พระ) จะสูงกว่าด้านขวา<br /><br />ปัจจุบัน พระท่าเรือ ไม่ว่าจะเป็นพิมพ์เล็กหรือพิมพ์ใหญ่ กรุวัดโพธิ์ หรือกรุวัดหัวมีนา ก็ตาม ล้วนหายากมาก โดยเฉพาะสภาพสวยสมบูรณ์ เห็นรายละเอียดพระพักตร์ด้วยแล้ว ราคาเล่นหากันหลักแสนทีเดียว<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/09/blog-post_12.html"1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://2.bp.blogspot.com/-YcPMiU6ZWP4/Tm4WrqqS5KI/AAAAAAAAIEY/AG4rRkYhS-M/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD+1.JPG" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/09/blog-post_12.html"1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://2.bp.blogspot.com/-jX5WhYo_L2Q/Tm4WsWpcgiI/AAAAAAAAIEc/yW62pOjkGys/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD+2.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/09/blog-post_12.html"1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-uU9xNYD55mg/Tm4WtJQn7OI/AAAAAAAAIEg/8eskHj_X5zU/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD+3.JPG" width="272" /></a></div><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :<br /><br /></span> <a href="http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TUROaWRXUXdOakEwTURRMU5BPT0=" rel="nofollow" target="”_blank“">www.khaosod.co.th</a><br /><a href="http://www.tumsrivichai.com/index.php?lay=show&amp;ac=article&amp;Id=538707268&amp;Ntype=2" rel="nofollow" target="”_blank“">www.tumsrivichai.com</a><br /><br /><i>ขอบคุณรูปและข้อมูลจาก หนังสือพระเครื่องล้ำค่าเมืองใต้ โดยคุณชัยนฤทธิ์ พันธุ์ทอง&nbsp;</i><br /><i>ขอบคุณเจ้าของพระเครื่องแต่ละองค์ที่มีรูปอยู่ในหนังสือ<br />ขอบคุณข้อมูลจาก คุณราม วัชรประดิษฐ์ ข่าวสด</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-5929955380433906586?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-30416584301180295332011-09-04T06:40:00.000+07:002011-09-04T06:40:53.617+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗. สัปปาณกวรรค <br />หัวข้อประจำเรื่อง </span><br /><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/04/blog-post_18.html">๑. สัญจิจจปาณสิกขาบท ว่าด้วยแกล้งฆ่าสัตว์</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/04/blog-post_20.html">๒. สัปปาณกสิกขาบท ว่าด้วยบริโภคน้ำมีตัวสัตว์</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/05/blog-post_09.html">๓. อุกโกฏนสิกขาบท ว่าด้วยฟื้นอธิกรณ์</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/05/blog-post_17.html">๔. ทุฏฐุลลสิกขาบท ว่าด้วยปิดอาบัติชั่วหยาบ</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/05/blog-post_23.html">๕. อูนวีสติวัสสสิกขาบท ว่าด้วยอุปสมบทกุลบุตรมีอายุ หย่อน ๒๐ ปี</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/05/blog-post_30.html">๖. เถยยสัตถสิกขาบท ว่าด้วยเดินทางร่วมกับพ่อค้าผู้เป็นโจร</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/06/blog-post.html">๗. สังวิธานสิกขาบท ว่าด้วยชักชวนมาตุคามเดินทางสายเดียวกัน</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/06/blog-post_12.html">๘. อริฏฐสิกขาบท ว่าด้วยพระอริฏฐะ</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/07/blog-post_17.html">๙. อุกขิตตสัมโภคสิกขาบท ว่าด้วยการคบหากับภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร</a><br /> <a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/08/blog-post_28.html">๑๐. กัณฑกสิกขาบท ว่าด้วยสมณุทเทสชื่อกัณฑกะ</a><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&A=13327&Z=13338" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&A=13327&Z=13338</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-3041658430118029533?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-55797017491486989922011-08-28T18:17:00.001+07:002011-09-04T06:35:11.702+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗. สัปปาณกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องสมณุทเทสกัณฑกะ มิจฉาทิฏฐิ </span><br /><br />[๖๗๓] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น สมณุทเทสชื่อกัณฑกะ มีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้<br />เกิดขึ้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่าธรรม<br />เหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ภิกษุหลายรูป<br />ได้ทราบข่าวว่า สมณุทเทสชื่อกัณฑกะมีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้<br />มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย<br />ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ภิกษุเหล่านั้นเข้าไปหาสมณุทเทสชื่อกัณฑกะ<br />ถึงสำนักแล้วถามว่า อาวุโส กัณฑกะ ข่าวว่า เธอมีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า เรารู้ถึงทั่วธรรมที่<br />พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่าธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย<br />ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ดังนี้ จริงหรือ?<br />ก. จริงอย่างว่านั้นแล ขอรับ ผมรู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว ที่โดย<br />ประการ ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตราย<br />แก่ผู้เสพได้จริงไม่ ดังนี้ จริงหรือ?<br />ภิ. อาวุโส กัณฑกะ เธออย่าได้ว่าอย่างนั้น เธออย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค การ<br />กล่าวตู่พระผู้มีพระภาคไม่ดีแน่ พระผู้มีพระภาคมิได้ตรัสอย่างนั้นเลย ธรรมอันทำอันตราย<br />พระผู้มีพระภาคตรัสไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง<br />กามทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคตรัสว่ามีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก โทษใน<br />กามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนร่างกระดูก ... กาม<br />ทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนชิ้นเนื้อ ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า<br />เปรียบเหมือนคบหญ้า ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนหลุมถ่านเพลิง ... กาม<br />ทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนความฝัน ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า<br />เปรียบเหมือนของยืม ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนผลไม้ ... กามทั้งหลาย<br />พระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนเขียงสำหรับสับเนื้อ ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า<br />เปรียบเหมือนแหลนหลาว ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนศีรษะงู มีทุกข์มาก<br />มีความคับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก.<br />สมณุทเทสกัณฑกะ อันภิกษุเหล่านั้นว่ากล่าวอยู่เช่นนี้ ยังยึดถือทิฏฐิทรามนั้น ด้วย-<br />*ความยึดมั่นอย่างเดิม ซ้ำยังกล่าวยืนยันว่า ผมกล่าวอย่างนั้นจริง ขอรับ ผมรู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มี-<br />*พระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย<br />ธรรมเหล่านั้น หาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ดังนี้.<br />เมื่อภิกษุเหล่านั้นไม่อาจเปลื้องสมณุทเทสกัณฑกะจากทิฏฐิอันทรามนั้นได้ จึงพากันไปเฝ้า<br />พระผู้มีพระภาค แล้วกราบทูลเรื่องนั้นให้ทรงทราบ.<br /><b>ประชุมสงฆ์โปรดให้นาสนะ</b><br />ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาครับสั่งให้ประชุมภิกษุสงฆ์ ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น<br />ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วทรงสอบถามสมณุทเทสกัณฑกะว่า ดูกรกัณฑกะ ข่าวว่า เธอมี<br />ทิฏฐิอันทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่<br />ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้<br />จริงไม่ ดังนี้จริงหรือ?<br />สมณุทเทสกัณฑกะทูลรับว่า ข้าพระพุทธเจ้ากล่าวอย่างนั้นจริง พระพุทธเจ้าข้า<br />ข้าพระพุทธเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระองค์ทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรม<br />เหล่านี้ เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่.<br />พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรโมฆบุรุษ เพราะเหตุใด เจ้าจึงเข้าใจธรรมที่เราแสดงแล้ว<br />เช่นนั้นเล่า ธรรมอันทำอันตรายเรากล่าวไว้โดยบรรยายเป็นอันมากมิใช่หรือ? และธรรมเหล่า<br />นั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง กามทั้งหลายเรากล่าวว่ามีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก มีความ<br />คับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนร่างกระดูก ...<br />กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนชิ้นเนื้อ ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนคบหญ้า ...<br />กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนหลุมถ่านเพลิง ..., กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือน<br />ความฝัน ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนของยืม ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือน<br />ผลไม้ ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนเขียงสำหรับสับเนื้อ ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่า<br />เปรียบเหมือนแหลนหลาว ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนศีรษะงู มีทุกข์มาก มีความ<br />คับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก ก็เมื่อเป็นเช่นนั้น เจ้าชื่อว่ากล่าวตู่เราด้วยทิฏฐิ<br />ที่ตนยึดถือไว้ผิด ชื่อว่าทำลายตนเอง และชื่อว่าประสบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ข้อนั้นแหละ<br />จักเป็นไปเพื่อผลไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อผลเป็นทุกข์แก่เจ้า ตลอดกาลนาน การกระทำ<br />ของเจ้านั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของ<br />ชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว โดยที่แท้ การกระทำของเจ้านั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่<br />ยังไม่เลื่อมใส และเพื่อความเป็นอย่างอื่นของชุมชนบางพวกที่เลื่อมใสแล้ว ครั้นแล้วทรง<br />ทำธรรมีกถา รับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้นแล สงฆ์จงนาสนะ<br />สมณุทเทสกัณฑกะ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลสงฆ์พึงนาสนะอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br />เจ้ากัณฑกะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าอย่าอ้างพระผู้มีพระภาคนั้นว่าเป็นศาสดาของเจ้า<br />และสมณุทเทสอื่นๆ ย่อมได้การนอนด้วยกันเพียง ๒-๓ คืนกับภิกษุทั้งหลายอันใด แม้กิริยา<br />ที่ได้การนอนร่วมนั้นไม่มีแก่เจ้า เจ้าคนเสีย เจ้าจงไป เจ้าจงฉิบหายเสีย.<br />ครั้งนั้น สงฆ์ได้นาสนะสมณุทเทสกัณฑกะแล้ว.<br /><b>เกลี้ยกล่อมสมณุทเทส</b><br />[๖๗๔] ต่อมา พระฉัพพัคคีย์รู้อยู่ เกลี้ยกล่อมสมณุทเทสกัณฑกะ ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ<br />อย่างนั้นแล้ว ให้อุปัฏฐากบ้าง กินร่วมบ้าง สำเร็จการนอนด้วยกันบ้าง. บรรดาภิกษุที่เป็นผู้<br />มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์รู้อยู่ จึงได้เกลี้ยกล่อมสมณุทเทส<br />กัณฑกะ ผู้ถูกสงฆ์นาสนะอย่างนั้นแล้ว ให้อุปัฏฐากบ้าง กินร่วมบ้าง สำเร็จการนอน<br />ด้วยกันบ้างเล่า<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่าพวกเธอรู้อยู่<br />เกลี้ยกล่อมสมณุทเทสกัณฑกะ ผู้ถูกสงฆ์นาสนะอย่างนั้นแล้ว ให้อุปัฏฐากบ้าง กินร่วมบ้าง<br />สำเร็จการนอนด้วยกันบ้าง จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอรู้อยู่ จึงได้<br />เกลี้ยกล่อมสมณุทเทสกัณฑกะผู้ถูกสงฆ์นาสนะอย่างนั้นแล้วให้อุปัฏฐากบ้าง กินร่วมบ้าง สำเร็จ<br />การนอนร่วมกันบ้างเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยัง<br />ไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๑๙. ๑๐. ถ้าแม้สมณุทเทสกล่าวอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มี<br />พระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรมทำอันตรายได้อย่างไร ธรรม<br />เหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ สมณุทเทสนั้น อันภิกษุทั้งหลายพึงว่า<br />กล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส สมณุทเทส เธออย่าได้พูดอย่างนั้น เธออย่าได้กล่าวตู่พระ-<br />*ผู้มีพระภาค การกล่าวตู่พระผู้มีพระภาคไม่ดีดอก พระผู้มีพระภาคไม่ได้ตรัส<br />อย่างนั้นเลย. อาวุโส สมณุทเทส พระผู้มีพระภาคตรัสธรรมทำอันตรายไว้โดย<br />บรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง และสมณุท-<br />*เทสนั้น อันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่อย่างนั้น ขืนถืออยู่อย่างนั้นเทียว สมณุทเทสนั้น<br />อันภิกษุทั้งหลายพึงว่ากล่าวอย่างนี้ว่า แน่ะอาวุโส สมณุทเทส เธออย่าอ้างพระผู้มี<br />พระภาคนั้นว่าเป็นพระศาสดาของเธอ ตั้งแต่วันนี้ไป และพวกสมณุทเทสอื่นย่อม<br />ได้การนอนร่วมเพียง ๒-๓ คืน กับภิกษุทั้งหลายอันใด แม้กิริยาที่ได้การนอนร่วม<br />นั้นไม่มีแก่เธอ เจ้าคนเสีย เจ้าจงไป เจ้าจงฉิบหายเสีย. อนึ่ง ภิกษุใด รู้อยู่<br />เกลี้ยกล่อมสมณุทเทสผู้ถูกให้ฉิบหายเสียอย่างนั้นแล้วให้อุปัฏฐากก็ดี กินร่วมก็ดี<br />สำเร็จการนอนร่วมก็ดี เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องสมณุทเทสกัณฑกะ มิจฉาทิฏฐิ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๗๕] ที่ชื่อว่า สมณุทเทส ได้แก่บุคคลที่เรียกกันว่าสามเณร คำว่า กล่าวอย่างนี้<br />คือกล่าวว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรม<br />ทำอันตรายได้อย่างไร ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่.<br />[๖๗๖] คำว่า สมณุทเทสนั้น ได้แก่สมณุทเทสผู้ที่กล่าวอย่างนั้น.<br />บทว่า อันภิกษุทั้งหลาย ได้แก่ ภิกษุพวกอื่น คือ พวกภิกษุผู้ได้เห็น ผู้ได้ยิน<br />พึงว่ากล่าวว่า อาวุโส สมณุทเทส เธออย่าได้พูดอย่างนั้น เธออย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค<br />การกล่าวตู่พระผู้มีพระภาคไม่ดีแน่ พระผู้มีพระภาคไม่ได้ตรัสอย่างนั้นเลย อาวุโส สมณุทเทส<br />พระผู้มีพระภาคตรัสธรรมทำอันตรายไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้นอาจทำอันตราย<br />แก่ผู้เสพได้จริง พึงว่ากล่าวแม้ครั้งที่สอง พึงว่ากล่าวแม้ครั้งที่สาม ถ้าเธอสละได้ การสละ<br />ได้ดังนี้ นั่นเป็นการดี ถ้าไม่สละ สมณุทเทสนั้น อันภิกษุทั้งหลายพึงว่ากล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส<br />สมณุทเทส เธออย่าอ้างพระผู้มีพระภาคนั้นว่า เป็นพระศาสดาของเธอตั้งแต่วันนี้ไป และพวก<br />สมณุทเทสอื่น ย่อมได้การนอนร่วมเพียง ๒-๓ คืน กับภิกษุทั้งหลายอันใด แม้กิริยาที่ได้การ<br />นอนร่วมนั้นไม่มีแก่เธอ เจ้าคนเสีย เจ้าจงไป เจ้าจงฉิบหายเสีย ดังนี้.<br />[๖๗๗] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ<br />ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้.<br />ที่ชื่อว่า รู้อยู่ คือ รู้เอง หรือผู้อื่นบอกแก่เธอ หรือเจ้าตัวบอก.<br />บทว่า ผู้ถูกให้ฉิบหายเสียอย่างนั้นแล้ว คือ ผู้ถูกสงฆ์นาสนะอย่างนั้นแล้ว.<br />ที่ชื่อว่า สมณุทเทส ได้แก่บุคคลที่เรียกกันว่าสามเณร.<br />บทว่า เกลี้ยกล่อมก็ดี คือ เกลี้ยกล่อมว่า เราจักให้บาตร จีวร อุเทศ หรือปริปุจฉา<br />แก่เธอ ดังนี้, ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />บทว่า ให้อุปัฏฐากก็ดี คือ ยินดี จุรณ ดินเหนียว ไม่ชำระฟัน หรือน้ำบ้วนปาก<br />ของเธอ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />บทว่า กินร่วมก็ดี อธิบายว่า ที่ชื่อว่ากินร่วม หมายถึงการคบหา มี ๒ อย่าง<br />คือคบหากันในทางอามิส ๑ คบหากันในทางธรรม ๑<br />ที่ชื่อว่า คบหากันในทางอามิส คือ ให้อามิสก็ดี รับอามิสก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์<br />ที่ชื่อว่า คบหากันในทางธรรม คือ บอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรม<br />ภิกษุบอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรม โดยบท ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุกๆ บท<br />ภิกษุบอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรม โดยอักขระ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุกๆ อักขระ.<br />คำว่า สำเร็จการนอนร่วมก็ดี อธิบายว่า ในที่มุงที่บังอันเดียวกัน เมื่อสมณุทเทส<br />ผู้ถูกสงฆ์นาสนะนอนแล้ว ภิกษุจึงนอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ เมื่อภิกษุนอนแล้ว สมณุทเทส<br />ผู้ถูกสงฆ์นาสนะจึงนอน ภิกษุต้องอาบัติปาจิตตีย์ หรือนอนทั้ง ๒ ต้องอาบัติปาจิตตีย์<br />ลุกขึ้นแล้วนอนต่อไปอีก ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br />[๖๗๘] สมณุทเทสผู้ถูกสงฆ์นาสนะแล้ว ภิกษุสำคัญว่าถูกสงฆ์นาสนะแล้ว เกลี้ยกล่อม<br />ก็ดี ให้อุปัฏฐากก็ดี กินร่วมก็ดี สำเร็จการนอนร่วมก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />สมณุทเทสผู้ถูกสงฆ์นาสนะแล้ว ภิกษุมีความสงสัย เกลี้ยกล่อมก็ดี ให้อุปัฏฐากก็ดี<br />กินร่วมกันก็ดี สำเร็จการนอนร่วมกันก็ดี ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />สมณุทเทสผู้ถูกสงฆ์นาสนะแล้ว ภิกษุสำคัญว่าไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ เกลี้ยกล่อมก็ดี<br />ให้อุปัฏฐากก็ดี กินร่วมก็ดี สำเร็จการนอนร่วมก็ดี ไม่ต้องอาบัติ.<br />สมณุทเทสไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ภิกษุสำคัญว่าผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />สมณุทเทสไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />สมณุทเทสไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ภิกษุสำคัญว่าไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ... ไม่ต้องอาบัติ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๗๙] ภิกษุรู้อยู่ว่า สมณุทเทสไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ๑ ภิกษุรู้อยู่ว่า สมณุทเทสยอม<br />สละทิฏฐินั้นแล้ว ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.</b><br /><b>ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗ จบ.</b><br />-----------------------------------------------------<br /><br /><br /><i><b>นาสนะ</b> หมายถึง การบังคับให้สึก, (ศน.) คนที่สงฆ์จะต้องบังคับให้สึก ได้แก่คนที่ไม่สมควรแก่เพศสมณะ ๓ พวก คือ&nbsp;</i><br /><i>๑. ภิกษุที่ต้องอาบัติปาราชิก&nbsp;</i><br /><i>๒. คนที่มีคุณสมบัติไม่ถูกตามพุทธานุญาต แต่สงฆ์ไม่รู้จึงรับอุปสมบท&nbsp;</i><br /><i>๓. สามเณรที่มีโทษ ๑๐ ประการ คือ ชอบฆ่าสัตว์ ชอบลักทรัพย์ เสพเมถุน ชอบพูดเท็จ ชอบดื่มน้ำเมา ติเตียนพระพุทธเจ้า ติเตียนพระธรรม ติเตียนพระสงฆ์ ข่มขืนนางภิกษุณี เป็นคนมิจฉาทิฐิ.</i><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13181&amp;Z=13326" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13181&amp;Z=13326</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-5579701749148698992?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-23708694841671025092011-08-21T17:43:00.001+07:002011-09-12T21:51:28.837+07:00<b>พระกรุวัดพระนางตรา</b> พระนาคปรก กรุวัดนางตรา อ.ท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราช นับเป็นพระเครื่องยอดนิยมสูงสุดของจังหวัดนครศรีธรรมราช <br /><b><br />สำหรับประวัติที่มาของวัดพระนางตรา มีบางแหล่งข้อมูลกล่าวว่า</b><br /><br />วัดนางตรา เดิมชื่อว่าวัดพระนางสุพัตราเป็นวัดที่สร้างมานานประมาณ 1,800 ปี โดยตำนานได้กล่าวไว้ว่า พระเจ้าศรีธรรมโศก ได้นำพรสารีริกธาตุของพระพุธเจ้ามา จากชมพูทวีปและได้มาสร้างเจดีย์ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อบรรจุพระ สารีริกธาตุ ข่าวการสร้างเจดีย์ได้แพร่ถึงอาณาจักรศรีวิชัยในเกาะสุมาตรา ซึ่ง มีเจ้าหญิงองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระสุมาตราทรงเลื่อมใสในพระพุธศาสนามากและ ปรารถนาที่จะได้ร่วมสร้างพระเจดีย์ด้วยจึงได้จัดเรือสำเภา 300 ลำ พร้อม ทรัพย์สมบัติข้าทาสบริวารเดินทางจากเกาะสุมาตราสู่นครศรีธรรมราช <br /><br />ขณะเดินทาง ใกล้ถึงก็เกิดอุบัติเหตุเรือพระที่นั่งล้ม ประกอบกับการสร้างพระเจดีย์ได้เสร็จเรียบร้อยแล้ว พระนางเห็นว่าชัยภูมิใกล้ๆนั้นเหมาะที่จะสร้างวัด จึงได้สร้าง และตั้งชื่อไว้ว่าวัด พระนางสุพัตรา เรียกกันสั้นๆเหลือเพียง วัดนางตรา จากสิ่งก่อสร้าง ซึ่งปรักหักพังที่หลงเหลือให้เป็นปัจุบัน แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีต เช่น โบสถ์ พระเจดีย์ จะมีคูน้ำล้อมรอบที่ชาวบ้านเรียกว่า ดอนทำเนียบ<br /><br /><b>บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่า </b><br /><br />ตามประวัติศาสตร์เมืองนครศรีธรรมราชกล่าวว่า "วัดนางตรา" นี้ สร้างโดยพระนางเลือดขาว ผู้เป็นบุตรีของคหบดีย่านหมู่บ้านป่อล้อ (ปัจจุบันอยู่ใน ต.แม่เจ้าอยู่หัว อ.เชียรใหญ่) เป็นหญิงที่เพียบพร้อมด้วยลักษณะเบญจกัลยาณี คือ ใบหน้างาม เนื้องาม นมงาม นิ้วงาม และน่องงาม มีอุปนิสัยเยือกเย็น สุขุม มีเมตตา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และยังมีจิตใจเป็นกุศล ชอบการทำบุญทำทาน ช่วยเหลือเกื้อกูลบุคคลต่างๆ อยู่เป็นเนืองนิจ ต่อมาได้เป็นพระมเหสีเอกของพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เจ้าแห่งราชอาณาจักรตามพรลิงค์ เล่ากันว่าที่มีพระนามว่า "พระนางเลือดขาว" เนื่องด้วยโลหิตที่ไหลจากดัชนีนางของพระนาง เมื่อคราวไปช่วยงานบวชนาคครั้ง ยังไม่ได้เป็นพระมเหสีเอกนั้น แทนที่จะเป็นสีแดงกลับเป็นสีขาวอย่างน่าประหลาด เมื่อทรงเป็นพระแม่เมือง พระมเหสีเอกของพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช <br /><br />จนถึงกาลมัชฌิมวัย พระองค์ก็ยังไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเพื่อสืบสันตติวงศ์ จึงเข้าเฝ้าเพื่อกราบทูลลาออกจากตำแหน่ง และใช้ชีวิตในช่วงปัจฉิมวัย ในการสร้างบุญกุศลอุทิศชีวิตให้พระบวรพุทธศาสนา โดยทำการบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างวัดขึ้นมากมายทั่วเขต จ.นครศรีธรรมราช ส่วนใหญ่จะสร้างทับลงในบริเวณที่เป็นเทวาลัยเก่าของศาสนาพราหมณ์ เพราะในต้นยุคสมัยศรีวิชัย คนพื้นเมืองของอาณาจักรตามพรลิงค์ล้วนนับถือศาสนา พราหมณ์ อาทิ วัดแม่เจ้าอยู่หัว เป็นวัดแรก สร้างที่บ้านเกิดของพระนางใน อ.เชียรใหญ่ วัดเขาพระทอง อ.ชะอวด วัดถ้ำเขาแดง อ.ร่อนพิบูลย์ วัดสระโนราห์ อ.ทุ่งสง ฯลฯ รวมทั้ง "วัดพระนาง" ที่ อ.ท่าศาลา และในทุกๆ วัด ล้วนเคยขุดพบพระพิมพ์ทั้งเนื้อดิน ชิน ทอง เงิน และสัมฤทธิ์ เป็นพระเครื่องและพระบูชามากมาย เพื่อเป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาตามคติความเชื่อ ซึ่งนับเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ของพระนางเลือดขาว<br /><br />สำหรับชื่อ วัดนางตรา มาจากที่วัดนี้อยู่ใกล้แม่น้ำท่าสูง ในฤดูฝนน้ำจะท่วมบริเวณวัด พระนางจึงสั่งให้สร้างทำนบกั้นน้ำ หรือพนังกั้นน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วม ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า วัดพะนังตรา หรือวัดนางตรา สืบมาถึงปัจจุบัน <br /><br /><b>พระพุทธคุณแห่งพระนางตรา</b><br /><br />พระกรุนางตราที่แตกกรุ ออกมา มีพุทธศิลปะแบบศรีวิชัยยุคกลาง มีอายุประมาณปี พ.ศ.1500-1600 สร้างก่อนอาณาจักรละโว้หรือลพบุรี เป็นพระเนื้อดินเผาผสมว่านยา สีออกน้ำตาลแก่ ดำอมเทา หรือเหลืองมันปู ที่เป็นเนื้อชินมีน้อยมาก และมีมากมายหลายพิมพ์ทรง เช่น พิมพ์สามเหลี่ยมปาฏิหาริย์ พิมพ์ซุ้มปรางค์ พิมพ์ยืนประทานพร ฯลฯ แต่ที่เป็น "พิมพ์นิยม" และเป็นพระพิมพ์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังของภาคใต้ก็คือ พิมพ์นาคปรกใหญ่ เป็นพระทรงสี่เหลี่ยม พระประธานประทับนั่งสมาธิ แสดงปางนาคปรก มีลักษณะพิเศษที่ใต้ฐานนาคจะมีพระองค์เล็กประทับอยู่อีกหนึ่งองค์<br /><br />พระกรุนางตรา มีพุทธคุณปรากฏด้านเมตตาและแคล้วคลาดคงกระพันเป็นเลิศ ที่สำคัญพระเครื่องแตกกรุออกมาจำนวนไม่มากนัก จึงมีสนนราคาเช่าหาค่อนข้างสูงและเป็นที่หวงแหนมาก<br /><br /><b>อภินิหารของพระนางตราจากคำบอกเล่านั้นมีอยู่ต่างๆ นานา เช่น</b><br /><br />เล่ากันว่า ในบริเวณเจดีย์ซึ่งเป็นกรุพระนางตรานั้นมีเจ้าที่คอยรักษาอยู่ โดยจะแสดงตนเป็นงูบองหลา (งูจงอาง) ให้คนที่มาขุดบริเวณเจดีย์และชาวบ้านเหล่า นั้นเห็นอยู่บ่อยๆ เล่ากันว่า ครั้งหนึ่งกองทหารไทย นำปืนใหญ่ไปตั้งวางไว้ในวัดนางตรา เพื่อฝึกซ้อมยิงปืนใหญ่ไปในทะเลอ่าวไทย แต่เมื่อทำการยิงนั้นปรากฏว่ากระสุนด้าน ยิงไม่ออกพยายามยิงอย่างไรก็ไม่เป็นผล ชาวบ้านจึงแนะนำให้นำปืนใหญ่ออกไปตั้งนอกวัด แล้วใช้กระสุนเดิมยิงก็สามารถได้เป็นปกติ<br /><br />พลตำรวจตรีขุนพันธรักษ์ราชเดช อดีต ผู้บังคับการตำรจภูธรเขต 8 ซึ่งเป็นนายพลตำรวจมือปราบและเป็นที่เกรงกลัวของโจรร้ายในอดีต เป็นผู้มีความรู้ด้านคาถาอาคม มีพระนางตราอยู่ในครอบครองหลายพิมพ์ เช่น พิมพ์นาคปรก พระไถ วงเขนและพิมพ์พระรอดซึ่งเป็นพิมพ์ที่หายาก ท่านขุนพันธ์ฯ เล่าว่าจะแขวนพระนางตราเป็นพระประจำตัว เมื่อออกพื้นที่ปราบปรามโจรผู้ร้าย ทั้งนี้ได้รับประสบการณ์ตราหลายครั้งจนเชื่อว่า เป็นพระที่คุ้มครองให้ปลอดภัยและอยู่ยงคงกระพัน<br /><br />กรุเป็นที่นิยมอันดับหนึ่งของภาคใต้คงจะไม่มีพระกรุไหนเกิน นางตรา กับ ท่าเรือ จึงมักมีการเอ่ยชื่อร่วมกันตลอด พระพิมพ์ที่ขุดได้จากวัดนางตราที่นิยมที่สุด ซึ่งเรียกว่า ปกนางตรา และ พระพิมพ์ ผาลไถนางตรา พระ นางตรา นั้นเป็นเครื่องชั้นยอดในนครศรีธรรมราช และเป็นที่ใฝ่ฝันของนัก นิยมพระเครื่อง พ่อค้า ข้าราชการ ทหารตำรวจ และประชาชนโดยทั่วไป เพราะนอก จากจะมีลักษณะงดงาม ตามพุธศิลป์ของฝีมือชั้นสูงแล้วในด้านพุทธคุณก็มีครบครัน เช่น ด้านคงกระพันชาตรีด้านแคล้วคลาด ด้านเมตตามหานิยม โชคลาภ ผู้ที่มีพระ นางตราไว้ครอบครองตามหวงแหน เพราะอภินิหารความศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยป้องกัน อุบัติเหตุ ภัยอันตรายถอนพิษงู เสริมสร้างวาสนาบารมีให้ความร่มเย็นเป็นสุข<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/08/blog-post_21.html"margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="http://1.bp.blogspot.com/-lDWCvEhM6O4/TlDgrMn8mMI/AAAAAAAAIA8/HQIwZpmNbnI/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2++%25281%2529.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/08/blog-post_21.html"margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="291" src="http://3.bp.blogspot.com/-CJoPn610Hm0/TlDgttwW7iI/AAAAAAAAIBA/LQlTMxT1fy0/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2++%25282%2529.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.andaman-amulet.com/2011/08/blog-post_21.html"1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-EtNZaHRMoA4/TlDguImAtsI/AAAAAAAAIBE/fkiYjoUKZxo/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2++%25283%2529.JPG" width="287" /></a></div><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :<br /><br /></span> <a href="http://www.109wat.com/bk01.php?id=308" rel="nofollow" target="”_blank“">www.109wat.com</a><br /><a href="http://www.tumsrivichai.com/index.php?lay=show&amp;ac=article&amp;Id=538707248&amp;Ntype=2" rel="nofollow" target="”_blank“">www.tumsrivichai.com</a><br /><br /><i>ขอบคุณรูปและข้อมูลจาก หนังสือพระเครื่องล้ำค่าเมืองใต้ โดยคุณชัยนฤทธิ์ พันธุ์ทอง&nbsp;</i><br /><i>ขอบคุณเจ้าของพระเครื่องแต่ละองค์ที่มีรูปอยู่ในหนังสือ<br />ขอบคุณข้อมูลจาก คุณราม วัชรประดิษฐ์ ข่าวสด</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-2370869484167102509?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-24081358475802826922011-08-17T06:26:00.001+07:002011-08-17T06:27:18.573+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1_6vY_EE7TM/Tkr8gaFaEyI/AAAAAAAAIAs/J0xMcy5DtqI/s1600/PraSiva.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-1_6vY_EE7TM/Tkr8gaFaEyI/AAAAAAAAIAs/J0xMcy5DtqI/s400/PraSiva.JPG" width="253" /></a></div><b>พระอิศวร หรือ พระศิวะ</b> หรือที่ชาวจีนเรียกว่า พระยกอ๋องซ่งเต เป็นเทพตามความเชื่อของชาวฮินดู มีพาหนะ คือ โคเผือก ชื่อว่า อุศุภราช พระอิศวรเป็นมหาเทพแห่งการทำลาย มีกายสีขาว แต่พระศอเป็นสีดำเพราะเมื่อตอนที่พระนารายณ์และเหล่าเทวดา อสูร ทำพิธีกวนสมุทรโดยใช้พญานาคเป็นตัวฉุดเขาพระสุเมรุนั้น ใช้เวลากวนนานมาก พญานาคจึงคายพิษออกมาปกคลุมไปทั่วโลก พระศิวะ จึงว่าเกรงจะเป็นภัยต่อมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตในโลกจึงได้สูบเอาพิษเหล่านั้นไว้จึงทำให้ คอของพระศิวะเป็นสีดำนั้นเอง <br /><br />พระศิวะมีพระเนตรถึง 3 ดวง ดวงที่ 3 อยู่กลางพระนลาฏ ซึ่งตามปกติจะหลับอยู่ เนื่องจากพระเนตรดวงที่ 3 นี้ มีอานุภาพร้ายแรงมาก หากลืมขึ้นเมื่อใดจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้ ประทับอยู่ ณ เขาไกรลาส อันเป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาล มีมเหสีคือ พระแม่อุมา รูปลักษณ์ของพระอิศวร โดยมากจะปรากฏให้เห็นเป็นชายผมยาว มีพระจันทร์เป็นปิ่นปักผม ซึ่งได้มาจาการกวนสมุทร มีลูกประคำหรือกะโหลกมนุษย์เป็นสังวาล มีงูเห่าพันรอบพระศอ นุ่งห่มหนังเสืออันเป็นเครื่องนุ่งห่มของฤๅษี การบูชาพระอิศวรจะกระทำได้ โดยการบูชาต่อศิวลึงค์อันเป็นสัญลักษณ์แทนตัวพระองค์นั่นเอง<br /><br />พระอิศวรมีท่าร่ายรำอันเป็นการร่ายรำของเทพเจ้า เรียกว่า "ปางนาฏราช" เมื่อแปลงกายลงไปปราบฤๅษีที่ไม่ประพฤติตนอยู่ในเพศดาบส ซึ่งต่อมาชาวฮินดูได้ถือเอาท่าร่ายรำนี้เป็นต้นแบบของการร่ายรำต่าง ๆ มาตราบจนปัจจุบัน<br /><br />พระอิศวรยังถือว่าเป็นเจ้าแห่งผีอีกด้วย โดยมีพระนามเรียกว่า "ปีศาจบดี" หรือ "ภูเตศวร" โดยพระนามของพระอิศวรนั้น ในภาษาไทยมักจะใช้เป็นคำสมาสต่อท้ายคำอื่น โดยมีความหมายว่า "ยิ่งใหญ่" อาทิ นเรศวร, ราเมศวร เป็นต้น<br /><br />นอกจากนี้แล้วพระอิศวร ยังมีพระนามอื่นอีก เช่น "รุทร", "ศังกร", "ศุลี" และ "หระ"<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา - รายละเอียดเพิ่มเติม :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%A3" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-2408135847580282692?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-50387597125113656142011-08-13T21:08:00.001+07:002011-08-17T06:27:43.127+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-QTDshJ3O9YY/TkaFTrqiqQI/AAAAAAAAH-c/V7le4DAgecM/s1600/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-QTDshJ3O9YY/TkaFTrqiqQI/AAAAAAAAH-c/V7le4DAgecM/s400/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1.jpg" width="250" /></a></div><b>พระพรหม หรือ พระพรหมธาดา</b> เป็นเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ฮินดู ถือว่าเป็นผู้สร้างจักรวาล และเป็นหนึ่งในตรีมูรติ อันประกอบด้วยพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ <br /><br />ต่างจาก พรหมัน อันเป็นเป้าสูงสุดของปรัชญาฮินดู แต่มีรากศัพท์เดียวกัน โดยที่พรหมันนั้นเป็นนาม นปุงสกลิงก์ คือไม่มีเพศ ขณะที่พระพรหม เป็นปุลลิงก์ หรือบุรุษเพศ ตามคัมภีร์พระเวท ถือว่าพระพรหมมีชายา คือพระสุรัสวดี มีหงส์เป็นพาหนะ มี 4 พระพักตร์ เป็นเทพแห่งการสร้างและการให้พร ที่เรียกว่า "พรหมพร" ถือเป็นเทพเจ้าแห่งความเมตตา<br /><br /><b>พระพรหม ในคติพระพุทธศาสนา</b><br /><br />ในคติพุทธศาสนา พระพรหม เป็นชาวสวรรค์ชั้นสูงขั้นหนึ่งที่สูงกว่าเทวดาทั่วไป เรียกว่า "พรหม" พระพรหมยังอยู่ในกามาวจรภพ มีการวนเวียนว่ายตายเกิด อยู่ในสวรรค์ที่เรียกว่าชั้นพรหม (พรหมภูมิ)<br /><br />พระพรหมแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ พรหมที่มีรูป เรียกว่า "รูปพรหม" มีทั้งหมด 16 ชั้น และพรหมที่ไม่มีรูป เรียกว่า "อรูปพรหม" มีทั้งหมด 4 ชั้น โดยอรูปพรหมจะสูงกว่ารูปพรหม<br /><br />"พระพรหม" ในทางพระพุทธศาสนา เป็น "พระพรหมผู้วิเศษ" ล้วนแต่บุรุษเพศทั้งสิ้น ไม่ต้องกินไม่ต้องบริโภคอาหาร เหมือนสัตว์ในภูมิอื่น ด้วยว่าแช่มชื่นอิ่มเอิบโดยมีฌานสมาบัติเป็นอาหาร จึงไม่ต้องมีการถ่ายคูตรมูถ คืออุจจาระ ปัสสาวะอันลามกเหม็นร้าย สรีระร่างกายหน้าตาแห่งบรรดาพระพรหมนั้น มีสัณฐานกลมเกลี้ยงสวยงามนัก มีรัศมีออกจากกายตัวเลื่อม ประภัสสรรุ่งเรืองกว่ารัศมีพระอาทิตย์ และพระจันทร์ หลายพันเท่า เพียงแต่หัตถ์หนึ่งเล่าอันพระพรหมทั้งหลายเหยียดยื่นออกไปหวังจะให้ส่อง รัศมีไปทั่วห้วงจักรวาลก็ย่อมจักทำได้ อวัยวะร่างกายที่ต่อกัน คือ หัวเข่าก็ดี แขนก็ดี มีสัณฐานกลมเกลี้ยงเรียบงามนัก จักได้เห็นที่ต่อกันนั้นหามิได้ เกศเกล้าแห่งพระพรหมทั้งหลายนั้นงามนัก ปรากฏโดยมากมีศีรษะประดับด้วยชฎา สถิตย์เสวยสุขพรหมสมบัติอยู่ ณ พรหมภูมิที่ตนอุบัติตราบจน กว่าจะสิ้นอายุ ซึ่งเป็นเวลานานแสนนาน<br /><br />(เป็นผู้วิเศษ ที่มีแต่เพศชาย ไม่ต้องกินดื่มอาหารใดๆ เหมือนสัตว์ในภูมิอื่นๆ จึงไม่ต้องมีการขับถ่ายของเสีย พระพรหมมีใบหน้ากลมเกลี้ยง มีแสงจากกายที่ส่องสว่างกว่าแสงพระอาทิตย์ และแสงพระจัทร์เป็นหลายพันเท่า โดยพิจารณาเพียงฝ่ามือข้างเดียวของพระพรหมที่แบออกนั้น ก็สามารถส่องแสงสว่างไปทั่วจักรวาลได้ อวัยวะใดๆที่ต้องมีรอยต่อกัน (เช่น บริเวณแขน ที่มีศอก และรอยพับ เชื่อมระหว่างแขนบน และแขนล่าง) ก็เกลี้ยง เรียบเนียน เส้นผมก็สวยงามมาก ซึ่งโดยมากจะมีชฏาประดับบนศีรษะ และอยู่เสวยสุขในชั้นพรหมของตนเอง จนกว่าจะสิ้นอายุขัย ซึ่งก็เป็นเวลาแสนนาน)<br /><br />พรหมอุบัติ (ในทางพระพุทธศาสนา) พระพรหม เกิดจากท่านผู้มีความเพียรกล้า ทรงไว้ซึ่งปัญญาเกินสามัญชน ปรารถนาจะพ้นจากกิเลสานุสัย เพราะเห็นว่ามีโทษพาให้ ยุ่งนัก ใคร่จักห้ามจิตมิให้ตกอยู่ในอำนาจกิเลส จึงสู้อุตสาหะพยายามบำเพ็ญสมถภาวนา ตามที่ท่านบุรพาจารย์สั่งสอนกันสืบๆ มา บางพวกเป็นชีป่าดาบส บางพวก ทรงพรตเป็นโยคี ฤๅษีในสมัยที่มีพระพุทธศาสนาเกิดขึ้น ในโลก บางพวกก็เป็นพระภิกษุสามเณร ต่างบำเพ็ญสมถภาวนา จนได้สำเร็จฌาน ครั้นถึงกาลกิริยาตายจากมนุษย์โลก จึงตรงไปอุบัติเกิดในพรหมวิมาน ณ พรหมโลก อันเป็นแดนซึ่งมีแต่สุขไม่มีเรื่องกามเข้าไปเกี่ยวข้อง ตามอำนาจฌานที่ได้บรรลุเป็นพระพรหมผู้วิเศษ<br /><br />พระพรหมมีชื่อเรียกอื่นในภาษาไทยเช่น จตุรพักตร์ (4 หน้า), ธาดาบดี (ผู้สร้าง), หงสรถ (มีหงส์เป็นพาหนะ), ปรเมษฐ์ (ผู้สูงสุด) เป็นต้น<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา - รายละเอียดเพิ่มเติม :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%A1" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-5038759712511365614?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-88398355512620828672011-08-07T11:37:00.004+07:002011-08-13T08:01:23.003+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ovnjZHnoBXs/Tj4YTDd874I/AAAAAAAAH4I/I_kqRQY7I0g/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2591.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/-ovnjZHnoBXs/Tj4YTDd874I/AAAAAAAAH4I/I_kqRQY7I0g/s640/%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2591.jpg" width="259" /></a></div><b>พระวิษณุ</b> หรือ พระนารายณ์ เป็น 1 ใน 3 มหาเทพ มีหน้าที่คุ้มครองแลดูแลรักษาทั้ง 3 โลกตามความเชื่อของชาวฮินดู จากคัมภีร์พราหมณ์ รูปร่างลักษณะมีพระวรกายจะมีสีที่เปลี่ยนไปตามยุค ฉลองพระองค์ดั่งกษัตริย์ มีมงกุฎทอง อาภรณ์สีเหลือง มี 4 กร ถือ สังข์ จักร ตรี คทา แต่ที่จะพบเห็นได้บ่อยที่สุดคือถือ จักร์ สังข์ คทา ส่วนอีกกรจะถือ ดอกบัวบ้าง หรือ ไม่ถืออะไรเลยบ้าง (โดยจะอยู่ในลักษณะ"ประทานพร")<br /><br />โดยปรกติ พระวิษณุ จะทรงประทับอยู่ที่เกษียรสมุทร โดยส่วนมากจะทรงบรรทมอยู่บนหลัง อนันตนาคราช โดยมีพระชายาคือ พระลักษมีมหาเทวี คอยฝ้าดูแลปรนิบัติอยู่ข้างๆเสมอ พาหนะของพระวิษณุคือ พญาครุฑ<br /><br />พระวิษณุ มีอีกชื่อหนึ่งว่า "หริ" แปลว่าผู้ดูแลแห่งจักรวาลถือเป็นเทพสูงสุด เพราะทุกอย่างเกิดจาก "หริ" โดย"หริ"ได้แบ่งตนเองออกเป็น 3 คือ<br /><br />พระพรหม มีหน้าที่สร้างและลิขิตสรรพสิ่งทั้งปวงในทั้งสามโลก<br />พระวิษณุ หรือ พระหริ มีหน้าที่ดูแลทั้งสามโลกให้อยู่ในความเรียบร้อย และสมดุล<br />พระศิวะ มีหน้าที่ทำลายสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลายทั้งปวงในโลกทั้งสาม<br /><br /><b>ความเชื่อและคตินิยม</b><br /><br />พระวิษณุ หรือคนไทยมักเรียกว่า พระนารายณ์ มี 4 กร และมีอาวุธอยู่ทั้ง 4 พระหัตถ์ ประกอบด้วย ตรี คทา จักร สังข์ เป็นเทพผู้สร้างโลก เทพผู้ถ่ายทอด สรรพวิชาช่างต่างๆ โดยได้รับพรและ พลังอันศักดิ์สิทธิ์มากมายจากพระอิศวร จึงมีฤทธิ์ไม่แพ้กัน และยังมีความเชื่อว่า ใครบูชาท่านแล้วจะได้รับความคุ้มครอง และมีโชคลาภ แต่จะต้องเป็นคนมีสัจจะ รักษาศีล รวมทั้งเจริญภาวนาเป็นที่ตั้ง<br /><br /><b>คำบูชาพระวิษณุ (นารายณ์)</b> โอม...นะโม นารายณะ นามะ ภะวันตุเม ทุติยัมปิ...นะโม นารายณะ นามะ ภะวันตุเม ตะติยัมปิ...นะโม นารายณะ นามะ ภะวันตุเม ฯ<br /><br /><b>บทอธิฐานขอพร พระนารายณ์</b> โอม...ศานตาการัม ภุชะคะศะยะนัม ปัทมะนาภัมสุ ุเรศัม วิศวาธารัม คะคะนะสะทฤศัม เมฆะวรรณัม ศุภางคัม ลักษมีกานตัม กะมะละนะยะนัม โยคิภีร์ ธยานะคัมมยัม วันเทวิษณุมอภะวะภะยะหะรัม สรรวะโลกัยกานาถัม ฯ<br /><br /><b>บทอธิฐานขอพร พระวิษณุ</b> โอม...สะศางขะจักรัม สะกิริฏะ กุณตะลัม สปิตะวัสตรัม สะระสีรูเหกษณัม สะหาระวักษะสถะละ เกาสตุภะ ศริยัม นะมามิ วิษณุม ศิระสา จตุรภุซัม ฯ<br /><br /><b>บทอธิฐานขอพร พระราม</b> โอม...นีลามพุชะ ศยามะละ โกมะลางคัมสีตา สมา โรปิตะ วามะภาคัม ปาเณา มหาสายะกะ จารุ จาปัม นะมามิ รามัม ระฆุวัมศะ นาถัม ฯ<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา - รายละเอียดเพิ่มเติม :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B8%B8" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-8839835551262082867?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-19282849167580905212011-07-31T08:43:00.000+07:002011-07-31T08:43:05.020+07:00<b>พระอุปคุต หรือ พระบัวเข็ม</b> เป็นนักบวชในพระพุทธศาสนา ถือได้ว่าเป็นพระเถระสำคัญองค์หนึ่งในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ชื่อ "อุปคุต" แปลว่า ผู้คุ้มครองรักษา<br /><br />พระอุปคุตเป็นพระที่เป็นที่นิยมของชาวอินเดีย มอญและชาวไทยทางเหนือ และอีสาน สมัยก่อนพระมอญได้นำพระบัวเข็มมาถวายรัชกาลที่ 4 ในตอนที่พระองค์ทรงผนวชอยู่ แม้รัชกาลที่ 5 ก็ยังทรงกล่าวถึงความเป็นมา ในพระราชนิพนธ์พระราชพิธีสิบสองเดือนด้วย<br /><br />เชื่อกันมาว่า พระอุปคุตมีอิทธิฤทธิ์ปราบพระยามาร มีเรื่องเล่ามาว่า ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 2 หลังพุทธปรินิพพาน ณ นครปาตลีบุตราชธานี (ปัจจุบันคือเมืองปัตนะ ภาคใต้ของประเทศอินเดีย) พระเจ้าอโศกมหาราช ผู้ครองราชสมบัติในขณะนั้น ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง ได้ฉลองสมโภชพระสถูปเจดีย์ทั้งหมดที่พระองค์สร้างอย่างยิ่งใหญ่ ตลอด 7 ปี 7 เดือน 7 วัน แต่ถูกพระยามารมาผจญ ท่านจึงนิมนต์พระอุปคุตไปปราบพระยามารจนพระยามารยอมแพ้ จากนั้นพระอุปคุตก็มีชื่อเสียงในทางปราบมาร ท่านมีอีกชื่อว่า "พระบัวเข็ม"<br /><br />ปัจจุบันยังมีความเชื่อในหมู่ชาวล้านนาว่า พระบัวเข็มหรือพระอุปคุตยังมีชีวิตอยู่ ในทุกวันขึ้น 15 ค่ำที่ตรงกับวันพุธ ชาวล้านนาจะเรียกว่าเป็น "วันเป็งปุ๊ด" พระอุปคุตจะออกบิณฑบาตในร่างเณรน้อย และจะออกมาเวลาเที่ยงคืน ด้วยเหตุนี้จึงเกิดประเพณีตักบาตรกลางคืนขึ้น<br /><br /><br /><b>พระบัวเข็ม หรือ พระอุปคุต</b> ในทางพระเครื่องมีประวัติว่า "พระบัวเข็ม" เดิมเป็นพระพุทธรูปมอญ เข้ามาแพร่หลายในไทยช่วงสมัยรัชกาลที่ 3 โดยพระรามัญได้นำมาถวายท่านวชิรญาณภิกขุ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4) โดยเชื่อในพุทธคุณว่าเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ก่อให้เกิดลาภผล ความมั่งมี ขจัดภยันตราย และมีอิทธิฤทธิ์ในทางขอฝนอีกด้วย<br /><br />ที่ปราจีนบุรี มีผู้พบพระพุทธรูป เป็นพระบัวเข็มที่แกะสลักด้วยไม้ลอยน้ำมา จึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่ วัดใหม่ท่าพาณิชย์ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี<br /><br />ในบางท้องถิ่นล้านนา เชื่อว่า พระอุปคุตจะตะแหลง (แปลงร่าง) เป็น สามเณรน้อย ขึ้นมาบิณฑบาตใน วันเป็งปุ๊ด หรือ เพ็ญพุธ (วันเพ็ญที่ตรงกับวันพุธพอดี) เริ่มตั้งแต่ตีหนึ่งของวันพุธ ผู้คนจึงมักเห็นสามเณรน้อยเดินบิณฑบาตไปตามถนน ทางสี่แพร่งสามแพร่ง ตลอดจนถนนหนทางตามริมน้ำท่าน้ำต่างๆ จนกระทั่ง ตี๋นฟ้ายก หรือแสงเงินแสงทองออกมา จึงเนรมิตกายหายไป<br /><br />เชื่อกันว่า หากผู้ใดมีบุญบารมีได้ใส่บาตรพระอุปคุต มักทำให้ร่ำรวยเงินทอง ปราศจากภัยทั้งปวง มีสมาธิจิตดี ไม่หลงลืม ชีวิตเป็นสุข<br /><b><br /></b><br /><b>ด้วยเหตุนี้ จึงมีผู้สร้าง พระอุปคุต ปางต่างๆ ที่นิยมกันมากได้แก่</b> ปางล้วงบาตร หมายถึง กิ๋นบ่เสี้ยง หรือกินไม่หมด ให้คุณทางทรัพย์สินเนืองนอง มากมาย ร่ำรวย<br /><br />พระอุปคุต ปางห้ามมาร ให้คุณในทางคุ้มครองป้องกันภัยต่างๆ ปางสมาธิ หรือ พระบัวเข็ม ให้คุณในด้านสติปัญญาดี จิตใจผ่องใส ดำเนินชีวิตเป็นสุข ด้วยปัญญาบารมี<br /><br />ด้วยประวัติอันทรงฤทธิ์ดังกล่าว พุทธศาสนิกชนจึงสร้างรูปพระอุปคุตขึ้นบูชา โดยมีความเชื่อว่า จะสามารถปกป้องคุ้มครองภยันตรายต่างๆ อันอาจจะเกิดขึ้น<br /><br />ดังจะเห็นได้ว่า ในปัจจุบัน เมื่อจะจัดงานพิธีสำคัญต่างๆ ขึ้น มักจะมี พิธีอธิษฐานบูชาพระอุปคุต เป็นเบื้องต้น เพื่อให้ช่วยคุ้มครองให้งานนั้นๆ สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี<br /><br />รูปลักษณะของพระอุปคุต ที่เป็นรูปเคารพโดยทั่วไป มักทำเป็นรูปองค์พระนั่งอยู่ภายในหอยสังข์ มีขนาดศีรษะค่อนข้างใหญ่ เน้นส่วนคิ้ว ตา จมูกให้เห็นชัดเจน และเนื่องจากที่อาศัยจำพรรษาของพระอุปคุตอยู่ ในปราสาทแก้วกลางมหาสมุทร จึงมักทำรูปสัตว์น้ำเป็นสัญลักษณ์ประกอบอยู่ด้วยเสมอ<br /><br /><br /><b>คติความเชื่อเกี่ยวกับพุทธคุณ</b> ของผู้ที่บูชา พระอุปคุต เชื่อว่า มีพุทธโดดเด่นด้านโชคลาภ และคุ้มกันภัยภิบัติอันตรายทั้งปวง วิธีสวดขอลาภ ให้จุดธูปเทียนบูชา พร้อมกับดอกไม้หอม เครื่องหอม น้ำหอมต่างๆ เทหยดใส่ในขันน้ำมนต์ ณ ที่บูชาพระ ในร้านค้าขาย หรืออาคารสำนักงาน แล้วอธิษฐานขอให้กลิ่นควันธูปเทียน ลมพัดไปทางไหน ขอให้ดลใจผู้คนเข้ามาอุดหนุนตลอด ขอให้ดำเนินกิจการด้วยความราบรื่น มีความสำเร็จสมปรารถนาทุกประการ<br /><br />เมื่ออธิษฐานจุดธูปเทียนบูชาแล้ว ให้สวดนะโม ๓ จบ และสวดคำบูชาขอลาภพระอุปคุต ๑ จบ แล้วทำน้ำมนต์สวดด้วยคำบูชาขอลาภพระมหาอุปคุต อีก ๑ จบ เสร็จแล้ว เอาน้ำมนต์ประพรมร้านค้า และสินค้าในร้านค้า หรือทำธุรกิจ ให้เอาน้ำมนต์ประพรมภายในสำนักงาน และอุปกรณ์ต่างๆ ที่เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ ในการทำธุรกิจนั้นทั้งหมด<br /><br /><b>คำบูชาขอลาภพระอุปคุต</b><br /><br />นะโม ๓ จบ<br />มหาอุปคุตโต จะมหาลาโภ พุทโธลาภัง สัพเพชะนา พะหูชะนา ราชาปุริโส อิถีโยมานัง นะโมโจรา เมตตาจิตตัง เอหิจิตติจิตตัง ปิยังมะมะ สะเทวะกัง สะพรหมมะกัง มะนุสสานัง สัพพะลาภัง ภะวันตุเม ฯ เอหิจิตติ จิตตังพันธะนัง อุปะคุตะ จะมหาเถโร พุทธะสาวะกะ อานุภาเวนะ มาระวิชะยะ นิระภะยะ เตชะปุญณะตา จะเทวะตานัมปิ มะนุสสานันปิ เอหิจิตตัง ปิยังมะมะ อิมังกายะ พันธะนัง อะทิถามิ ปะอัยยิสสุตัง อุปัจสะอิ ฯ<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%95" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.amulet.in.th/forums/view_topic.php?t=993" rel="nofollow" target="”_blank“">www.amulet.in.th</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-1928284916758090521?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-22356045543777763312011-07-17T22:22:00.000+07:002011-07-17T22:22:25.655+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗. สัปปาณกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๙ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ </span><br /><br />[๖๖๙] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถ-<br />*บิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์รู้อยู่ กินร่วมบ้าง อยู่ร่วมบ้าง สำเร็จ<br />การนอนด้วยกันบ้าง กับพระอริฏฐะผู้กล่าวอย่างนั้น ผู้ยังไม่ได้ทำกรรมอันสมควร ยังไม่ได้สละ<br />ทิฏฐินั้น บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์รู้อยู่<br />จึงได้กินร่วมบ้าง อยู่ร่วมบ้าง สำเร็จการนอนด้วยกันบ้าง กับพระอริฏฐะผู้กล่าวอย่างนั้น ผู้ยัง<br />ไม่ได้ทำกรรมอันสมควร ผู้ยังไม่ได้สละทิฏฐินั้นเล่า ...<br /><b>ทรงสอบถาม</b><br />พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอรู้อยู่<br />กินร่วมบ้าง อยู่ร่วมบ้าง สำเร็จการนอนด้วยกันบ้าง กับอริฏฐะผู้กล่าวอย่างนั้น ผู้ยังไม่ได้ทำ<br />กรรมอันสมควร ผู้ยังไม่ได้สละทิฏฐินั้น จริงหรือ?<br />พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า.<br /><b>ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท</b><br />พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉนพวกเธอรู้อยู่ จึงได้กิน<br />ร่วมบ้างอยู่ร่วมบ้าง สำเร็จการนอนด้วยกันบ้าง กับอริฏฐกะผู้กล่าวอย่างนั้น ผู้ยังไม่ได้ทำกรรม<br />อันสมควรผู้ยังไม่ได้สละทิฏฐินั้นเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใส<br />ของชุมชน ที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๑๘. ๙. อนึ่ง ภิกษุใด รู้อยู่ กินร่วมก็ดี อยู่ร่วมก็ดี สำเร็จการนอนด้วย<br />กันก็ดี กับภิกษุผู้กล่าวอย่างนั้น ยังไม่ได้ทำกรรมอันสมควร ยังไม่ได้สละทิฏฐินั้น<br />เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๗๐] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรง<br />ประสงค์ในอรรถนี้.<br />ที่ชื่อว่า รู้อยู่ คือรู้เอง หรือคนอื่นบอกแก่เธอ หรือเจ้าตัวบอก.<br />บทว่า ผู้กล่าวอย่างนั้น คือ ผู้กล่าวอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาค<br />ทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่า เป็นธรรมทำอันตรายอย่างไร ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำ-<br />*อันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่.<br />ที่ชื่อว่า ยังไม่ได้ทำกรรมอันสมควร คือ เป็นผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว สงฆ์ยังไม่ได้<br />เรียกเข้าหมู่<br />คำว่า กับ ... ยังไม่ได้สละทิฏฐินั้น คือ กับ ... ยังไม่สละทิฏฐิที่ถือนั้น.<br />บทว่า กินร่วมก็ดี อธิบายว่า ที่ชื่อว่ากินร่วม หมายถึงการคบหา มี ๒ อย่าง คบหากัน<br />ในทางอามิส ๑ คบหากันในทางธรรม ๑<br />ที่ชื่อว่า คบหากันในทางอามิส คือ ให้อามิสก็ดี รับอามิสก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />ที่ชื่อว่า คบหากันในทางธรรม คือ บอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรม.<br />ภิกษุบอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรมโดยบท ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุกๆ บท.<br />ภิกษุบอกธรรมให้ หรือขอเรียนธรรมโดยอักขระ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุกๆ อักขระ.<br />บทว่า อยู่ร่วมก็ดี ความว่า ทำอุโบสถก็ดี ปวารณาก็ดี สังฆกรรมก็ดี ร่วมกับภิกษุ<br />ผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />คำว่า สำเร็จการนอนด้วยกันก็ดี อธิบายว่า ในที่มีหลังคาเดียวกัน เมื่อภิกษุผู้ถูกสงฆ์<br />ยกวัตรนอนแล้ว ภิกษุจึงนอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ เมื่อภิกษุนอนแล้ว ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร<br />จึงนอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ หรือนอนทั้ง ๒ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ลุกขึ้นแล้วนอนซ้ำอีก<br />ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br />[๖๗๑] ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว ภิกษุสำคัญว่าถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว กินร่วมก็ดี<br />อยู่ร่วมก็ดี สำเร็จการนอนด้วยกันก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว ภิกษุยังสงสัยอยู่ กินร่วมก็ดี อยู่ร่วมก็ดี สำเร็จการนอน<br />ด้วยกันก็ดี ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว ภิกษุสำคัญว่ามิใช่ผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร กินร่วมก็ดี อยู่ร่วมก็ดี<br />สำเร็จการนอนด้วยกันก็ดี ไม่ต้องอาบัติ.<br />ไม่ใช่ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ภิกษุสำคัญว่าถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ไม่ใช่ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ภิกษุยังสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />ไม่ใช่ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ภิกษุสำคัญว่าไม่ใช่ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ... ไม่ต้องอาบัติ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๗๒] ภิกษุรู้ว่าไม่ใช่ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ๑ ภิกษุรู้ว่าภิกษุถูกสงฆ์ยกวัตร แต่สงฆ์<br />เรียกเข้าหมู่แล้ว ๑ ภิกษุรู้ว่าภิกษุถูกสงฆ์ยกวัตรแล้ว แต่สละทิฏฐินั้นแล้ว ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑<br />ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๙ จบ.</b><br />----------------------------------------------------- <br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13118&amp;Z=13180" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=13118&amp;Z=13180</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-2235604554377776331?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-70539147813550601132011-07-10T00:15:00.002+07:002011-07-10T00:20:40.091+07:00เมื่อวันที่ 16 มิ.ย. ที่ผ่านมา พระอาจารย์หรีด ได้เดินทางไปร่วมพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์บุญญาภิรัติ พร้อมทำพิธีพิธีเปิดหีบที่ใช้ใส่ครกในตำนาน รวมทั้งพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลของหลวงปู่ทิม จึงได้นำรูปภาพจากเว็บไซด์ <b>Timpirus.com</b> มาฝากกันครับ สามารถอ่านรายละเอียด หรือดูรูปภาพเพิ่มเติมได้ครับ ไปชมภาพกันเลยครับ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zVYA4_1jkYY/ThiK5l2CpcI/AAAAAAAAH0Y/Dv5UNHcnYhQ/s1600/001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-zVYA4_1jkYY/ThiK5l2CpcI/AAAAAAAAH0Y/Dv5UNHcnYhQ/s400/001.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-yfFMt4pSsq8/ThiK6jLCZPI/AAAAAAAAH0c/Jz3NT07zWwY/s1600/005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-yfFMt4pSsq8/ThiK6jLCZPI/AAAAAAAAH0c/Jz3NT07zWwY/s400/005.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-26H41zH3jh4/ThiK6yFIyTI/AAAAAAAAH0g/p0o8tvdqAFg/s1600/003.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-26H41zH3jh4/ThiK6yFIyTI/AAAAAAAAH0g/p0o8tvdqAFg/s400/003.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Cg96WIEQR4k/ThiK7WFtfBI/AAAAAAAAH0k/Xh1JMIsgwiI/s1600/006.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-Cg96WIEQR4k/ThiK7WFtfBI/AAAAAAAAH0k/Xh1JMIsgwiI/s400/006.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-I3sMr_UV3YQ/ThiK65L-WmI/AAAAAAAAH0o/LALdmTi5zq8/s1600/004.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-I3sMr_UV3YQ/ThiK65L-WmI/AAAAAAAAH0o/LALdmTi5zq8/s400/004.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-I3U0BxcRnsY/ThiK7sYbAbI/AAAAAAAAH0s/0dE_G1I6js0/s1600/007.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-I3U0BxcRnsY/ThiK7sYbAbI/AAAAAAAAH0s/0dE_G1I6js0/s400/007.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-02MNwvi3K_w/ThiK70A_0EI/AAAAAAAAH0w/gqUW61AdYJc/s1600/100.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-02MNwvi3K_w/ThiK70A_0EI/AAAAAAAAH0w/gqUW61AdYJc/s400/100.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EJvJnX_WeKc/ThiK8avjGII/AAAAAAAAH00/Ki1uZ3i1RQg/s1600/102.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-EJvJnX_WeKc/ThiK8avjGII/AAAAAAAAH00/Ki1uZ3i1RQg/s400/102.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-i0X6Aa3FTvg/ThiK8A5IbTI/AAAAAAAAH04/BNK5vE8KOVo/s1600/101.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-i0X6Aa3FTvg/ThiK8A5IbTI/AAAAAAAAH04/BNK5vE8KOVo/s400/101.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8r6sCXvHsuc/ThiK8lTl_xI/AAAAAAAAH08/rFogQcsrfmk/s1600/103.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-8r6sCXvHsuc/ThiK8lTl_xI/AAAAAAAAH08/rFogQcsrfmk/s400/103.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-e1JTGFnm6-M/ThiK9VMfPPI/AAAAAAAAH1A/pfFCtP52pag/s1600/200.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-e1JTGFnm6-M/ThiK9VMfPPI/AAAAAAAAH1A/pfFCtP52pag/s400/200.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-gKzuFJmhXvM/ThiK9_VACAI/AAAAAAAAH1E/yMntXKr2858/s1600/202.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-gKzuFJmhXvM/ThiK9_VACAI/AAAAAAAAH1E/yMntXKr2858/s400/202.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-O_woyqlgc0s/ThiK99V2FRI/AAAAAAAAH1I/bML3CkZK-Qw/s1600/201.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-O_woyqlgc0s/ThiK99V2FRI/AAAAAAAAH1I/bML3CkZK-Qw/s400/201.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-186jw_nwW3g/ThiK-QUHOUI/AAAAAAAAH1M/2Lh6JtoHinw/s1600/203.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-186jw_nwW3g/ThiK-QUHOUI/AAAAAAAAH1M/2Lh6JtoHinw/s400/203.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-65-craz1Hgo/ThiK-xPUoMI/AAAAAAAAH1Q/hKRA1vgbeyE/s1600/204.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-65-craz1Hgo/ThiK-xPUoMI/AAAAAAAAH1Q/hKRA1vgbeyE/s400/204.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Bqy-dxg6j7I/ThiLAB1D4jI/AAAAAAAAH1U/vWn-XQSmyYA/s1600/205.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-Bqy-dxg6j7I/ThiLAB1D4jI/AAAAAAAAH1U/vWn-XQSmyYA/s400/205.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KAG8E7KfBos/ThiLADgWE6I/AAAAAAAAH1Y/3E4--Q_5eUM/s1600/206.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-KAG8E7KfBos/ThiLADgWE6I/AAAAAAAAH1Y/3E4--Q_5eUM/s400/206.JPG" width="266" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2DkGKmPpGt8/ThiK_843muI/AAAAAAAAH1c/8_lsS5rrhlQ/s1600/207.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-2DkGKmPpGt8/ThiK_843muI/AAAAAAAAH1c/8_lsS5rrhlQ/s400/207.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-urvG2fSmoCs/ThiLAryma0I/AAAAAAAAH1g/LnQfHTvFtQw/s1600/208.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-urvG2fSmoCs/ThiLAryma0I/AAAAAAAAH1g/LnQfHTvFtQw/s400/208.jpg" width="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NVA_ULKLtww/ThiLBOSABQI/AAAAAAAAH1k/n1nnjiYGJ58/s1600/210.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-NVA_ULKLtww/ThiLBOSABQI/AAAAAAAAH1k/n1nnjiYGJ58/s400/210.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-yis5N4KrpEw/ThiLBiba3yI/AAAAAAAAH1o/tsnO2OgMrj8/s1600/211.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-yis5N4KrpEw/ThiLBiba3yI/AAAAAAAAH1o/tsnO2OgMrj8/s400/211.JPG" width="266" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KUosG-2TizY/ThiLBwsBnYI/AAAAAAAAH1s/rpfd9Muwa5g/s1600/209.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-KUosG-2TizY/ThiLBwsBnYI/AAAAAAAAH1s/rpfd9Muwa5g/s400/209.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lwmrxQ_6rk0/ThiLCLTtBMI/AAAAAAAAH1w/LPDRt4ALQXw/s1600/212.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-lwmrxQ_6rk0/ThiLCLTtBMI/AAAAAAAAH1w/LPDRt4ALQXw/s400/212.JPG" width="266" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Up9CpdrH-m8/ThiLCbwxFcI/AAAAAAAAH10/bj4tDZz_lmM/s1600/213.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="273" src="http://3.bp.blogspot.com/-Up9CpdrH-m8/ThiLCbwxFcI/AAAAAAAAH10/bj4tDZz_lmM/s400/213.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ABYGnR06bH4/ThiLCzIlp9I/AAAAAAAAH14/LyiEl2yTV0w/s1600/214.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-ABYGnR06bH4/ThiLCzIlp9I/AAAAAAAAH14/LyiEl2yTV0w/s400/214.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-q8MhY82rdP8/ThiLCwm2QYI/AAAAAAAAH18/oaH-9inWTE8/s1600/215.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-q8MhY82rdP8/ThiLCwm2QYI/AAAAAAAAH18/oaH-9inWTE8/s400/215.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0TXx7nraLsE/ThiLDncGUfI/AAAAAAAAH2A/pMEji_LJQ5s/s1600/216.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-0TXx7nraLsE/ThiLDncGUfI/AAAAAAAAH2A/pMEji_LJQ5s/s400/216.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vYdmiVlYO7I/ThiLEBoIUaI/AAAAAAAAH2E/IlFgM9mU37Y/s1600/217.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-vYdmiVlYO7I/ThiLEBoIUaI/AAAAAAAAH2E/IlFgM9mU37Y/s400/217.JPG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-XlQ5hjW5qmc/ThiLEbZt54I/AAAAAAAAH2I/_EJDm05S5aQ/s1600/218.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-XlQ5hjW5qmc/ThiLEbZt54I/AAAAAAAAH2I/_EJDm05S5aQ/s400/218.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /><span style="font-style: italic;">หมายเหตุ : รูปภาพทั้งหมด ทาง andaman amulet ไม่ได้เป็นเจ้าของภาพ ขอขอบคุณที่มา</span><span style="font-style: italic;">รูปภาพและข้อมูล</span><span style="font-style: italic;">จาก :</span> <a href="http://timpirus.com/forums/index.php?board=6.0" rel="nofollow" target="”_blank“">Timpirus.com</a> <i>รวมทั้งเจ้าของภาพที่เป็นผู้ถ่ายภาพครับ</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-7053914781355060113?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-39620980927464078132011-06-30T22:42:00.000+07:002011-06-30T22:42:19.196+07:00ศีลทุกประเภทที่บุคคลรักษาด้วยจิตศรัทธา จะด้วยการสมาทาน หรือการงดเว้นเฉพาะหน้าก็ตาม ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความเจริญแผ่ไพศาลมาก เพราะศีลนั้น สามารถสร้างสวรรค์ สร้างความเสมอภาค และสร้างความปลอดภัยให้แก่มนุษย์ได้<br /><br /><b>๑. ศีลสร้างสวรรค์แก่มนุษย์</b><br /><br />ศีลนั้น สามารถสร้างสวรรค์แก่มนุษย์ได้ ดังที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสแก่นางวิสาขา ในวิสาขาสูตร อัฏฐกนิบาต อังคุตตรนิกาย ว่า<br /><br />ดูก่อนวิสาขา อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ อันบุคคลเข้าจำแล้ว ย่อมมีอานิสงส์มาก มีผลมาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความเจริญแผ่ไพศาลมาก ดูก่อนวิสาขา การที่สตรี หรือบุรุษบางคนในโลกนี้ เข้าจำอุโบสถอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ หลังจากเขาแตกกายทำลายขันธ์แล้ว พึงได้อยู่ร่วมกับชาวสวรรค์ชั้นจาตุมมหาราชิกา ชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัสดี ข้อนั้นย่อมเป็นไปได้แน่นอน<br /><br /><b>๒. ศีลนั้นสร้างความเสมอภาคแก่มนุษย์ได้</b><br /><br />ศีลนั้นสร้างความเสมอภาคแก่มนุษย์ได้ ดังที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสกับอุบาสกชื่อว่า วาเสฎฐะ ในอัฏฐกนิบาต อังคุตตรนิกาย ว่า<br /><br />ดูก่อนวาเสฏฐะ แม้ถ้ากษัตริย์ทั้งหลาย พราหมณ์ทั้งหลาย แพศย์ทั้งหลาย และศูทรทั้งหลาย พึงเข้าจำอุโบสถศีลอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ การเข้าจำนั้น พึงเป็นไปเพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข แก่กษัตริย์ แก่พราหมณ์ แก่แพศย์ และแก่ศูทรทั้งหลายเหล่านั้น ชั่วกาลนาน<br /><br /><b>๓. ศีลสร้างความปลอดภัยแก่มนุษย์</b><br /><br />ศีลนั้นสร้างความปลอดภัยแก่มนุษย์ได้ ดังที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ ในอภิสันทสูตร ในอัฎฐกนิบาต อังคุตตรนิกาย มีใจความว่า<br /><br />ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกในศาสนานี้ ละปาณาติบาต เป็นผู้เว้นจากปาณาติบาต ละอทินนาทาน เป็นผู้เว้นขาดจากอทินนาทาน ละกาเมสุมิจฉาจาร เป็นผู้เว้นขาดจากกาเมสุมิจฉาจาร ละมุสาวาท เป็นผู้เว้นขาดจากมุสาวาท ละสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน เป็นผู้เว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน ชื่อว่า เขาได้ให้ความไม่มีภัย ความไม่มีเวร และความไม่เบียดเบียน แก่สัตว์ทั้งหลาย หาประมาณมิได้ ตัวเขาเองก็ย่อมมีส่วน (ได้รับ) ความไม่มีภัย ความไม่มีเวร และความไม่ถูกเบียดเบียนด้วย<br /><br />ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทานทั้งห้านี้ เป็นมหาทาน รู้กันว่าเป็นเลิศ (กว่าทานทั้งหลาย) รู้กันมานาน รู้กันว่าเป็นวงศ์ (ของอริยะ) เป็นของเก่า อันสมณพราหมณ์ผู้เป็นวิญญูชนไม่คัดค้านไม่ลบล้าง<br /><br />อนึ่ง แม้บุคคลผู้อำนวยความสะดวก และให้การสนับสนุนผู้รักษาศีล ด้วยการให้อาหารเป็นต้น ก็ย่อมได้ผล ได้อานิสงส์ ได้ความรุ่งเรือง และความเจริญแผ่ไพศาลมากเช่นเดียวกัน ดังเรื่องของปุโรหิตคนหนึ่ง<br /><br />เล่ากันมาว่า ในอดีตกาล พระโพธสัตว์ ได้เป็นพระเจ้ากรุงพาราณสี เป็นผู้ไม่ประมาทในการบริจาคทาน รักษาศีล และอุโบสถกรรม ทรงชักชวนอำมาตย์เป็นต้น ให้บำเพ็ญกุศลเช่นนั้น คนทั้งหมดได้ทำตาม แต่มีปุโรหิตอยู่คนหนึ่งที่ทรงตั้งไว้ในตำแหน่งผู้พิพากษา เป็นผู้หากินบนหลังคน ด้วยการกินสินบน จึงไม่สมาทานศีล<br /><br />ในวันอุโบสถวันหนึ่ง ตอนกลางวัน เขารับสินบนทำคดีโกงแล้วไปเฝ้าพระราชา ถูกตรัสถามว่า อาจารย์ ท่านก็รักษาอุโบสถด้วยหรือ จึงทูลเท็จว่า พระพุทธเจ้าข้า แล้วถวายบังคมลากลับไป อำมาตย์คนหนึ่งท้วงเขาว่า ท่านไม่ได้รักษาอุโบสถมิใช่หรือ เขาพูดว่า เราบริโภคอาหารในเวลาเท่านั้นไปบ้านแล้ว บ้วนปาก อธิษฐานอุโบสถตอนเย็น จักรักษาศีลตอนกลางคืน เมื่อเป็นเช่นนี้ อุโบสถกรรมกึ่งหนึ่งจักมีแก่เรา ครั้นไปถึงเรือนแล้ว ได้ทำอย่างนั้น<br /><br />ในวันอุโบสถอีกวันหนึ่ง สตรีผู้หนึ่งคิดว่า จะต้องรักษาอุโบสถกรรมให้ได้ เมื่อเวลาใกล้เข้ามา จึงเริ่มจะบ้วนปาก เขารู้ว่าสตรีนั้น เป็นผู้รักษาอุโบสถ จึงให้ผลมะม่วงแก่เธอ ความดีของเขามีเพียงเท่านี้ ครั้นเขาสิ้นชีวิต ได้เกิดเป็นเวมานิกเปรต ห้อมล้อมด้วยนางเทพกัญญามากมาย เขาเสวยสมบัติเฉพาะในเวลากลางคืน ส่วนกลางวัน ต้องเข้าไปอยู่ในป่ามะม่วง อัตภาพอันเป็นทิพย์หายไป มีร่างกายที่น่าเกลียด ถูกไฟไหม้ลุกโชนทั้งตัว มือของเขามีนิ้วข้างละนิ้ว เล็บนิ้วมือขนาดเท่าจอบเล่มใหญ่ ๆ เขาเอาเล็บมือทั้งสองนั้นกรีดเนื้อหลังของตนควักออกมากิน ได้รับความเจ็บปวด ร้องลั่นป่า ได้รับทุกขเวทนาแสนสาหัส เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ร่างกายนั้นก็หายไป กายอันเป็นทิพย์เกิดขึ้นแทน กลับสู่วิมานดังเดิม<br /><br />เขาได้ทิพยวิมานอันน่ารื่นรมย์ เพราะผลแห่งการให้ผลมะม่วงแก่หญิงผู้รักษาอุโบสถ<br />เขาควักเนื้อหลังของตนเองออกมากิน เพราะผลแห่งการรับสินบนและตัดสินคดีโกง<br />เขามียศใหญ่ ไปที่ไหนมีนางเทพกัญญาห้อมล้อม เพราะผลแห่งการรักษาอุโบสถกรรมกึ่งหนึ่ง<br /><br />ศีล สร้างสวรรค์ให้แก่มนุษย์ สร้างความเสมอภาคให้แก่มนุษย์ สร้างความปลอดภัยให้แก่มนุษย์ และให้สมบัติที่น่าปรารถนาแก่มนุษย์ ตามที่กล่าวมา จึงควรรักษาศีลให้ดี มิให้ขาด มิให้ด่างพร้อย ดังพรรณนามา ฉะนี้<br /><br /><b>อีกนัยหนึ่ง อานิสงส์ของการรักษาอุโบสถศีลสามารถแบ่งออกเป็น ๕ ข้อ คือ</b><br /><br />๑. ย่อมได้รับโภคทรัพย์ใหญ่ เพราะความไม่ประมาทเป็นเหตุ<br /><br />๒. เกียรติศัพท์อันงามของผู้มีศีล ย่อมฟุ้งขจรไปไกล<br /><br />๓. ผู้มีศีลเข้าไปสู่สมาคมใดๆ ย่อมเข้าไปอย่างองอาจไม่เก้อเขิน<br /><br />๔. ผู้มีศีลย่อมไม่หลงทำกาละ คือ ไม่หลงเผลอสติในเวลาตาย<br /><br />๕. ผู้มีศีล ตายแล้วย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ เข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทพ<br /><br />นอกจากนี้ ศีล ยังเป็นบาทเบื้องต้นแห่งสมาธิ ทำให้ใกล้ต่อมรรคผลนิพพาน ดังนั้นคนที่ตั้งใจรักษาศีลได้บริสุทธิ์ก็จะมีผลต่อ<br />การนั่งสมาธิไปด้วย ดังนั้น พุทธศาสนิกชนที่ดีก็ควรที่จะตั้งใจรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ทั้งยังต้องเป็นกัลยาณมิตรชักชวนคนรอบข้างมาสั่งสมบุญใหญ่ ที่เกิดจากการรักษาอุโบสถศีล เพื่อฟื้นฟูวัฒนธรรมชาวพุทธให้แข็งแรงยิ่งขึ้นไป<br /><br />บุคคลแม้จะงดงามด้วยเครื่องประดับอันมีค่า ก็ยังไม่งามเท่าผู้มีศีลเป็นอาภรณ์ ผู้มีศีลย่อมติเตียนตนเองไม่ได้ เมื่อพิจารณาถึงศีลที่บริสุทธิ์ ย่อมเกิดปีติทุกเมื่อ<br /><br />ศีลจึงเป็นรากฐานแห่งความดีทุกอย่างและกำจัดความชั่วทั้งปวง<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.gongtham.net/my_data/luksut/winai_too/5vin_012.html" rel="nofollow" target="”_blank“">www.gongtham.net</a> <b>,</b> <a href="http://dhammataan.wordpress.com/2009/12/09/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B5%E0%B8%A5/" rel="nofollow" target="”_blank“">dhammataan.wordpress.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-3962098092746407813?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-1282540805952817912011-06-25T22:40:00.001+07:002011-06-25T22:40:43.345+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nPWDyEZ7ap4/TgYBY-SexbI/AAAAAAAAHzo/QmfXa3PnZBc/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2589.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://2.bp.blogspot.com/-nPWDyEZ7ap4/TgYBY-SexbI/AAAAAAAAHzo/QmfXa3PnZBc/s400/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2589.jpg" width="360" /></a></div>เบี้ยก็คือ เปลือกหอยที่พ่อค้าชาวอาหรับและเปอร์เซียโบราณที่ค้าขายแถบชายฝั่งทะเล นำเข้ามายังดินแดนสุวรรณภูมิ<br /><br />เนื่อง จากเปลือกหอยดังกล่าวมีความสวยงามและคงทน ในระยะแรกจึงถูกนำมาใช้เป็นเครื่องประดับ โดยนำมาจากหมู่เกาะมัลดีฟ และมีบางส่วนมาจากฟิลิปปินส์ ด้วย "หอยเบี้ย" เป็นสิ่งหายากและสวยงามพ่อค้าชาวต่างชาติจึงหามาแลกข้าวของสินค้าจนนิยมใช้ กันเป็น "เงินตรา"<br /><br />ในคติความเชื่อของศาสนาพราหมณ์ที่เจริญในยุค พระ เวทและยุคมหากาพย์เรื่อยมา นั้น ได้ให้ความสำคัญกับ "หอยทะเล" โดยกล่าวถึงสังข์อสูรที่ลักลอบกลืนคัมภีร์พระเวทของพระพรหมลงไป ร้อนถึงพระนารายณ์ต้องตามมาล้วงคัมภีร์จากท้องหอยสังข์ จึงบังเกิดเป็นร่องพระดัชนีจากพระหัตถ์ขององค์นารายณ์บริเวณร่องส่วนท้อง<br /><br />พราหมณ์ อินเดียจึงเคารพและนำ "หอยสังข์" ที่มีต้นกำเนิดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียมาประกอบพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย นับถือว่าเคยเป็นที่สถิตแห่งคัมภีร์พระเวท และมีรอยพระ หัตถ์พระนารายณ์ปรากฏอยู่<br /><br />นอกจากนี้ หอยทะเลที่เรียกว่า "เบี้ย" ยังได้รับความเคารพจากพวกพราหมณ์ในฐานะสัญลักษณ์แห่ง "ศักติ" อันเป็นลัทธิที่บูชาเทวสตรี เช่น พระลักษมี พระอุมา พระสรัสวตี เรียกกันว่า "ภควจั่น" ซึ่งมาจาก ภควดี หมายถึง อิตถีเพศที่ควรเคารพบูชา ลักษณะของหอยเบี้ยนั้นพจนานุกรมของมติชนกล่าวถึงว่า เป็นหอยทะเลกาบเดี่ยว เปลือกแข็ง หลังอูมนูน ส่วนท้องแบนเป็นช่อง ปรากฏรอยขยักคล้ายฟันเล็กๆ บ้างรู้จักกันในชื่อ หอยจั่นหรือหอยจักจั่น และหอยพลู<br /><br />สมัยก่อน เมื่อเบี้ยถูกนำมาใช้เป็นเงินตรา "เบี้ย" จึงมีความสำคัญและผูกพันกับคติความเชื่อว่าเป็นสิ่งที่สามารถใช้แก้บนต่อ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ เทวาอารักษ์ ตลอดจนผีสางนางไม้ได้ เช่น ในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผนได้กล่าวถึงตอนนาง เทพทองจะคลอดขุนช้างว่า "บ้างก็เสกมงคลปลายข้าวสาร เอาเบี้ยบนลนลานเหน็บฝาเกลื่อน" ดังนั้น คำว่า "เบี้ยแก้" เดิมจึงมาจากคำว่า "เบี้ยแก้บน" เนื่องจากใช้เป็นเงินบนบานศาลกล่าวและเกิดสัมฤทธิผลความหมายจึงพ่วงการแก้ไข จากร้ายให้กลายเป็นดี จึงมีอานุภาพทางแก้กันสิ่งอาถรรพ์ที่จะให้โทษ และทำให้เกิดความเป็นสิริมงคลแก่ตน<br /><br />โบราณาจารย์จะทำเบี้ยแก้โดยนำหอย เบี้ยมาบรรจุปรอท แล้วอุดด้วยชันโรง หุ้มด้วยแผ่นตะกั่วหรือผ้า แล้วนำมาถักด้วยเชือกทารักหรือยางมะขวิด ผ่านการปลุกเสกกำกับ ใช้ผูกเอวหรือห้อยคอ แก้คุณไสยโดยการแช่น้ำมนต์ดื่ม อาบ<br /><br />"ปรอท" คือ แร่ธาตุชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติมีความหนักแต่เป็นของเหลว มวลของปรอทจะแน่นหนามากถึงขนาดลอยธาตุอย่างอื่นบนปรอทได้ และเปลี่ยนแปลงตามอุณหภูมิ แต่ก่อนจะใช้ปรอทในการแยกธาตุให้บริสุทธิ์ ดังนั้นคุณสมบัติอย่างหนึ่งของปรอทก็คือ การแยกสิ่งที่แปลกปลอมให้ออกไปให้พ้นไป และยังใช้ในการรักษาโรคต่างๆ อีกด้วย คนโบราณจะโปรยปรอทไว้รอบๆ บ้าน เพื่อไล่ธาตุที่แปลกปลอม และเสนียดจัญไร<br /><br />ส่วน "ชันโรง" นั้น คือรังของสัตว์มีปีกอยู่ในตระกูลผึ้งแต่ตัวมีขนาดเล็ก จะถ่ายมูลทำรังตามต้นไม้ กิ่งไม้ และใต้ดินทำนองปลวก มีลักษณะเหนียวคล้ายชัน สีน้ำตาลเข้ม นับเป็นวัสดุอาถรรพ์ที่นำมาใช้อุดไม่ให้ปรอทหนีออกจากตัวเบี้ย บางสำนักก็ใช้อุดใต้ฐานพระเมื่อบรรจุเม็ดกริ่ง แผ่นยันต์ หรือ พุทธาคมต่างๆ<br /><br />เบี้ย แก้ เมื่อเขย่าจะดังขลุกๆ อันเป็นเสียงปรอทที่กรอกเข้าไปในตัวเบี้ยกลิ้งไปกลิ้งมา เนื่องจากสามารถหดและขยายตัวตามอุณหภูมิ หากเขย่าเบี้ยแก้ตอนอากาศร้อนจะไม่ค่อยได้ยินเสียงเพราะปรอทจะขยายตัว แต่ถ้าอากาศเย็นจะมีพื้นที่ว่างในตัวเบี้ยมากกว่า เสียงจะดังฟังชัด<br /><br />เกจิ อาจารย์ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือทางด้านการทำ "เบี้ยแก้" ได้แก่ หลวงปู่รอด วัดนายโรง บางกอกน้อย กทม., พระพุทธวิถีนายก(บุญ ขันธโชติ) หรือหลวงปู่บุญ หลวงปู่ทอง หลวงปู่เพิ่ม หลวงปู่เจือ วัดกลางบางแก้ว นครชัยศรี นครปฐม, หลวงปู่แขก วัดบางบำหรุ กทม., หลวงพ่อซำ อินทสุวัณโณ วัดตลาดใหม่ ฯลฯ<br /><br />แต่ ละสำนักล้วนแล้วแต่มีกรรมวิธีการจัดสร้างเบี้ยแก้ตามสูตรโบราณ และมีพุทธคุณเป็นที่ประจักษ์แก้ไขสิ่งเลวร้ายให้กลายเป็นดีสมดังชื่อจริงๆ<br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TUROaWRXUXdOak14TURVMU5BPT0=&amp;sectionid=TURNd053PT0=&amp;day=TWpBeE1TMHdOUzB6TVE9PQ==" rel="nofollow" target="”_blank“">คอลัมน์ พันธุ์แท้พระเครื่อง<br />ราม วัชรประดิษฐ์</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-128254080595281791?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-87711208160502770282011-06-19T10:16:00.003+07:002011-06-19T10:20:37.105+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6HcSCefzmVI/S8NBf50KYDI/AAAAAAAAGd8/sANLiiNI1JY/s1600/%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594+2.5+%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5+53-9.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://2.bp.blogspot.com/-6HcSCefzmVI/S8NBf50KYDI/AAAAAAAAGd8/sANLiiNI1JY/s320/%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594+2.5+%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5+53-9.JPG" width="320" /></a></div><b>" ตะกรุด "</b> เป็นหนึ่งในเครื่องรางของขลังที่ผูกพันกับคติความเชื่อในสังคมไทยมาช้านาน โดยเฉพาะในการรบทัพจับศึกเข้าสู่สนามรณรงค์สงคราม พระ บรมรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่ประทับนั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ในมหาวิทยาลัยนเรศวร จ.พิษณุโลก ที่พระรูปขององค์สมเด็จฯ ท่านคล้องไว้ด้วยตะกรุดดอกใหญ่ เรียงเป็นแนวยาวพาดพระอังสะ ในลักษณาการเฉียงลงถึงบั้นพระองค์ มีสายตะกรุด ๑๖ ดอก คล้องเป็นแนวยาวทั้งด้านหน้าและด้านหลัง โบราณเรียกกันว่า "ตะกรุดโสฬส" พระองค์ท่านสะพาย ๒ เส้น เป็นหนึ่งในความนิยมประเภทเครื่องรางของพระเกจิอาจารย์แต่ละยุคสมัยคงไว้ ซึ่งความเข้มขลัง ศักดิ์สิทธิ์ ดีในทางแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี ป้องกันภยันตราย ภัยพิบัติทั้งปวง รวมทั้งด้านเมตตามหานิยม ค้าขาย โชคลาภ กลับดวง พลิกชะตา เลื่อนยศ ร้ายกลายเป็นดี<br /><br />บรรดาเกจิอาจารย์ผู้ทรงคุณวิเศษนิยมสร้าง ตะกรุด เพื่อป้องกันอันตรายและ ตะกรุด ก็ มีพัฒนาการเรื่อยมาจากดอกใหญ่หนาสำหรับการออกศึกสงคราม ก็ค่อยๆ ลดขนาดลง หรือใช้วัสดุประเภทไม้สร้าง บางทีก็จัดทำเป็นดอกเล็กๆ ในลักษณะเครื่องรางติดตัวหรือสามารถตอกฝังเข้าไปในร่างกายได้<br /><br />ตะกรุด ถือเป็นเครื่องรางของขลังชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะบ้าง อโลหะบ้าง เช่นแผ่นตะกั่ว แผ่นเงิน แผ่นทอง หรือทองแดง บางครั้งก็ใช้ไม้ไผ่ หรือกระดูกสัตว์ก็มี เมื่อได้วัสดุตามต้องการแล้ว ก็จะทำการลงอักขระ หรือผูกเป็นยันต์ โดยส่วนใหญ่จะเป็นบทสรรเสริญพุทธคุณ มีความเชื่อที่ว่า ตะกรุดสามารถคุ้มครองผู้ครอบครอง หรือสร้างความมีเสน่ห์เมตตาให้แก่ผู้พบเห็นได้<br /><br />ตะกรุด ทำมาจาก วัสดุต่างๆมากมายตามตำราของครูบาอาจารย์แต่ละท่านแต่ที่พบโดยทั่วไปจะเป็น การนำโลหะแผ่นบางๆ อาจจะเป็น ทองคำ เงิน นากตะกั่ว หรือโลหะธาตุผสมอื่นๆ มาลงอักขระเลขยันต์โดยครูบาอาจารย์ ซึ่งจะใช้เหล็กจารเขียนพระคาถาผูกขึ้นเป็นมงคล ก่อนที่จะม้วนให้เป็นแท่งกลม โดยมีช่องว่างตรงแกนกลาง สำหรับร้อยเชือกติดตัวไปไหนต่อไหน อาจนำมาหล่อหลอมรวมกันแล้วทำเป็นตะกรุดหล่อโบราณ ทำจากรางน้ำฝน , ทำจากกาน้ำ , ทำจากใบลาน ตัดเป็นแผ่นก่อนแช่น้ำแล้วนำมาม้วนเป็นทรงกลม , ทำจากหนังสัตว์ เช่น หนังเสือ , หนังหน้าผากเสือ , หนังงู ,หนังเสือดาว ,หนังลูกวัวอ่อนตายในท้องแม่ หรือจากกระดูกสัตว์ ตะกรุดกระดูกช้าง , ตะกรุดจากเขาวัวเผือก หรือจากไม้มงคลต่างๆ เช่น ไม้ไผ่ ซึ่งมีทั้ง ไผ่ตัน และ ไผ่รวก ไม้คูณ ไม้ขนุน ปัจจุบันก็มีรูปแบบใหม่ขึ้นมาโดยทำมาจากปลอกลูกปืน อาศัยนัยยะว่า แม่ไม่ฆ่าลูก แล้วอาจจะถักด้วยเชือก ด้ายมงคล พอกด้วยผงยา จินดามณี แล้วนำไปจุ่มหรือชุบรัก ปิดทอง ตามตำรา<br /><br />ตะกรุดได้ถูกสร้าง โดยอ้างถึงพุทธคุณ ธรรมคุณสังฆคุณ เพราะหากทำวัตถุบูชาเป็นรูปพระพุทธเจ้าแล้ว หากนำไปในสถานที่ต่างๆ เช่น สนามรบ อาจจะไม่บังควร โดยอาศัยตัวอักขระ หรือ เลขยันต์ แสดงความหมายที่แตกต่างกันออกไป ตะกรุด หากเป็นดอกเดียว เราเรียกว่า ตะกรุดโทน หากเป็นสองดอกจะเป็น ตะกรุดแฝด หรือเป็นโลหะ 3 ชนิด ที่เรียกว่า สามกษัตริย์ หาก 16 ดอก เรียกตะกรุดโสฬส<br /><br />ตะกรุดต่างๆส่วนใหญ่ที่เป็นโลหะ จะมีความเชื่อที่แตกแขนงออกไปอีก อาทิเช่น ถ้าเป็นตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางด้าน เมตตา มักจะทำโดยใช้ แผ่นทอง หรือแผ่นเงิน ตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางคงกระพัน จะใช้แผ่นทองแดง ตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางด้านแคล้วคลาด มักจะใช้แผ่นตะกั่ว เป็นต้น<br /><br />ตะกรุด ใช้บูชาอยู่ 2 แบบ คือ ใช้แขวนคอ และอีกแบบใช้คาดเอว โดยดอกตะกรุดจะขนานกันไปในแนวนอน<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tWooCHBZAqs/S8NBl2Rn3zI/AAAAAAAAGeE/eCo7W0QE0Rw/s1600/%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594+2.5+%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5+53-8.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="153" src="http://2.bp.blogspot.com/-tWooCHBZAqs/S8NBl2Rn3zI/AAAAAAAAGeE/eCo7W0QE0Rw/s320/%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2594+2.5+%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%258C%25E0%25B8%25AB%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5+53-8.JPG" width="320" /></a></div><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%94" rel="nofollow" target="”_blank“">จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-8771120816050277028?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-64364763176670418932011-06-12T21:20:00.006+07:002011-06-12T21:23:09.707+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗. สัปปาณกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๘ เรื่องพระอริฏฐะ มิจฉาทิฏฐิ </span><br /><br />[๖๖๒] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้ง มีทิฏฐิ<br />ทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรม<br />เหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่<br />ภิกษุหลายรูปได้ทราบข่าวว่า พระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้ง มีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า<br />เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็น<br />ธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ แล้วพากันเข้าไปหา<br />พระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้ง ถามว่า อาวุโส อริฏฐะ ข่าวว่า ท่านมีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้<br />เกิดขึ้นว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า<br />ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ดังนี้ จริงหรือ?<br />อ. จริงอย่างว่านั้นแล อาวุโสทั้งหลาย ผมรู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว<br />โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่.<br />ภิ. อาวุโส อริฏฐะ ท่านอย่าได้ว่าอย่างนั้น ท่านอย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค การกล่าว<br />ตู่พระผู้มีพระภาคไม่ดีแน่ พระผู้มีพระภาคไม่ได้ตรัสอย่างนั้นเลย ธรรมอันทำอันตรายพระผู้มี-<br />*พระภาคตรัสไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง<br />กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า มีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก โทษใน<br />กามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า เปรียบเหมือนร่างกระดูก มีทุกข์<br />มาก มีความคับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า<br />เปรียบเหมือนชิ้นเนื้อ ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนคบหญ้า ... กามทั้งหลาย<br />พระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนหลุมถ่านเพลิง ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า<br />เปรียบเหมือนความฝัน ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนของยืม ... กาม-<br />*ทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนผลไม้ ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า เปรียบ<br />เหมือนเขียงสำหรับสับเนื้อ ... กามทั้งหลายพระผู้มีพระภาคตรัสว่า เปรียบเหมือนแหลนหลาว ...<br />กามทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคตรัสว่าเปรียบเหมือนศีรษะงู มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก โทษ<br />ในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก.<br />พระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้ง แม้อันภิกษุเหล่านั้นว่ากล่าวอยู่อย่างนี้ก็ยังยึดถือ<br />ทิฏฐิเห็นปานนั้นอยู่ ด้วยความยึดมั่นอย่างเดิม ซ้ำยังกล่าวยืนยันว่า ผมกล่าวอย่างนั้นจริง<br />อาวุโสทั้งหลาย ผมรู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า<br />ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ดังนี้.<br />เมื่อภิกษุเหล่านั้น ไม่อาจเปลื้องพระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้งจากทิฏฐิอันทราม<br />นั้นได้ จึงพากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค กราบทูลเรื่องนั้นให้ทรงทราบ.<br /><b>ประชุมสงฆ์ทรงบัญญัติสิกขาบท</b><br />ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาครับสั่งให้ประชุมภิกษุสงฆ์ ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น ใน<br />เพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วทรงสอบถามพระอริฏฐะผู้เกิดในตระกูลพรานแร้งว่า ดูกรอริฏฐะ<br />ข่าวว่า เธอมีทิฏฐิทรามเห็นปานนี้เกิดขึ้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว<br />โดยประการที่ตรัสธรรมเหล่าใดว่า ธรรมเหล่านี้เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตราย<br />แก่ผู้เสพได้จริงไม่ จริงหรือ?<br />พระอริฏฐะทูลรับว่า เป็นจริงดังรับสั่ง พระพุทธเจ้าข้า ข้าพระพุทธเจ้ารู้ทั่วถึงธรรม<br />ที่พระองค์ทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่า เป็นธรรมทำอันตรายได้อย่างไร ธรรมเหล่านั้นหาอาจ<br />ทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่.<br />พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรโมฆบุรุษ เพราะเหตุไร เธอจึงเข้าใจธรรมที่เราแสดงแล้ว<br />อย่างนั้นเล่า ธรรมอันทำอันตราย เรากล่าวไว้โดยบรรยายเป็นอันมากมิใช่หรือ? และธรรม<br />เหล่านั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง กามทั้งหลายเรากล่าวว่ามีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก<br />มีความคับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนร่าง<br />กระดูก ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนชิ้นเนื้อ ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือน<br />คบหญ้า ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนหลุมถ่านเพลิง ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่า<br />เปรียบเหมือนความฝัน ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนของยืม ... กามทั้งหลายเรา<br />กล่าวว่าเปรียบเหมือนผลไม้ ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนเขียงสำหรับสับเนื้อ ...<br />กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนแหลนหลาว ... กามทั้งหลายเรากล่าวว่าเปรียบเหมือนศีรษะงู<br />มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก โทษในกามทั้งหลายนี้มากยิ่งนัก เมื่อเป็นเช่นนั้น เธอชื่อว่า<br />กล่าวตู่เราด้วยทิฏฐิที่ตนยึดถือไว้ผิด ชื่อว่าทำลายตนเอง และชื่อว่าประสบบาปมิใช่บุญเป็น<br />อย่างมาก เพราะข้อนั้นแหละ จักเป็นไปเพื่อผลไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อผลเป็นทุกข์แก่เธอ<br />ตลอดกาลนาน การกระทำของเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส<br />หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ...<br />ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:-<br /><b>พระบัญญัติ</b><br />๑๑๗. ๘. อนึ่ง ภิกษุใด กล่าวอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาค<br />ทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรมทำอันตรายได้อย่างไร ธรรมเหล่านั้น<br />หาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงว่ากล่าวอย่างนี้ว่า<br />ท่านอย่าได้พูดอย่างนั้น ท่านอย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาคเจ้า การกล่าวตู่พระผู้มี-<br />*พระภาคเจ้าไม่ดีดอก พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ได้ตรัสอย่างนั้นเลย แน่ะเธอ พระผู้มี<br />พระภาคเจ้าตรัสธรรมทำอันตรายไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้น อาจ<br />ทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง และภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่อย่างนั้น ขืนถืออยู่อย่างนั้นแล<br />ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงสวดประกาศห้ามจนหนที่ ๓ เพื่อสละการนั้นเสีย ถ้าเธอ<br />ถูกสวดประกาศห้ามอยู่จนหนที่ ๓ สละการนั้นเสียได้ การสละได้ดั่งนี้ นั่นเป็นการดี<br />ถ้าไม่สละ เป็นปาจิตตีย์.<br /><b>เรื่องพระอริฏฐะ มิจฉาทิฏฐิ จบ.</b><br /><b>สิกขาบทวิภังค์</b><br />[๖๖๓] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ...<br />บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรง<br />ประสงค์ในอรรถนี้.<br />บทว่า กล่าวอย่างนี้ ความว่า พูดอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาค<br />ทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่าเป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่<br />ผู้เสพได้จริงไม่.<br />[๖๖๔] บทว่า ภิกษุนั้น ได้แก่ ภิกษุผู้ที่พูดอย่างนี้.<br />บทว่า อันภิกษุทั้งหลาย ได้แก่ ภิกษุพวกอื่น คือ ภิกษุพวกที่ได้เห็น ที่ได้ยินเหล่านั้น<br />พึงว่ากล่าวว่า ท่านอย่าได้พูดอย่างนั้น ท่านอย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค การกล่าวตู่พระผู้มี<br />พระภาคไม่ดีแน่ พระผู้มีพระภาคไม่ได้ตรัสอย่างนั้นเลย แน่ะเธอ พระผู้มีพระภาคตรัสธรรม<br />อันทำอันตรายไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก ก็แลธรรมเหล่านั้นอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง พึงว่า<br />กล่าวแม้ครั้งที่สอง พึงว่ากล่าวแม้ครั้งที่สาม ถ้าเธอสละได้ การสละได้ดังนี้ นั่นเป็นการดี<br />ถ้าเธอสละไม่ได้ ต้องอาบัติทุกกฏ ภิกษุทั้งหลายทราบเรื่องแล้ว ไม่ว่ากล่าว ต้องอาบัติทุกกฏ<br />ภิกษุทั้งหลายพึงคุมตัวภิกษุนั้นมา ณ ที่ท่ามกลางสงฆ์ แล้วพึงว่ากล่าวว่า ท่านอย่าได้พูดอย่างนั้น<br />ท่านอย่าได้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค การกล่าวตู่พระผู้มีพระภาคไม่ดีแน่ พระผู้มีพระภาคไม่ได้ตรัส<br />อย่างนั้นเลย แน่ะเธอ พระผู้มีพระภาคตรัสธรรมอันทำอันตรายไว้โดยบรรยายเป็นอันมาก<br />ก็แลธรรมเหล่านั้น อาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง พึงว่ากล่าวแม้ครั้งที่สอง พึงว่ากล่าวแม้ครั้ง<br />ที่สาม ถ้าเธอสละได้ การสละได้ดังนี้ นั่นเป็นการดี ถ้าไม่สละ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />[๖๖๕] ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงสวดประกาศห้าม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพึงสวด<br />ประกาศห้ามอย่างนี้:-<br />ภิกษุผู้ฉลาด ผู้สามารถ พึงประกาศให้สงฆ์ทราบด้วยญัตติจตุตถกรรมวาจา ว่าดังนี้:-<br />กรรมวาจาสมนุภาส<br />ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ทิฏฐิอันเป็นบาปมีอย่างนี้เป็นรูป บังเกิด<br />แก่ภิกษุมีชื่อนี้ว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่า<br />เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านี้หาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ ภิกษุนั้นไม่สละ<br />ทิฏฐินั้น ถ้าความพร้อมพรั่งของสงฆ์ถึงที่แล้ว สงฆ์พึงสวดประกาศห้ามภิกษุมีชื่อนี้<br />เพื่อละทิฏฐินั้น นี่เป็นญัตติ.<br />ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า ทิฏฐิอันเป็นบาปมีอย่างนี้เป็นรูป บังเกิด<br />แก่ภิกษุมีชื่อนี้ว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว โดยประการที่ตรัสว่า<br />เป็นธรรมทำอันตราย ธรรมเหล่านั้นหาอาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริงไม่ เธอไม่ละทิฏฐิ<br />นั้น สงฆ์สวดประกาศห้ามภิกษุมีชื่อนี้ เพื่อสละทิฏฐินั้น การสวดประกาศห้ามภิกษุ<br />มีชื่อนี้ เพื่อสละทิฏฐินั้น ชอบแก่ท่านผู้ใด ท่านผู้นั้นพึงเป็นผู้นิ่ง ไม่ชอบแก่ท่าน<br />ผู้ใด ท่านผู้นั้นพึงพูด.<br />ข้าพเจ้ากล่าวความนี้แม้ครั้งที่สอง ...<br />ข้าพเจ้ากล่าวความนี้แม้ครั้งที่สาม ...<br />ภิกษุมีชื่อนี้ อันสงฆ์สวดประกาศห้ามแล้ว เพื่อสละทิฏฐินั้น ชอบแก่สงฆ์<br />เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าทรงความนี้ไว้ด้วยอย่างนี้.<br /><b>บทภาชนีย์</b><br />[๖๖๖] จบญัตติ ต้องอาบัติทุกกฏ จบกรรมวาจา ๒ ครั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว<br />จบกรรมวาจาครั้งสุด ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ติกะปาจิตตีย์</b><br />[๖๖๗] กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม ไม่ยอมสละ ต้องอาบัติปาจิตตีย์<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุสงสัย ไม่ยอมสละ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br />กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม ไม่ยอมสละ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.<br /><b>ติกะทุกกฏ</b><br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม ไม่ยอมสละ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br />กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสงสัย ไม่ยอมสละ ต้องอาบัติทุกกฏ.<br /><b>อนาปัตติวาร</b><br />[๖๖๘] ภิกษุผู้ไม่ถูกสวดประกาศห้าม ๑ ภิกษุผู้ยอมสละ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ<br />อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.<br /><br /><b>สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๘ จบ. </b><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">ที่มา :</span> <a href="http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=12997&amp;Z=13117" rel="nofollow" target="”_blank“">http://www.84000.org/tipitaka/pitaka1/v.php?B=02&amp;A=12997&amp;Z=13117</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4982182162173447309-6436476317667041893?l=www.andaman-amulet.com' alt='' /></div>Sakda Karnwigitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4982182162173447309.post-56702363484597686382011-06-06T17:51:00.000+07:002011-06-06T17:51:23.606+07:00<span style="font-weight: bold;">พระวินัยปิฎก เล่ม ๒ มหาวิภังค์ ทุติยภาค</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตติยกัณฑ์</span> <span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span><br /><span style="font-weight: bold;">ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗. สัปปาณกวรรค <br />สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุรูปหนึ่ง </span><br /><br />[๖๕๘] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ<br />อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น ภิกษุรูปหนึ่งกำลังเดินทางไปสู่พระนครสาวัตถี<br />ในโกศลชนบท เดินทางไปทางประตูบ้านแห่งหนึ่ง. สตรีผู้หนึ่งทะเลาะกับสามีแล้วเดินออกจาก<br />บ้านไป พบภิกษุรูปนั้นแล้วได้ถามว่า พระคุณเจ้าจักไปไหน เจ้าข้า?<br />ภิกษุนั้นตอบว่า ฉันจักไปสู่พระนครสาวัตถี จ้ะ.<br />สตรีนั้นขอร้องว่า ดิฉันจักไปกับพระคุณเจ้าด้วย.<br />ภิกษุนั้นกล่าวรับรองว่า ไปเถิด จ้ะ.<br />ขณะนั้น สามีของสตรีนั้นออกจากบ้านแล้ว ถามคนทั้งหลายว่า พวกท่านเห็นสตรีมี<br />รูปร่างอย่างนี้บ้างไหม?<br />คนทั้งหลายตอบว่า สตรีมีรูปร่างเช่นว่านั้นเดินไปกับพระ.<br />ในทันที เขาได้ติดตามไปจับภิกษุนั้นทุบตีแ�